 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | భీష్మపర్వము - తృతీయాశ్వాసము |  |
ఘటోత్కచుండు ద్రోణాచార్యప్రభృతులతో యుద్ధంబు సేయుట (సం. 6-88-25)
| క. |
కొందఱసూతులు వొలిసిరి | కొందఱిచాపములు దునిసెఁ గొందఱ చటుల స్యందనహయాలి వడియెను | గొందఱ యంగములు వ్రస్సెఁ గురుకులముఖ్యా! |
121 |
| వ. | ఇ ట్లతిరథమహారథులం జిక్కువఱిచినరక్కసున కలిగి రయంబున సాధనంబులు సమకట్టికొని రభసంబున నాకుంభసంభవాది ద్వాదశ రథికవరులు నొక్కపెట్ట చుట్టుముట్టి మహాస్త్రజ్వాలా జాలంబులం బొదివిన. | 122 |
| ఆ. |
ఓర్వరాక దానవోత్తముఁ డంబర | వీథి కెగసి పోయి విపులరవము సెలఁగఁ బెలుచ నడరి జీమూత భంగి దు | ర్దాంతుఁడైనఁ జూచి ధర్మసుతుఁడు. |
123 |
| వ. | భీమసేనుతో నిట్లనియె నిక్కడ భీష్ముబారిం బడిన పాంచాల బలంబులఁ బరిపాలింపను, నక్కడ నాచార్యాదుల కగపడ్డ ఘటోత్కచుం గావను వలసియున్నయది యివ్వలనికిం గవ్వడి గలం డవ్వలనికి వేగంబ యరుగు మనిన సింహనాదంబు సేయుచు. | 124 |
| క. |
కౌరవబలములు సుడివడ | మారుతి గవియుటయు మెఱసి మార్కొని కురుధా త్రీరమణుఁ డర్ధచంద్రా | కారశరము దొడిగి ధనువు గ్రక్కునఁ దునిమెన్. |
125 |
| తే. |
తునిమి తోడన క్రొవ్వాఁడి దొడ్డనార | సంబు భీముని వక్షస్స్థలంబు దూఱ నేయుటయు సోలఁ గని ద్రౌపదేయు లడరఁ | గడఁగె సౌభద్రుఁడును ఘటోత్కచుఁడుఁ గలసె. |
126 |
| వ. | ఇట్లు దండ్రి నొచ్చినఁ బాండుపౌత్త్రులు నీపుత్త్రునిపై నొక్కపెట్ట మిక్కుటం బగుకోపంబునం గవిసిన. | 127 |
| చ. |
కని కృపబాహ్లికాది రథి | క ప్రకరంబు గడంగి వారి మా ర్కొని పెనఁగంగఁ దేఱి కడుఁ | గ్రూరత నేచిన మారుతాత్మజుం జెనసి గురుండు రక్తపరి | షిక్తునిఁ జేసిన నాతఁ డల్గి యా తని నొక నారసంబున ను | దగ్రత మూర్ఛ మునుంగ నేసినన్. |
128 |
| మ. |
ధనురాచార్యునిఁ జూచి తత్తనయుఁడున్ ధాత్రీశుఁడున్ భీము మా ర్కొని రాతం డెలనవ్వు చెన్నుగ గదా ఘోరాకృతిం దేరు డి గ్గిన యాలోనన తేఱి ద్రోణుఁడు గడంగెం జూచి తోడై కృపా ది నికాయంబు గడంగి వాయు సుతుపైఁ దీవ్రాస్త్రముల్ నింపఁగన్. |
129 |
| క. |
ఏపున హిడింబసుతుఁడును | ద్రౌపదిపుత్త్రులు సుభద్రతనయుఁడుఁ గోపో ద్దీపితు లై వారల యా | టోపముఁ గుదియించి రతిపటుప్రదరములన్. |
130 |
| వ. | అప్పు డనూపభూపాలుండును భీమసేన సఖిత్వలోలుండు నగు నీలుండు నశ్వత్థామం దొడరి నొచ్చినం గని ఘటోత్కచుండు. | 131 |
| క. |
తలపడి యగ్గురునందనుఁ | జలమున నొప్పింప గురుఁడు సరభసముగ ను జ్జ్వలబాణావృతుఁ జేసిన | బలమఱి దనుజుండు మాయఁ బన్నెఁ గుపితుఁడై. |
132 |
| వ. | ఇవ్విధంబున హిడింబాసూనుండు సేసిన మాయం జేసి. | 133 |
| క. |
గురుఁడు మొదలైన యా ప | న్నిరువురుఁ గురుపతియు నొవ్వ నేటులఁ బడి నె త్తురు దొరఁగ సోలి సంగర | ధరణిం బడినట్లు దోఁచెఁ దత్సేనలకున్. |
134 |
| చ. |
కనుఁగొని సైన్యముల్ విఱిగి క్రందుకొనన్ వెసఁబాఱ నాపగా తనయుఁడు సేన నాఁగి యివి దైత్యులమాయలు గాని బొంకుబొం కని యెలుఁగెత్తి చెప్పఁగ భయంబున నమ్మక పోయె నట్లు వో యినఁ జనుదెంచెఁ గౌరవ మహీశుఁడు దీనత భీష్ముపాలికిన్. |
135 |
| వ. | వచ్చి యి ట్లనియె. | 136 |
| క. |
నీవును ద్రోణుఁడు గలుగం | గా వైరులచేత నేను గష్టపడితిఁ గా దే వారితోడఁ దలపడి | చా వొండెను విజయ మొండె సంపాదింతున్. |
137 |
| చ. |
అన విని నవ్వి పాండవుల యంతటివారికిఁ గాక నీకు మా ర్కొన నగు నయ్య! యిప్పరుసు కుత్సితవర్తన మిట్టి దుస్తరం బునఁ దగులావుసేయ మము బోఁటులు లేరె? చలంబు డింపు మీ వనిపతితోడఁ జెప్పి సరిదాత్మజుఁ డప్పుడు ప్రాభవంబునన్. |
138 |
| వ. | భగదత్తు నాలోకించి. | 139 |
| క. |
దనుజు లొనరించు మాయలు | నినుఁ జేరవు వారి గెలుతు వీ విప్పుడ యీ జనపతి మెచ్చఁగఁ నా దై | త్యుని గెలువుము నీదు సేనతో నడరి వడిన్. |
140 |
| వ. | అని భీష్ముండు పలికినం బ్రాగ్జ్యోతిషపతి మేటి మగండుగావున అమ్మాటకుం బొంగి సింగం బడరిన చందంబున నార్చి సుప్రతీకంబు నెక్కి సేనా సమేతుండై. | 141 |
| తే. |
పరఁగి తోఁతెంచుపాండవబలముమీఁదఁ | గవియుటయుఁ నంతనంతఁ గౌరవుల మూఁక మరలి యేర్పడఁ జూచి యమ్మాట యపుడు | నిజముగాఁ గొని యాజికి నిగిడె మగుడ. |
142 |
| వ. | ఇ ట్లుభయసైన్యంబులుం దలపడిన సందడికయ్యంబున నపరాహ్ణం బగుచు నుండ. | 143 |
| క. |
నగపతియుఁ బోనిగజపతిఁ | దగ నేడ్తెఱ నెక్కి ప్రబలదైత్యబలముతో నిగుడఁగ ఘటోత్కచుం డా | భగదత్తునిమీఁదఁ గవిసెఁ బార్థివముఖ్యా! |
144 |
| వ. | తదవసరంబున వృకోదరుం డరదంబు రయంబు మెఱయ నయ్యభిమన్యు ద్రౌపదేయ ప్రముఖులుం దానును హైడింబునకుం దో డై కడంగె నట్టియెడ. | 145 |
| ఆ. |
పొదివి పలువు రేయఁ బొడువ వ్రేయఁగ భగ | దత్తుదంతిరక్తధార లొప్పెఁ జెలువు రెట్టిగాఁగ జేవుఱుసెలయేఱు | లున్నతాచలమున నురలునట్లు. |
146 |
| క. |
శూలంబున హైడింబుఁడు | గాలాకృతితోడ వైవఁగా నది పొడి యై రాలెడునట్లుగ మగఁటిమి | వ్రాలినభగదత్తుఁ డేసె వడి భల్లమునన్. |
147 |
| వ. | ఇ ట్లేసి యార్చి వెండియు. | 148 |
| ఆ. |
భీముహరులఁ గూల్చి పేర్చి సౌభద్రాది | యోధవరుల నెల్ల నుఱక తఱచు టంపవానఁ దడిపి హయరథభట సమూ | హంబుఁ జదిపె సమదహస్తిఁ బఱపి. |
149 |
| క. |
మందరము మహాంభోనిధి | యందుఁ దిరుగునట్లు పాండవానీకములో నం దిరిగి సుప్రతీక మ | మందగతిం జంపెఁ బెక్కు మాతంగములన్. |
150 |
| క. |
అలిగి దశార్ణాధీశుఁడు | గొలిపెను భగదత్తుమీఁదఁ గ్రూరగజము ను జ్జ్వలము లగునతనితోమర ములతాఁకున నది చలించి మొగతిరిగె వెసన్. |
151 |
| వ. | ఇవ్విధంబునం బోరు భగదత్తుం గనుంగొని గండుమిగిలి కురువిభుండు గురుకృపాది యోధవీర సమేతంబుగాఁ దఱిమినం దమ బలంబులు గోలాహలబహుళంబు లగుటయుఁ బాండవాగ్రజుండు పార్థపాంచాల పురస్సరుండై యవ్వలనికిం గ్రొ వ్వలరం గోల్తల సేసె నట్టి సమయంబున. | 152 |
|
 |
|