ఆంధ్రభారతి - తాళ్లపాక అన్నమాచార్య కీర్తనలు - తొల్లి యెట్టుండునో తాను తుద నెట్టుండునో తాను - తాళ్ళపాక అన్నమాచార్య - అన్నమయ్య పెదతిరుమలాచార్య చిన్నతిరుమలాచార్య చినతిరుమలాచార్య అన్నమయ్య కీర్తనలు సంకీర్తనలు

అధ్యాత్మ సంకీర్తన
రేకు: 176-6
సంపుటము: 2-380

తాళ్లపాక అన్నమాచార్య

రాగము: భవుళి

తొల్లి యెట్టుండునో తాను తుద నెట్టుండునో తాను యిల్లిదె నట్టనడుమ నింతేసి మెరసీ	॥పల్లవి॥
పుట్టినప్పుడే దేహి బుద్ధులేమీ నెఱఁగఁడు యిట్టె లోకులఁ జూచి యింత నేరిచె ముట్టుకొన్న యింద్రియాల ముదిసి ముదిసి రాఁగా తట్టువడి తనమేను తానే మరచె	॥తొల్లి॥
మనుజుఁడైనప్పుడే తా మాటలేమి నెరఁగఁడు జనులాడుకొనఁగానె సంగడి నేర్చె దినదినభోగాల దృష్టాంతములెల్ల అనుభవనై(???) తన కడియాలమాయ	॥తొల్లి॥
తచ్చి తాఁ గలప్పుడే దైవము నెఱఁగఁడు నిచ్చ నాచార్యునివల్ల నేఁ డెఱిఁగె అచ్చపు శ్రీవేంకటేశుఁ డంతర్యామై యుండి యిచ్చఁ గరుణించఁగాను యెక్కుడాయఁ దాను	॥తొల్లి॥