| ఇతిహాసములు | రంగనాథరామాయణము | యుద్ధకాండము |
|
వనధితీరంబున వరదర్భ311శయన మొనరించి తాత్పర్య మొప్పారుచుండ[వా.రా. సర్గ 21] నమృతపయోధిలో నహిశయ్యమీఁద 312నమలచిత్తంబున నానందమంది మున్నున్న తన యాదిమూర్తి చందమున నన్నరనాయకుం డతి కౌతుకమునఁ బొలుపొంద దక్షిణభుజశాఖఁదనరఁ దలగడగాఁ313జేసి ధరణీశ్వరుండు: “నే విధంబుననైన నే దాటిపోవఁ ద్రోవ యిమ్మనియెదఁదోయధి.”ననుచు రామభూవరుఁడు వారక యుపవాసి యై మూఁడు దివసంబు లటు శయనించి తెలిడెందమున జలదేవత నిలిపి పలుమాఱు నిష్ఠతోఁ బ్రార్థింపఁదొడఁగె: “గడ గానరాని నీ కడిఁది చిత్తంబుఁ బడయుటకై యేను బడియున్నవాఁడ. నీ కేను మాన్యుండ; నీరధి! వేగ నా కిమ్ము త్రోవ యా నాకారిఁజంప.” |