 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
ఇతిహాసములు | ఉత్తరరామాయణము | దశగ్రీవ కుంభకర్ణ విభీషణుల బాల్యక్రీడలు |  |
దశగ్రీవ కుంభకర్ణ విభీషణుల బాల్యక్రీడలు
| సీ. | అలఁతి గట్టులు భుజార్గళనిరర్గళత ను - త్పాటించి కందుకప్రౌఢిఁ జూపు నుడువీథి నొరసిపోయెడు విమానములందు - కొని బిట్టు నేలతోఁగొట్టియార్చు నాశ్రమోన్నతభూరుహములు దాఁబడఁద్రోచి - పఱచు మౌనుల డాసి పరిహసించు శరభసింహమదేభసమితి నీడిచి తెచ్చి - గట్టిగా దామెనల్ గట్టివైచు | |
| గీ. | గరుడ గంధర్వ పన్నగాగ్రణుల నెచటఁ గనని మీతో భుజాభుజిఁ బెనఁగవలయు నిలువుఁడని వార లుఱుక వెన్వెంటఁదగులు బాల్యలీలావిలోలుఁడై పంక్తిముఖుఁడు | 148 |
| వ. | మఱియును | 149 |
| సీ. | గిరిదిశాకరిభోగి కిరికూర్మములు వ్రాల - నంఘ్రిఘట్టన నుర్వి నడఁగఁ ద్రొక్కు నరుణచోదితరథం బట్టిట్టుగాఁబట్టి - నవినాప్తు బింబంబు నాకి విడుచుఁ బారసాఁచి దిగీశపట్టణాభ్యంతరో - ద్యానపక్వఫలాగతతులఁ గూల్చుఁ గనుఁగొన్న వైమానికశ్రేణి వివృతాస్య - బిలంగతంబుగ నొక్క పెట్ట మ్రింగు | |
| గీ. | నెదుటఁ బడకున్న మునికోటి వెదకి వెదకి పట్టి భక్షించుఁ గ్రొవ్వెగఁదొట్టి గుఱక విడిచి నిదురించు, లేచు, నల్గడలఁ దిరుగుఁ గుంభకర్ణుండు నడయాడుకొండకరణి | 150 |
| చం. | అతని సహోదరుండు సుజనావనశాలి విభీషణుండు సు వ్రతములు సల్పుచున్ శ్రుతిపరంపర యర్థముఁదండ్రి తెల్పఁగా హితమతి నాలకింపుచు జితేంద్రియుఁడై యుపకారశీలతం బ్రతిదినముం జరించు మృదుభావముతోఁగులధర్మపద్ధతిన్ | 151 |
| ఉ. | అన్నలుసేయు రాయిడి భయాతురులై పరువెత్తు మౌనులం గన్నులఁ జూచెనేనిఁ దనుకంపము మానిచి నా నిమిత్త మా పన్నుల వీరిఁ బ్రోవుఁడని ప్రార్థనసేయు నతండు వారలన్ చిన్నతనాన నుండియు విభీషణుఁ డెంత పరోపకారియో! | 152 |
| కం. | క్రూరుఁడగు కుంభకర్ణుని బారిఁబడి విభీషణోక్తి బ్రదికి మునులు త త్కారుణికుని దీవింపుదు రారవితారముగ బ్రదుకుమన్నా! యనుచున్ | 153 |
| ఉ. | అంతట నొక్కనాఁడు దమ యయ్యఁ గనుంగొన రత్నఘంటిక క్రాంతవిమాన మెక్కికొని కన్నుల పండువుగా ధనేశ్వరుం డెంతయువేడ్క వచ్చు చెలువెల్లను దప్పక చూచి కైకసీ కాంత స్వభావసిద్ధమగు క్రౌర్యమునన్ దశకంఠుతోననున్ | 154 |
| మ. | కనుఁగొంటే భవదగ్రజుం డయిన యక్షస్వామి సౌభాగ్య మీ తని చందంబున నీవు నిట్టి సిరులొందం జూడఁ గాంక్షించెదన్ దనయా! యెందున నీ దృశస్ఫురణఁ జెందన్ వచ్చు నా నేర్పుఁ గై కొను శీఘ్రంబున నేటికూరక యశక్తుంబోలి వర్తింపఁగన్? | 155 |
| వ. | అని ప్రబోధించిన | 156 |
| మ. | జననీ వాగ్వ్యజనానిలజ్వలితరోషజ్వాలియై యద్దశా ననుఁ డిట్లంచుఁ బ్రతిజ్ఞఁజేసె జననీ! నామాట తథ్యంబుగా విను యేఘోరతపస్వినై ధనదు ఠీవిన్ మించెదన్ లేనిచో ధనతేజంబుల నీదృశం బగు ప్రభుత్వంబైనఁ బ్రాపించెదన్ | 157 |
| కం. | పెక్కువకు సాటియును గా కెక్కువయుంగాక జోక నీతనికంటెం దక్కువయై రానిఁక నను మక్కువ వీడ్కొలుపుమని సమగ్రవినీతిన్ | 158 |
| మ. | వినతుల్ చేసి దశాననుండు మమతన్ వేమాఱు దీవించు న జ్జననిన్ వీడ్కొని కుంభకర్ణుఁడు గనిష్ఠభ్రాతయున్ వెంట రాఁ జని గోకర్ణసమాహ్వయాశ్రమము విశ్వాసంబుతోఁజేరి కాం చనగర్భున్ మదినుంచి యుగ్రతపముల్ సల్పంగ నుద్యుక్తుఁడై | 159 |
| వ. | తమ్ములతో నిట్లనియె | 160 |
|
 |
|