అధ్యాత్మ సంకీర్తన
రేకు: 141-2
సంపుటము: 2-179
రేకు: 141-2
సంపుటము: 2-179
తాళ్లపాక అన్నమాచార్య
రాగము: బౌళి
| తెలిసినమాటలు నీసముఖంబున దీకొని ని న్నడుగకపోదు సులభుఁడ వన్నిట ప్రాణనాథుఁడవు చొప్పుగ నానతి యియ్యఁ గదే | ॥పల్లవి॥ |
| నీవే బలవంతుఁడవో నీకంటేఁ గర్మము బలువో కైవసముగ నే నెంచిచూచితే కర్మముకంటె బలువుఁడవు భూవలయంబుల ప్రారబ్ధంబులు భోగించవలెనని యంటివా వావిరి నిట్టైతే నీదేవత్వమునకు వెలితిగదే | ॥తెలి॥ |
| ఐనాఁగాని లోకములోపల నది నీ యాజ్ఞని తలఁచితిమా నేను నీశరణుచొచ్చిన మీఁదట నీవే పరిహరించఁగవలదా కానిపించు నాకిఁక నొకబుద్ధి కర్మముపై నెప మటువేసి పూనుచుఁ గాలక్షేపంబునకై భువిని వినోదము గాఁబోలు | ॥తెలి॥ |
| యెందాఁకా జీవులతోడుత నీ వేలాటంబులు జరపెదవు అందరికిని నీవే తలిదండ్రివి అయి రక్షింపుచునున్నాఁడవు కందువ దెలిసెను శ్రీవేంకటేశ్వర కర్త వెట్టు చేసిన మేలు చందమాయ నిది దగవౌ నీకును సంతోషించితి మిటు నేము | ॥తెలి॥ |


