ఆంధ్రభారతి - కవితలు - ముస్తాబులు - బంగారిమామ పాటలు - కొనకళ్ల వెంకటరత్నం

9. ముస్తాబులు

కోడలు పిల్ల:	ఈ చీరకు పయటింపో ఆ రైకకు గడిసొంపో అందాలను తూచేటి ప సందు చూపు కలవోడా! ఇవరము తెలిపిపోర ఇనుకుంటానోయి సెబా సనుకుంటా రాజా.
బంగారిమామ:	పువ్వు వంటి పడుసువు సువు నవ్వుతు సింగారిస్తె ఏచీరకు ఎంతందము ఎదురొచ్చేనో తెలవక సిక్కొచ్చిపడ్డదోలె చిన్ని రామచిలకా! నా చిట్టి గులాబిమొలకా.
కోడలు పిల్ల:	ఉలకవు పలకవు చాలును, 'ఊ' కొడతా వంతేనూ; ఆకలిచూపులతో క ళ్ళప్పగించి చూస్తావూ; పరాకు లెందాకా! బంగారి మామయ్యా! నువు దొంగవులేవయ్యా!!
బంగారిమామ:	ఏమని బులిపించేవో ఇనిపించదు రవ్వంతా; కదిలే నీ పెదిమలతో కలలువ్రేల్చి నా కళ్ళకు పనిగలిపిస్తువుగదె పైడి లేడికూనా! నా బంగరు విరికోనా!
కోడలు పిల్ల:	ఈ రవ్వల ఆ మువ్వల నెది నాజూకైన నగో చెప్పరాదొ చనువున కయి సేయరాదొ మనసారా? నీపయి మెచ్చని కళ నేరమెకద, నీయెడ అప చారమెకద రాజా!
బంగారిమామ:	అందాలకు మారుపేరు అమ్మాయొకతున్నదటా! నగవుంచితె ఒడలి మెరుగు సగము తరిగిపోవునటా!! చిల్లర ముస్తాబులు చెల్లునె సుకుమారీ? నా మల్లెల రహదారీ!