తెలిసియు నత్యంతదీనుఁడై తన్నుఁ దెలియఁగఁ గోరేటి తెలివే పో తెలివి	॥తెలిసియు॥
వలచిన సతి దన్ను వడిఁ గాలఁదన్నిన అలరి యెట్లా నుబ్బు నటువలెనే తలఁక కెవ్వరు[1] గాలఁదన్నినా మతిలోన అలుగక ముదమందునదివో తెలివి	॥తెలిసియు॥
అరిది మోహపు[2] వనిత ఆలిపైఁ దిట్టిన- నరవిరై చొక్కినయటువలెనే[3] పరులు దన్ను వెలుపల నిట్లఁ బలికిన అరలేక రతిఁ జొక్కునదివో తెలివి	॥తెలిసియు॥
తనివోక ప్రియకాంత తమ్ములపు రసమాన- ననయమును నటు గోరునటువలెనే తనర వేంకటపతిదాసుల ప్రసాదంబు అనిశము[4]ను గొనఁగోరునదివో తెలివి	॥తెలిసియు॥

---

^[1] (నిడురేకు) కెవ్వడు.

^[2] (నిడురేకు) హవనిత.

^[3] (నిడురేకు) చొక్కునట్లనే.

^[4] అనయము.