| కవితలు | ఆంధ్రావళి - ప్రబోధము - రాయప్రోలు | ఆంధ్రమాత |
| 5. ఆంధ్రమాత |
|
శ్రీలింపొందగ యావదాంధ్ర జనమాతృ క్ష్మాతలీనూత్న తే జోలీనామృత మాని, తద్బలవదౌత్సుక్యంబునన్ తావకో ద్వేల ప్రాక్తనకీర్తిగీతముల నర్థిన్ పాడు నీ పుత్ర పు త్రీ లోకమ్మున కేమి దెల్పెదవు సందేశంబు నాంధ్రావనీ! |
|
ఆశల్ కౌతుక పూర్ణచంద్రికలు పూయన్, దుర్దినాచ్ఛాదమా కాశమ్మున్ విడిపోవ, నూతన కళోత్కర్షాప్తిమై మాతృ పూ జా శోభల్ దయివారు నీ శుభదినోత్సాహంబు నీక్షించి, నీ యాశీర్వాదము లిమ్ము పుత్రకుల కంబా! యాంధ్రదేవీమణీ! |
|
తేటల్ దేరెడు కాంతిపూరముల నుద్దీపించు ముత్యాల ము ప్పేటల్ వోలె త్వదీయ కంఠమున శోభింపుల్ నిగారించు, చే నాటన్ జీవనశోషణల్ గనని కృష్ణా గౌతమీ భద్రలన్ గాటంపుం దమి త్రాపువారలిదె కాంక్షాక్షీర మాంధ్రావనీ! |
|
ఆ చాళుక్య నృపాల రత్నముల వియ్యమ్మంది, శ్రీకాకతి క్ష్మాచక్రేశుల లాలనల్ వడసి, కృష్ణప్రాజ్య సామ్రాజ్యపీ ఠీ చంచజ్జయకన్యతో సరసగోష్ఠిన్ ప్రొద్దువో బుచ్చు నీ ప్రాచీనాభ్యుదయమ్ము నెన్నెదరు గర్వ స్ఫూర్తి తల్లీ! సుతుల్. |
|
ఉద్యన్మోహనమై, కుమారజనగర్వోద్రేకమై, ఈ త్రిలిం గోద్యానాప్త మధూదయమ్మగు నవీనోత్సహపున్వేళ, నా విద్యారణ్య యుగంధరాదుల యశోవీర్యప్రభావమ్ము లీ విద్యాస్నాతకు లాసచేసెదరు, దేవీ! సంప్రసాదింపవే. |
|
జాఱిన దేశగర్వమును చక్కనదిద్ది, మహాంధ్రమండలీ భారము శ్లాఘనీయముగ పాలనచేసి, సమానరాష్ట్రముల్ కూరిమి నాసజేయ తెనుగుం బుడమిన్ గయిసేయరయ్య, దీ క్షారతి నాంధ్ర పుత్రులు; జగజ్జనధర్మమె దృష్టి నిల్పుచున్. |
|
ఉల్లాసమ్మున మాతృసేవ పయిపై నుఱ్ఱూత లూగంగ, నా పల్లిపక్కణ దిగ్దిగంతరతలీ పర్యంత వేంగీభువిన్ చల్లుండాంధ్రమహోద్యమ ప్రథమ పూజా పుష్పముల్; ప్రేమపు ద్రాళ్లం గట్టుడు యావదాంధ్ర జన సంతానమ్ము నాపైహితుల్. |
|
రణరక్త బంధురారుణ మైన ఖడ్గ తి క్కన కత్తి కడిగిన కదనభూమి, అమృతాక్షరవికాస మయిన యా సుకవి పో తనలేఖిని ప్రశాంతి గనినచోటు. |
|
భాషాకుమారి కబ్రపు పెండ్లియిల్లైన కృష్ణ రాజ్యము వెలింగిన తలమ్ము, నానావిదేశ నౌకానీక విపులాశ్ర యం బైన రేవు రూ పఱినతావు. |
|
పాడయి, శిలావశిష్టమై, ప్రాప్తకాల మనుభవించుచు నుండియు నక్కటకట! బ్రతికి చెడ్డ యాంధ్రుల పూర్వవైభవములె చాటుచున్న, వాలింపుడు శాంతమతుల! |
|
కల దంధ్రోద్యమ మల్లికాకుసుమరేఖా మాలికాగంధ తుం దిల వాల్లభ్యవిశేషముల్ భరతధాత్రీ ఛత్ర సింహాసన స్ఖలితచ్ఛాయల నుజ్జ్వలింపగల భాగ్యం బింక, ఆసాంగ మం గళ కల్యాణము పాడ పుత్రికలె వేడ్కన్ వత్తు రానాటికిన్. |
|
సంతోషింపగదమ్మ! ఆంధ్రజననీ! సారస్వతస్నాన వి శ్రాంతిప్రీతుల, నీదు పుత్రకుల, దీక్షాబద్ధులం జూచి; ని శ్చింతన్ సోదరులార! ఈ జనని పూజింపుండు, బ్రహ్మార్పణో దంతవ్యక్త మనోబలమ్మున తథాస్తంచున్ ఋషుల్ పల్కగన్. |