మనుజేశుఁడప్పుడు మంత్రులతోడ
ననుమతిఁగైకొని యంగదుఁబిలిచి
(యెలమితో రాఘవుండిట్లని పలికెఁ:
“దలఁగక నీవేఁగి దశకంఠుతోడ)
నరసి రావణ! నీవు నజునిచేఁగొన్న
వరగర్వమున మునివరుల దేవతల
నడిచి బాధించినయటుగాదు; నేఁడు
విడిసెనీపై రామవిభుఁ.”డని పలుకు;
“మే లావు నమ్మి నీ వెలనాఁగఁదెచ్చి
తా లావుజూప ర.”మ్మను మాజిలోన;
“బంటవై శ్రీరాముబాణఘట్టనల
గెంటక రణములోఁగీల్కొను.”మనుము;
“అటుచేయ వెఱచితే నవనిజఁదెచ్చి
యిట యిచ్చి బ్రదుకుట యిది బుద్ధి.” యనుము;
“పరగ లంకారాజ్యపట్టంబునందుఁ
గరుణ విభీషణుఁగట్టినాఁ.”డనుము;
“చంపెడు రాఘవేశ్వరుఁడిదె నిన్నుఁ;
జంపకముందఱ సకలబంధువులఁ
జూడుము; లంకయుఁజూడు మేర్పడగఁ;
జూడుము నీ కూర్మిసుందరీమణులఁ;
దనయులుఁదమ్ములుఁదగ బంధుజనులు
ననిఁజావకుండఁగానటు కావు.”మనుము;
నీవు నీ బంధువుల్ నిశ్శేషముగను
జావంగఁగలవారు; సచ్చినమీఁద
కార్యంబు లిప్పుడు గావించుకొనుము;
కార్యమిట్టిది దశకంఠ! నీ.”కనుము.”
అని యిట్లు శ్రీరాముఁడానతిచ్చుటయు
మనమున హర్షించి మర్కటోత్తముఁడు
వినయంబుతో రామవిభునకు మ్రొక్కి యనురాగమునఁబొంది యమ్మహాభుజుఁడు
ఘనతరపర్వతాకారంబుఁబూని యనిమిషుల్ గొనియాడ నటు లంక సొచ్చి
కడుదుష్టరాక్షసగహనముల్ గాల్ప
నడరినవిలయకాలాగ్నియుఁ బోలి
.......... దశకంఠుముందరఁదడయక నిలిచె.
నిలిచిన వెఱఁగంది నిఖిలరాక్షసులు నలనాఁటియనిలజుండరుదెంచె ననుచుఁ
దలఁకిరి భీతులై దనుజులందఱును గలఁగె దైత్యాంగనా గర్భంబులెల్లఁ
గడు విస్మయముతోడఁగళవళమంది వడి నాపదలు నింక వచ్చె నటంచుఁ
గొందఱు పాఱిరి కొందఱు వెఱచి గొందులు సందులుఁగొని దూరిరపుడు
హల్లకల్లోలమై యా లంకలోనఁ దల్లులు బిడ్డలుఁదగఁబట్టుకొనుచు
ఘనమైనభీతిని గలఁగి రందఱును మనమునఁబురిగొని మగుడి రాక్షసులు
పనివడి యాయుధపాణులై నిలిచి యనిసేయఁజూచిన నందఱ నపుడు
(.......... దగిలిన మృత్యుదూతయుఁబోలి యపుడు
దశరథాత్మజునానఁ దప్పక పూని దశకంఠుముందఱఁదడయక నిలిచె.
నిలిచిన వెఱఁగంది నిఖిలరాక్షసులు నలనాఁటి యనిలజుఁడరుదెంచె ననుచుఁ
బనుపడి యాయుధపాణులై నిలిచి యనిసేయఁ జూచిన నందఱి నపుడు)
వలవదొహో!.......... ..........
యెగసి యా సభలోన నింద్రారిఁజంపఁ
దగిలినమృత్యుదూతయుఁబోలి నిలువఁ
గనుఁగొని యపుడు రాక్షసకోటియెల్ల
“నినజుండు గ్రమ్మఱనేతెంచె.”ననుచు
నాయుధసన్నద్ధులై సంభ్రమింప
నా యసురులనెల్ల హస్తముల్ సాచి
“వలవ దోహో!”యని వారణ సేసి
పలికె నంగదుతోడఁబంక్తి కంధరుఁడు:
క్రొవ్వి వానరుఁడ! యీ కొలువులోపలికి నెవ్వగ నొందక నేఁడు వచ్చితివి
ఎవరు నిన్ బంచినా రెవ్వండ వీవు? ఎవనికిఁదనయుండ వేది నీ పేరు?
నివ్వటిల్లెడులంక నీ విటు చొచ్చి యెవ్వరిపనిబూని యేఁగుదెంచితివి?
వనచర! చెప్పరా వచ్చిన కార్య మని రావణుండిట్టు లదలించి పలుక
విని క్రోధవివశుఁడై వికృతాస్యుఁడగుచు వనచరపతి యంత వాని కిట్లనియె
నీవెవ్వఁడని పల్క నెఱుఁగవే నన్ను? రావణ! యేనురా!..........
“నీవెవ్వఁ?”డనుటయు:“నెఱుఁగవా యోరి
రావణ! యేను రా రామునిబంట;”
“రాముఁడెవ్వఁడు?”పరాక్రమశక్తిఁబరశు
రాముని గెలిచిన రణవిచక్షణుఁడు;
“అతఁడెవ్వఁ?” “డుద్ధతుఁడై కార్తవీర్యు
నతివీరుఁజంపినయతుల విక్రముఁడు;”
“అతఁడెవ్వఁ?”“డెఱుఁగవా యాజిలో నిన్ను
జితుఁజేసికొనిపోయి చెర నిడినతఁడు;”
“ఎవ్వని తనయుండ?”“వెఱుఁగవా నిన్ను
నివ్వార్ధి ముంచిన యింద్రునితనయు
నా వాలి మఱచితే యకట! యింతటనె?
యే వాలిసుతుఁడెట యెఱుఁగవా యోరి!
అంగదుఁడనువాఁడ నసురేశ! వినుర;
సంగరస్థలి నన్నుఁజాల నెర్గెదవు;
మా తండ్రి యెఱుఁగక మఱి నిన్నుఁబట్టి యాతతగతి నబ్ధి నటు ముంచెఁగాక
(అది యెంతపెద్దరా యసురేశ! నిన్నుఁ గదిసి రణాంబుధిఁగట్టి ముంచెదను
అమరంగ నా పేరు అంగదుండగుట సమరంబు లోపలఁజాలఁజూచెదవు)
అనవుడుఁగోపించి యసురేశుఁడనియె వనచరాధమ! యోరి! వచ్చినదూతఁ
జెనఁకి నిన్నిట శిక్ష చేయరాదనుచు ఘనమైన బెడిదంపుఁగారు లాడెదవు
మన్నింపఁగా నీవు మమ్ముఁగైకొనక యిన్నీచవాక్యంబులేల పల్కెదవు?
వలనుగా నిట మున్ను వచ్చినదూత అలరంగఁదన పేరు హనుమంతుఁడనుచు
వలనొప్ప నిట వచ్చి వైదేహితోడ కలవి లేనివి కొన్ని కారులు వలికి
యీ చతురోక్తు లనేకంబు లాడి మా చేతిదండన మఱి పొంది పోయె
నోరి! యా వానరుఁడున్నాఁడొ లేఁడో? వీరత్వమునఁబోక వివరింపు మనిన
నారయ నంగదుండసురేశు కనియె నా రాముసేవలో నా కపులెల్ల
బలిమి నహంకారపటుశక్తి మెఱసి చెలఁగి యా హనుమంతుచెంపలు గొట్టి
యనిరి రామునితోడ నటు మాటలాడి పనిపూని లంకకకు బంటవై పోయి
యడరి యింద్రారిచే నాలంబులోన వడిఁబట్టువడి చిక్కి వనచర! నీవు
తోఁక గాల్పించుక తొలఁగి వచ్చితివి వీఁకతో రాముని వీటిలోపలను
సరవి నందఱ కపసడి తెచ్చి తనుచు వెఱ వొప్ప నరుగుము వీటినిఁబాసి
యుండనర్హుఁడవుగా వోరి! పొమ్మనుచు దండించి తిట్టినఁ దగ వీడు వాసి
యటు వంపఁగాఁబోయె నా వానరుండు నిటు రాముసేవలో నిద్దఱ మమ్ము
నినజుండు వానరహీనుల నేర్చి పనుపడ నిటువంటి పనులంపుచుండు
నని యంగదుఁడు వల్క నసురేశుఁడంత మనమున విస్మయమగ్నుఁడైయుండె.
మనమునఁజలము క్రమ్మఱ దీటుకొలిపి యనఘుఁ డా యంగదుఁడప్పుడు పలికె.
నేర రాక్షస! రాము నెఱుఁగవా? యోరి! ఈ రీతి గర్వింప నేటికి నీకు?
లోకవిక్రముఁడు, త్రిలోకభీకరుఁడు, లోకశరణ్యుండు, లోకరక్షకుఁడు,
వేదాంతవేద్యుండు, వేదగోచరుఁడు, నాదినారాయణుం డతిసత్త్వధనుఁడు,
నసదృశుఁడభిరాముఁ డారాముఁడనఘుఁ డసమానశూరుండు, నతులవిక్రముఁడు
అడరి నీ చెలియలత్యాసక్తిడాయఁ బడఁదీసి పట్టి శూర్పణఖ యన్ దాని
వడి ముక్కుకోసిన వరఖడ్గధార నడరిన ఖరదూషణాంగరక్తమునఁ
గడిగిన రఘురామఘనుఁడు నీ కడకుఁ దడయక నీ మీఁదఁదగ దయసేసి
బుద్ధి నీకును జెప్పఁబుత్తెంచె నన్ను. వద్దురా రాక్షస! వైదేహి నిమ్ము!
మదిమది నుండి రామనృపాలుతోడఁ గదిసి కయ్యమునకుఁగాలు ద్రవ్వెదవు
రాక్షసాధమ! నీవు రామునిదేవి నీ క్షితి నెఱుఁగక యెట్లు తెచ్చితివి?
లోకపావనజన్మ లోకైక మాత నీకుఁదేఁ దగునోరి నీచరాక్షసుఁడ!
నినుఁజూడ దోషంబు నినుఁజూడరాదు ఘనతరదుష్పాపకర్ముండ వీవు
లోకంబులకుఁదల్లి లోలాక్షి సీత నీకుఁదల్లియుఁగాదె? నీచ రాక్షసుఁడ!
ఎదిరిఁదన్నెఱుఁగవు ఏమందు నిన్ను? మదిరాక్షి నటువోయి మాయచేఁదెచ్చు
టివి బంటుతనములా? యిప్పుడు నీకు నివి రాజసంబులా? యెన్నంగ నీకు
నివి కీర్తులా? నీకు నెఱుఁగలే వైతి నవివేకమునఁజేసి యవసడి వడితి
విహపరదూరుండ విప్పుడు నీవు విహితాహితంబులు వివరింప వైతి?
వెడపక శ్రీరాముఁ డెగ్గేమి సేసెఁ? గడు గర్వమున మీఁదుఁ గానలేవైతి?
వుడుగక బడబాగ్ని నొడిఁగట్టుకొంటి పుడమిపై భస్మమై పోయెడికొఱకు
నీ పాలివిధి పట్టి నిను మెడఁగట్టి యీ పాటు సేసె నిన్నీరసంబెత్తి
నీ వేమి సేయుదు? నీ వ్రాఁతఫలము గావింప నజుఁడు నీ కట్టడ సేసెఁ.
గడిఁది రామునియంపకార్చిచ్చులోన వడి శలభంబవై వ్రాలెదవెల్లి
చాల నొప్పైన యీ సౌఖ్యంబు లంక యేల? భాగ్యము లేదు ఏమందు నింక?
సడివోక రఘురాముశరణంబు చొరుము పుడమిలో నీ ప్రాణములు గాచికొనుము
నీ పుత్త్రమిత్రాదినిఖిలరాక్షసులు నే పఱి రాముచే నెరయకమున్నె
కార్యము మునుపడఁగైకొని బ్రదుకు కార్యమొల్లక పోరు గైకొంటివేని
కదనరంగమునఁజక్కఁగఁబేర్చి నిలిచి యెదిరి రామునితోడ నేపెల్లఁజూపు
లంక నీకిఁక లేదు రాజసంబుడుగు లంకకుఁబతిసుమ్ము లలి విభీషణుఁడు
చుట్టాల నింతుల సుతుల సోదరుల నిట్టె యిందఱఁజూడు మిఁకఁజూడ లేవు
ఎలమి నీకును గల్గు యింతులనెల్ల వలపులు దళుకొత్త వరుస భోగింపు
వెలయంగ నీ రాజ్యవిభవంబులెల్లఁ గలయంగ నన్నియుఁగనుఁగొను మింక
హరిహరబ్రహ్మాదు లడ్డగించినను దురములోపల నిన్నుఁద్రుంచు రాఘవుఁడు
ఇన్నియు నేటికి నినకులేశ్వరుని కున్నతమతి సీత నొప్పించి బ్రదుకు
మిటు రామునానతి యెఱుఁగఁ జెప్పితిని. కుటిలదానవ! యేమి గొబ్బునఁజెప్పు
మన రోషచిత్తుఁడై యాదశాస్యుండు ననియె నంగదుతోడ నప్పుడు కినిసి
రాముచేసిన పరాక్రమ మెన్ని తౌర! రాముఁడెర్గఁడె? నన్ను రణవిజయుఁడుగ
దివిజేంద్రుఁడాదిగా దేవసంఘముల బవరంబులోఁదొడరి పఱపినవాఁడ
హరుఁడున్న కైలాస మగలించినాఁడ నెరియంగఁగాలుని నెదిరినవాఁడ
వరుసతో జగముల వర్తించువాఁడ సరవి లోకములెల్ల సాధించినాఁడ
వనజాసనునిచేత వరము గొన్నాఁడ మొనసి దివ్యాయుధంబులు గొన్నవాఁడ
నట్టిశూరుఁడ నేను నా రాము మఱుఁగు గట్టిగాఁజొచ్చిన ఘననృపుల్ నగరె?
అనుజుఁడు నాతోడ నలి గటుపోయి జననాథుమఱుఁగు వంచనఁజొచ్చెఁగాక!
యేనుఁజొచ్చిన మఱి హీనత గాదె? వానరాధమ! నేను వసుమతిలోన
మగపాడి దిగనాడి మానంబు వీడి పగవానిఁగొల్చుట పంతమే నాకుఁ
బగవాఁడు దండెత్తి పై వచ్చినపుడు మగఁటిమి చెడి సంధి మఱి చేసినంత
జగతిరాజులు నన్ను సరకుసేయుదురె? తగదురా సంధి యిత్తఱి వానరుండ!
అని దశాస్యుఁడు వల్క ననియె నంగదుఁడు ఘనపరాక్రముతోడఁ గయ్యంబు దగదు
దానవ! రఘురాము తరమెఱుంగకయు పూనియున్నాడ విప్పుడు కావరమున
సురల గెల్చినమాడ్కి శూరురాఘవుని దురములో మార్కొని తొడరుట యెట్లు?
బలమేది రఘురామ పార్థివునెదుర? బలముష్టి విల్లెట్లు పట్టంగ వచ్చు?
నొరుల గెల్చినమాడ్కి నోర్చి రాఘవుని శరముల ముందఱఁజరియించు టెట్లు?
కణఁకతో నీ వెత్తఁగాలేని విల్లు తృణలీల విఱువఁడే? త్రిజగంబు లెఱుఁగ
వెఱవేది శ్రీరాము విక్రమక్రమము నెఱుఁగని యవివేకి వేమందు నిన్ను?
జనకనందన నిచ్చి శరణంట లెస్స యని యంగదుఁడు వల్క నసురేశుఁడనియె
నోరి వానరుఁడ! నీ వోడక నిల్చి సారెకు రఘురాముశౌర్య మెన్నెదవు?
యా రాము పౌరుష మా రాముకడిమి? యా రాముభుజబలంబది యెంతపెద్ద?
చలమునఁదాటకఁజంపె నంటేని తలపోయ నాఁడది దానిపెంపెంత?
జనకుని విలుద్రుంచి జనకపుత్త్రికను ఘనతతోఁజేకొన్న ఘనుఁడంటివేని
ఆ విల్లు నేఁటిదే యది యెంచనేల? ఆ విల్లు చివుకుది అది యేమిదొడ్డు?
జమదగ్నిరాముని సమరమధ్యమునఁ గ్రమమునఁగెల్చినఘనుఁడంటివేని
అని బ్రాహ్మణుని గెల్చుటది బంటుతనమె? వినఁబోల దీ మాట వీరత్వమగునె?
అలవున ఖరదూషణాదిరాక్షసులఁ జలమున నొక్కడే చంపె నంటేని
అలర వారలు వృద్ధు లది యెన్ననేల? తలపోయ కెంచితి తప్పక నీవు
తెగువ మారీచు మర్దించెనంటేని మృగమాత్ర మది యేమి మెలపు వెగ్గలము?
ఎసగ వాలిని గూలనేసె నంటేని వసుధలోపలఁగ్రోఁతి వాఁడెంతదొడ్డు?
జవసత్త్వమున వార్ధి శరముఖంబునకుఁ గవగొనఁదెచ్చినఘనుఁడంటివేని
ఆ వార్ధిజలమాత్ర మది యేమిపెద్ద? ఏ విధంబున రాము నెన్నెద వుబ్బి?
ఇవి బంటుతనములా? యీ రాఘవునకు నివి యొక్క గెలుపులా? యీ రామునకును
పూని నాముందఱఁబొడవులు సేసి వానరాధమ! రాము వర్ణించె దీవు
అని దశాస్యుఁడు పల్క ననియె నంగదుఁడు పనిగొన నిర్ఘాతబాణు రాఘవుని
నకలలోకారాధ్యు జగదభిరాము సకలజగన్నుత జయశాలి రాము
సకలంకవిక్రమోన్నతశౌర్యు రాము నకట! తూలఁగనాడ నర్హమే నీకు?
చెలఁగు నా రఘురాముచిరశౌర్యమునకు తొలిముద్దయగు ఖరదూషణుల్ సాక్షి
గొనకొని వాలిని గ్రోఁతంటి వకట! అనఘుఁ డా వాలి గ్రోఁతౌట గాకుంట
కెనసిన యంబుధులేడును సాక్షి కినుకమై నీ దశగ్రీవముల్ సాక్షి
అలఘువిక్రమశాలి యైన రాఘవునిఁ జెలఁగి దూషించిన జననాథుపేర్మి
దప్పునే? నీ కేమి ధన్యత వొడమె? నిప్పుడు రఘురాము నిట్లు దూషింప
నీ రాజసంబును నీదు భోగంబు దూరమౌ నాయువు తొలఁగు నీ లక్ష్మి
తనరంగ శ్రీరాముఁదలఁచినంతటనె ఘనమైన పాపంబు గ్రక్కునఁదొలఁగు
రాముపాదము సోఁకి ఱా యింతి యయ్యె రామరామని పోయి రాశికి నెక్కి
రామ యన్కీరంబు రమణి దాఁ1బెంచి యా మేటిసాయుజ్య మా యింతి వడసె
నట్టి శ్రీరాముని నసురేశ! నీవు నెట్టన దూషింప నీ కేది గతియు?
రామనామస్తుతి రావణ! నీకు నేమిపాపమొకాని యెఱుఁగఁ జొప్పడదు
అని యంగదుఁడు వల్క ననియె రావణుఁడు వనచర! రఘురామ వసుధేశుఁ2క్రమము
3నెఱుఁగుదుఁజెప్పంగ నెఱుఁగుదు నేను బరమమౌ తారకబ్రహ్మంబనంగ
నాడవలసి మాట లాడితిఁగాక పోడిమి రాముతోఁబురుణింపఁగలదె?
చలపట్టి రాముతో సమరంబు సేయఁ గలుగునో యని చాలఁగ్రాలుచున్నాఁడ
నిందు నందును మెచ్చ నినవంశుతోడఁ జెంది కయ్యము సేతు శివుఁడెఱుంగఁగను
అతనితోఁబోరాడి యాజిలోఁజచ్చి ప్రతిలేని వైకుంఠపదవి4గైఁకొందు
నెలమిఁజెప్పఁగనేల యెఱుఁగు దంతయును అలఘువిక్రముఁడైన యా రామచంద్రు
నని చెప్పి దశకంఠుఁడనియెఁగ్రమ్మఱను (దన వివేకము చెడి తామసుండగుచు
ధరణీతలంబెల్లఁ దమ్మునిచేతఁ బరగంగఁగోల్పోయి పడఁతియుఁదాను
ననుజుండుఁగూడంగ నడవులఁబడుచు దన సతి నొకనిచేఁ దాఁ గోలుపోయి
వచ్చి సుగ్రీవాది వానరవరులఁ జొచ్చియు నటమీఁద శూరత చూపఁ
జనుదెంచె రాముఁడు సంగరస్థలిని ననుఁదాఁక నేర్చునే? నరనాయకుండు
అటుగాన రఘురాముఁడాలంబులోనఁ బటుతరశౌర్యసంపన్నుండు గాఁడు
మనుజులు క్రోఁతులు మగటిమిచేఁత తన యొద్దఁజెప్పకు తరుచరాధముఁడ!)
వనచరాధమ! యోరి! వాలికి నీవు తనయుండవైయుండి దశరథాత్మజుని
ననయంబుఁగొల్చుట యపకీర్తి గాదె? ..........
కొలిచితి బంటవై కొలఁది దిగనాడి చలమున మీ తండ్రిఁజంపెను రాముఁ
డట్టిరామునిఁగొల్చి తధమవానరుఁడ! పుట్టితి వాలికడ్పున వృథా నీవు
చంపక మీ తండ్రిఁజంపినరాము పంపు సేయుచు నిట్లు బంటవై రాము
నెలమితోఁగొలువంగ నీ రాజెకాని తలపోయ రాజులు ధరణిలో లేరె?
గొనకొని పగవానిఁగొల్చినవాని నినుఁగాని యెవ్వని నే నెందుఁగానఁ?
గొడుకైన పిమ్మటఁ గులపగలెల్లఁ గడఁగి తీర్చినవాఁడె గాకండ్రు కొడుకు
ఈ రీతిఁ బందవై హీనమానవునిఁ జేరి కొల్చుట యెట్లు శ్రీరామచంద్రు?
నిను వాలికొడుకౌట యెటు నమ్మవచ్చు? వనచర! ఎవ్వరివాఁడవో కాని1
యని దశాస్యుఁడు పల్క ననియె నంగదుడు పనుగొని నగుచు నా పంక్తికంఠునకు
నగు దానవేశ! నీ వాడినయట్టు లగణితసత్త్వుండునైన కాకుత్థ్సు
నేమి కర్మమొకాని యెఱుఁగంగనియదు భూమీశుతో నృపుల్ పురణింపఁగలరె?
ఎఱుఁగనియవివేకు లీ రామవిభుని నరుఁడని చూతురు నక్తంచరేశ!
ఇతఁడు మానవమాత్ర మింతియకాఁడు ఇతఁడు లోకారాధ్యుఁడితఁడప్రమేయుఁ
డితఁ డాదివిష్ణుండు ఈ రాఘవుండు ఇతఁడు నా తలిదండ్రు లితఁడు నా దాత
యితనిఁగొల్చిన నాకు నెల్లసంపదలు సతతంబుఁజేకూరు సంతోష మొదవు
సనకాదు లీతనిఁ జర్చింపలేరు వనజాసనాదులు వర్ణింపలేరు
దానవాంతకుఁడయ్యు దశరథేంద్రునకుఁ బూని జన్మించినపురుషోత్తముండు
ఇతరులవలెఁగాదు ఇనవంశకులుఁడు నితనితో నుద్వృత్తి నెవ్వఁడు నిలుచు?
నితనితో నేర్పడ నెవ్వఁడు పోరు? నితని బాణాహతి కెవ్వఁడు నోర్చు?
నీ వెఱుంగవు రాము నిపుణవిక్రమము కావరంబున నేల కారులాడెదవు?
ఎఱుఁగవా? రాముని నేటికైప్రేలె దెఱుఁగుదుగాకింక నెందుఁబోయెదవు?
ఎఱిఁగెదు శ్రీరాము నెల్లికయ్యమునఁ గరమర్థి దురములోఁగదలక నిలువు
మూఁడులోకంబులు ముట్టి గర్వమున మాఁడించు నిన్ను నమ్మనుజవల్లభుఁడు
తునిమెడు నుగ్రత తొలఁగక నిలిచి యనిసేయు బిరుదవై యంతియచాలు
లంక నీ కింక నేలఁగ లేదు వినుము లంక1 యేలఁగఁజాలు లలి విభీషణుఁడు
కణఁకతో నీ వెత్తఁగాలేనివిల్లు తృణలీలవిఱువఁ డా త్రిజగంబు లెఱుఁగఁ
గర్మపంకంబులు కడ2తేరి వాలి నిర్మలా3త్ముఁడు రామనృపతిచేఁజచ్చి
పదపడి వైకుంఠపదవిఁగైకొనియె నిది నీవు కానవు ఎన్న నేమిటికి?
నితనిఁగొల్చిన నాకు నిహమును బరము నతులితంబుగఁగల్గు నవనీశుసేవ
నీ మదంబును నుబ్బు నీ రాజసంబు రామచంద్రుని ఘోరరణరంగమందుఁ
బోయెడు భువిఁగ్రుంగి పొలుపెల్లఁద్రుంగి వేయుఁజెప్పఁగ నేల? విధి నిన్నుఁబట్టి
యీ పాటు చేసె ని న్నేమననేర్తుఁ? బాపాత్మ! కులముతో భస్మమై పోదు
పాయక నీ యాత్మబంధులతోడ నా యత్త ముడిగి యహంకార ముడుఁగు
మిన్నియు నేటికి? నినకులేశ్వరుని.... ..........
నడరి నీ చెలియ లత్యాసక్తి డాయ
నడచిన నా శూర్పణఖముక్కు సెవులు
వడిఁబట్టి కోసినవరఖడ్గధార
వడియునెత్తురు దుడువంగ రోసి రోసి
ఖరదూషణాంగరక్తంబులఁగడిగి
కర మొప్పఁజేసిన కాకుత్స్థతిలకు
నెఱుఁగవా రాముని? నేటికిఁబ్రేలె?
దెఱుఁగుదుగాక నీ వెందుఁబోయెదవు?
మూఁడులోకంబులు ముట్టి గర్వమున
మాఁడించి నిన్ను నమ్మనుజవల్లభుఁడు
తునిమెడు, నుగ్రతఁదొలఁగక నిలిచి
యనిసేయు బంటవై; యంతియ చాలు.
లంక నీ కింక నేలఁగ లేదు వినుము;
లంకకుఁబతిసుమ్ము లలి విభీషణుఁడు.
పాయక నీ యాత్మబంధులతోడ నాయతపడఁజేసె హంకారమేల?
యని పల్క నంగదు నద్దశాస్యుండు తన రోషదృష్టిని దప్పక చూచి
ఘనమైన లావులు గల దైత్యవరులఁ బనిచి యా క్రోఁతిని బట్టుఁడు మీరు
ననవుడు రాక్షసులందఱుఁగినిసి ఘను నంగదుని నంటి కడిమిఁబట్టఁగను
సొలవక తన శక్తి.......... ..........
ఇన్నియు నేటి?కా యినకులేశ్వరుని
కున్నతమతి సీత నొప్పించి బ్రదుకు.
తొడరినబలవంతుతో సంధియగుట
పుడమి రాజులకెల్ల బుద్ధియెసుమ్ము.”
.......... ఘనబాహుబలుని నంగదుఁబట్టఁదలఁచి
ఘనమైనలావును గల దైత్యవరులఁ బనిచి యా క్రోఁతిని బట్టుకరండు
అనవుడు రాక్షసు లప్పుడు గడఁగి ఘనుని నంగదు నంటి కదియఁబట్టఁగను
సొలవక తన శక్తి.......... ..........
అనవుడుఁగోపించి యా రావణుండు
ఘనబాహుబలుని నంగదుఁబట్టి కట్టఁ
బనిచినఁగొందఱు బలితంపుటసురు
లనయంబు నుద్ధతులై పట్టుటయును
సొలవక తన శక్తి సూపెడి కొఱకుఁ
దొలఁగ నొల్లక యంగదుఁడు వట్టువడియె.
నటు పట్టువడి యతఁడాకసంబునకుఁ
బటుశక్తి నెగసి యుద్భటవృత్తి మెఱసి
విద్రిచినఁబదివేలవీరులు ధాత్రి
యద్రువంగ నుగ్గునూచై త్రెళ్లి; రంత,
నలిగి యంతటఁబోక యంగదుఁడసుర
కొలువున్న మేడయుఁగూలఁదన్నుటయు
నది వజ్రహతిఁదుహినావనీధరము
తుదిఁగూలుపగిదిఁ దుత్తునియలై రాలె.
వెండియు“నంగదు విడువక పట్టఁ
బొం.”డని దైత్యులఁబుచ్చె రావణుఁడు.
పుచ్చిన వారును బొదివి యంగదుని
నచ్చెరు వడరంగ నాకాశమునను
బరశు పట్టిస భిండిపాల శూలములఁ
గరవాల తోమర గదల నొప్పింపఁ
బిడికిటిపోటులఁబ్రేవులు వెడల
బెడిదంబుగా నొంచి పృథివిపైఁగూల్చి
యరుగుచునుండ నయ్యంగదుఁజూచి
ఖరసూతిసుకరుండు కార్ముకంబెత్తి:
“నిలునిలు మంగద! నీవెందుఁబోవఁ
గల.”వని పెల్లార్చి కాండంబు లైదు
నుదురు నాటఁగ నేసి నొప్పించి మఱియుఁ
బది తీవ్రశరముల బాహువు లేయ
నలుకతోఁబిడికిట నంగదుండసుర
తల పెక్కువ్రయ్యలై ధరఁగూలఁబొడిచె.
దానికి దైత్యులు తల్లడపడఁగ
దానవేశ్వరుఁడు చింతామగ్నుఁడయ్యెఁ.
దారాతనూజుఁడత్తఱి నేఁగుదెంచి
యా రామునకు మ్రొక్కి యంజలి మోడ్చి:
“దేవ! మీ యానతి తెఱఁగునఁబోయి
రావణుతోనమరంగఁజెప్పితిని;
జెప్పినమాటలు చెవిఁబెట్టఁడాయెఁ.
జెప్పఁగాఁగలవెల్లఁజెప్పితి దేవ!
ఘనమైన నీతిప్రకారంబు గాఁగ.
జననాథ! వినుము నీ సాయకంబులకు
బ్రాణంబు లీఁగోరి పంక్తికంధరుఁడు
పోణిమితోడ నిప్పుడు నున్నవాఁడు;
గట్టిగాఁజావుకుఁగడుఁదెంపు సేసి
యుట్టిఁగట్టుక యూఁగుచున్నాఁడు దేవ!
దినములన్నియుఁదీరె దివిజాంతకునకు.
నినకులనాథ! నీ వీ దశగ్రీవు
ననిలోన మడియింపు మఖిలలోకేశ!
యనఘాత్మ! సకలసురాదు లుప్పొంగ.”
ననుచు నా వృత్తాంత మంతయుఁదెలియ
వినుపించె నెంతయు విశదంబుగాఁగ.
జననాయకుండును సంతోషమందె
ఘనతరంబైన యంగదు సత్త్వమునకు.
నట రావణునితోడ నసురులందఱును
బటుతరవాక్కులై పలికి రయ్యెడను:[వా.రా. సర్గ 42]
“ఇదియేమి దేవ! నీ విట్లూరకునికి!
యదె కపిసేనతో నా రాఘవుండు
విడిసినాఁడీలంక వెలువడి నీవు
కడిమి యెన్నఁడు చూపఁగలవాఁడవింక!
మముఁబంపు రామలక్ష్మణుల వానరుల
సమరంబులోగెల్చి చనుదెంతు.”మనుడు
నాకారి లెండు సన్నద్ధులై రండు మీ కెదురెవ్వరు? మేదిని నంచుఁ
బురికొనఁజేసి గోపురము కేతెంచి పరపెక్కి పెద్దయపారమై యున్న
తరుచరసేనల దశరథాత్మజుల నరుదార నటు చూచి యాత్మఁజింతించి
తలవాంచియున్న యద్దానవేశ్వరుని నలిఁగోటపైనున్న యసురకోటులను
గనుఁగొని రాముండు కలుషించియపుడు అనుజ విభీషణార్యమజాదులైన (చూ.పు. 391)
|