ఆంధ్రభారతి - భద్రాచల రామదాసు కీర్తనలు - రామ రామయని నోట రవ్వంతసేపైన

కల్యాణి - ఆది

పల్లవి:

రామ రామయని నోట రవ్వంతసేపైన
నీమము తప్పక మంచి నీతితో బల్కనివాడు మత్తుడు యంధచిత్తుడు రా..

చరణము(లు):

దేహమశాశ్వతమని తెలియని దుర్బుద్ధిచేత
సాహసమున సాధుజనుల సంకట పెట్టెడివాడు పాతకి బ్రహ్మఘాతకి రా..

దుర్బుద్ధిచేత సాహసమున నేను దండివాడననుచు చాల చండితనము
కలిగిన పరుల దండను గోరెడువాడు నిక్కునా భువిలో దక్కునా రా..

మన్ననతో పిన్న పెద్దల కన్నులు కానకను భాగ్యమున్నదని
గర్వమున అన్నము బెట్టనివాడు హీనుడును స్సంధానుడు రా..

ఎంతో కలిగియున్న దానధర్మము లేనివాడు
హీనుడయ్యు భూమిలో నెన్నాళ్ళు బ్రతికిన నేటికి ముమ్మాటికి రా..

పనిపాట తెలియకను పరుల ద్రవ్యమపహరించి
కరుణలేకయే పేదసాదల కష్టపెట్టెడివాడు తట్టునా రా..

దూరభారము తెలియక దుర్బుద్ధి తలపోసి
మేరతప్పి పరసతుల మెల్లమెల్లగపొందెడువానికి మోసము చాలదోషము రా..

స్నేహము చేసినవారికి ద్రోహము చేసినవాని కూహాకమున
యముని దూతలు కుత్తుకలను మండు కత్తుల గోతురు గోతవేతురు రా..

రామదాసునేలినట్టిప్రేమతో శ్రీభద్రశైల
రామచంద్రుల కామించి కొలువకున్న గొబ్బునా మోక్షమబ్బునా రా..