కవితలు దీపావళి - వేదుల సత్యనారాయణ శాస్త్రి 39. అంకితము
39. అంకితము
నీ పదమె నమ్మి యాశల నిలిపికొనిన
పడుచుప్రాయమ్ముపై జాలి పొడమదొక్కొ!
ఆరిపోవని చిరవిరహాగ్నిఁ గొలిపి
మృదుహృదయ మిట్టు లేల దహింతువోయి!
పొలుపుతీరుల భేదమ్మె పొసఁగుఁగాక
హృదయపుం దీయదనము గ్రహింపలేవె
విరిసినయెడంద తరగలై వెడలు వలపు
లకట గాలికి వెదఁజల్ల నర్హమగునె!
యౌవనపుఁ దీయ మెడలని తీవ కపుడె
పాపహేమంత కార్శ్య మేభంగి వచ్చె
శ్రావణము వెళ్ళిపోని యీ రాగతటిని
యెండిపోవునె హృదయేశ! ఇంతలోనె
మధురమధుమాసమున గున్నమావిఁ జేరి
తీయగా నిన్నుగూర్చి గీతికలు పాడ
గళము సారించుకొన్న కోయిలకు నపుడె
సంభవించెనె శ్రావణజలదపటలి
నాదు జీవితకావ్య మేనాడు నీకు
నంకితము జేసికొంటి నాయంత నేను
నాటి ప్రేమాక్షరములు కన్నీటఁ గడిగి
చెరపివేయ నాతర మౌనె జీవితేశ!
AndhraBharati AMdhra bhArati - kavitalu - dIpAvaLi - 39. aMkitamu - gautamI kOkila vEdula satyanArAyaNa Sastri ( telugu andhra )