| పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభాగవతము | ప్రథమస్కంధము |
| సీ. |
ఓడక ముందట నొక సారమేయంబు మొఱుఁగుచు నున్నది మోర యెత్తి యాదిత్యుఁ డుదయింప నభిముఖంబై నక్క వాపోయె మంటలు వాతఁ గలుగ మిక్కిలుచున్నవి మెఱసి గృధ్రాదులు గర్దభాదులు దీర్చి క్రందుకొనియె నుత్తమాశ్వంబుల కుదయించెఁ గన్నీరు మత్తగజంబుల మదము లుడిగెఁ |
|
| ఆ. |
గాలు దూతభంగిఁ గదిసెఁ గపోతము, మండ దగ్ని హోమమందిరములఁ జుట్టుఁ బొగలు దిశల సొరిది నాచ్ఛాదించెఁ, దరణి మాసెఁ జూడు ధరణి గదలె. |
337 |
| క. |
వాతములు విసరె, రేణు, వ్రాతము లాకసముఁ గప్పె, వడి సుడిగొని ని ర్ఘాతములు వడియె, ఘన సం, ఘాతంబులు రక్తవర్షకలితము లయ్యెన్. |
338 |
| క. |
గ్రహములు పోరాడెడి నా, గ్రహములు వినఁబడియె, భూత కలకలములు దు స్సహము లగుచు శిఖికీలా, వహములక్రియఁ దోఁచె గగనవసుధాంతరముల్. |
339 |
| క. |
దూడలు గుడువవు చన్నులు, దూడలకున్ గోవు లీవు దుగ్ధము లొడలం బీడలు మానవు పశువులఁ, గూడవు వృషభములు తఱపి కుఱ్ఱల నెక్కున్. |
340 |
| క. |
కదలెడు వేల్పుల రూపులు, వదలెడుఁ గన్నీరు వానివలనం జెమటల్ వొదలెడిఁ బ్రతిమలు వెలిఁజని, మెదలెడి నొక్కొక్క గుడిని మేదినియందున్. |
341 |
| క. |
కాకంబులు వాపోయెడి, ఘూకంబులు నగరఁ బగలు గుండ్రలు గొలిపెన్ లోకంబులు విభ్రష్ట, శ్రీకంబులు గతి నశించి శిథిలము లయ్యెన్. |
342 |
| మ. |
యవ పద్మాంకుశ చాప చక్ర ఝష రేఖాలంకృతంబైన మా ధవు పాదద్వయ మింక మెట్టెడు పవిత్రత్వంబు నేఁడాదిగా నవనీకాంతకు లేదు పో; మఱి మదీయాంగంబు వామాక్షి బా హువు లాకంపము నొందుచుండు; నిల కే యుగ్రస్థితుల్ వచ్చునో! |
343 |
| వ. | మఱియు మహోత్పాతంబులు పెక్కులు పుట్టుచున్నయవి; మురాంతకుని వృత్తాంతంబు వినరాదని కుంతీసుతాగ్రజుండు భీమునితో విచారించు సమయంబున. | 344 |