శ్రీమహాభారతము - ఆదిపర్వము - అష్టమాశ్వాసము - ఇంద్రుండు కృష్ణార్జునులతోఁ బోరుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

ఇంద్రుండు కృష్ణార్జునులతోఁ బోరుట (సం. 1-218-13)

ఉ.	ఆ నరుమీఁద ఘోరనిశితాశని వైచె నఖండ చండ ఝం ఝానిలజర్జరీకృతమహాజలధారలతో నిరంతరా నూన పయోధరప్రకర ముద్ధత మై హరిదంతరంబులన్‌ భానుపథంబు నొక్కమొగిఁ బర్వి భయంకరలీలఁ గప్పఁగన్‌.	276
ఉ.	అ న్నవవారివాహ నివహమ్ములఁ జూచి భయప్రపన్నుఁ డై యున్నహుతాశనున్‌ విజయుఁ డోడకు మంచును మారుతాస్త్రమ త్యున్నతచిత్తుఁ డేసె; నదియున్‌ విరియించె రయంబుతో సము త్పన్నసమీరణాహతి నపార పయోద కదంబకంబులన్‌.	277
వ.	అంత.	278
సీ.	బలవైరి కృష్ణుపైఁ బార్థుపై గడునల్గి \| పంచినఁ గలయంగఁ బన్ని కడఁగి సురగరుడోరగాసురసిద్ధగంధర్వు \| లార్చుచుఁ దాఁకి యుగ్రాహవంబు సేసిన నమరులఁ జెచ్చెరఁ బార్థుండు \| భంజించెఁ దనదివ్యబాణశక్తిఁ; జక్రధరుండును జక్రబలంబున \| గరుడోరగాసురఖచరవరులఁ
ఆ.	దత్‌క్షణంబ విగతదర్పులఁ జేసె; న \| య్యిద్దఱకు సురాసురేశు లెల్ల భీతు లగుట చూచి పెద్దయు విస్మిత \| హృదయుఁ డయ్యె సురగణేశ్వరుండు.	279
వ.	మఱియును వారల బల పరాక్రమంబు లెఱుంగ వేఁడి శక్రుండు శిలావర్షంబుఁ గురియించిన.	280
క.	నిశితశరవర్షమున ను \| గ్రశిలావర్షమ్ముఁ జిత్రగతి నస్త్రకలా కుశలుఁడు నరుఁ డశ్రమమునఁ \| బ్రశాంతిఁ బొందించె నమరపతి వెరఁగందన్‌.	281
క.	కొడుకుభుజవిక్రమమునకుఁ \| గడుసంతసపడియుఁ దృప్తిగానక చల మే ర్పడఁగ హుతాశను నార్పం \| గడఁగి మహారౌద్రభంగిఁ గౌశికుఁడు వడిన్‌.	282
చ.	అరుదుగ దివ్యరత్ననివహంబులఁ జేసి వెలుంగుచున్న మం దర శిఖరంబు నెత్తికొని తద్దహనార్చు లడంగునట్లుగాఁ దెరలఁగ వైచినం దపనతేజుఁడు పాండుసుతుండు దానిజ ర్జరితము సేసె వజ్రమయశాతశిలీముఖచండధారలన్‌.	283
క.	ధరణీధరుచక్రమునకుఁ \| బురుహూతతనూజుబాణముల కనిలో నె వ్వరు మార్కొ ననోపరు సుర \| గరుడోరగ సిద్ధసాధ్యగణములలోనన్‌.	284
వ.	అంత నొక్కయశరీరవాణి పాకశాసనున కి ట్లనియె.	285
క.	పరమమును లయిన తొల్లిటి \| నరనారాయణులు కృష్ణనామంబుల ను ర్వర నుదయించిరి; నీ క \| య్యిరువుర పేర్మియును వింతయే దివిజేంద్రా!	286
చ.	అలఘులు కృష్ణపార్థులు మహాత్ములు యాదవకౌరవాన్వయం బులు వెలుఁగించుచున్న నృపపూజ్యులు; వీరల నీకు నోర్వఁగా నలవియె? వీరు దొల్లియు సురాసుర యుద్ధమునాఁడు దైత్యులన్‌ వెలయఁగ నోర్చియున్న రణవీరులు గావుట ము న్నెఱుంగవే?	287
వ.	నీయిష్టసఖుం డయిన తక్షకుం డిం దుండక ముందరన కురుక్షేత్రంబున కరిగి ఖాండవప్రళయంబునకుఁ దప్పె; ఖాండవం బగ్నిచేత దగ్ధం బగు నని తొల్లి బ్రహ్మవచనంబు గలుగుటం జేసి యిది హుతాశనున కశనం బయ్యె; నింక దీనికి వగవం బనిలే; దనిన దాని విని సురపతి సురగణంబులతో మరలిన.	288
క.	బలయుతులు మనుజసింహులు \| నలిఁ గృష్ణార్జునులు సింహనాదముల వియ త్తలమును దిక్కులు బధిరం \| బులుగాఁ జేసిరి త్రిలోకములు భయ మందన్‌.	289
వ.	అట్టియవసరంబున నముచి యను దనుజుననుజుండు మయుం డనువాఁడు ఖాండవంబు వెలువడనేరక తక్షకుగృహంబునఁ బరిభ్రమించుచున్నంతఁ ద న్నగ్ని చుట్టుముట్టిన నచ్యుతుండును జంప వచ్చిన నతిభీతుం డై యర్జునుమఱువు సొచ్చిన.	290
వ.	శరణాగతరక్షణత \| త్పరుఁడు ధనంజయుఁడు మయునిప్రాణము గాచెం; గరుణను శరణాగతులగు \| పురుషుల రక్షించునంత పుణ్యము గలదే.	291
తే.	మయుఁడు నశ్వసేనుండును మందపాల \| సుతులు నలువురు శార్ఙ్గకు లతులదావ దాహభీతి కయ్యార్వురుఁ దప్పి రన్య \| జీవులెల్ల నం దపగతజీవు లైరి.	292