శ్రీమహాభారతము - మౌసలపర్వము - ఏకాశ్వాసము - బోయ లర్జును నోర్చి యాదవాంగనల సొమ్ముల నపహరించుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

బోయ లర్జును నోర్చి యాదవాంగనల సొమ్ముల నపహరించుట (సం. 16-8-50)

సీ.	కనుఁగొని జంభారితనయుఁ డోరోరి యీ \| ప్రజ కేన చుండు సంరక్షకుండఁ దొలఁగి పొం డడియాస నొద్దకు వచ్చినఁ \| దలలేఱి యుర్వికి బలియొనర్తు నని యదల్చినను వా రఱవాయిగొనక య \| ప్పలుకులన్నియును రజ్జులుగఁ గొనుచుఁ జామల నచట నచ్చట నొల్చికొనఁగ నా \| లోకించి యవ్వీరలోకవరుఁడు
తే.	గాండివం బెక్కువెట్టి ప్రచండబాణ \| నికర మక్కిరాతుల మీఁద నిగుడఁ జేయ నలఘుచర్మసంవృతగాత్రు లగుచుఁ దుచ్ఛ \| బాణపాషాణలగుడముల్‌ పరఁగఁ జేసి.	185
క.	ఆ బోయలు నిర్భయమతు \| లై బీభత్సుపయిఁ గవియ నతఁడు మహాస్త్ర ప్రాబల్యంబును మెఱయుటఁ \| దా బుద్ధిఁ దలంచి మంత్రతతిఁ దోఁపమికిన్‌.	186
క.	ఇది దైవ విరోధం బని \| మదిఁ దానూహించి ప్రకృతిమార్గణములు బె ట్టిదముగ నేయఁగ నవియం \| దుదముట్టఁగ రిత్తలయ్యె దొనలు నరేంద్రా!	187
సీ.	అప్పుడు కాలపర్యయమున కాశ్చర్య \| మును విషాదముఁ దన మనములోనఁ బరిగొన బహువిస్ఫురణకోదండ దం \| డమున నా బోయల సమదవృత్తి నెట్టకేలకు నొకయెడ మాన్చి రుక్మిణి \| యాదిగాఁ గల కృష్ణు నగ్రమహిషు లెనమండ్ర బలదేవు వనితల మఱియును \| గతిపయ యాదవాంగనలఁ గాచెఁ;
తే.	దక్కుఁ గల యింతిగముల నా దస్యులడరి \| పట్టికొని యేచి వీ డెల్ల బన్నపడఁగ దొద్దగొని రథకుంజరతురగతతులు \| దమకు వలవకునికి దిగఁ ద్రావి చనిరి.	188
క.	ఇమ్మాడ్కిం బరివోయిన \| యమ్మొత్తము నడపికొనుచు నతిదైన్యము చి త్త మ్మలఁపంగఁ గురుక్షే \| త్రమ్మునకుం జనియె నరుఁడు ధరణీనాథా!	189
క.	చని యచట నచటఁ దన్నుం \| గను నాప్తజనంబుతోడఁ గాలవశత్వం బునఁ బొందిన దుర్దశఁ దగ \| వొనర నతఁడు సెప్పఁ జొచ్చె మురివిన మదితోన్‌.	190
సీ.	కోపించి గాంధారి శాప మిచ్చిన యది \| యాదవసంక్షయ మగుట యెట్లుఁ దప్పదు; మనము తద్బాలవృద్ధ స్త్రీజ \| నంబుల నెల్ల నర్హంబు లైన ఠావుల సత్ప్రతిష్ఠావిశోకంబులఁ \| గాఁ జేయవలయు; నక్కాలమునకు నొదవి యత్తెఱఁగున కుత్సహించుట కృత్య \| మర్జున!’ నీ కని యాడుచుండుఁ
ఆ.	బలుమఱును దలంచి పాండవాగ్రజుఁ డది \| కారణముగ నతని కరుణ పెంపు నొప్పు నెఱుఁగుఁ గాక యిప్పార్థుఁ డయ్యదు \| నికర శేషజనుల నెమ్మి నిలిపె.	191
సీ.	నిలిపిన తెఱఁగెల్ల నృపవర! చెప్పెద \| విను కృతవర్మనందనునిఁ జూచి ‘నీ తల్లియును నీవు నీతోడఁబుట్టిన \| వారును మృత్తికావతపురమున నిలుఁ’ డని బహుసంపదలఁ బొల్చు నప్పట్ట \| ణంబుఁ దదీయదేశంబు నిచ్చి యభిషిక్తుఁ జేసిన నాతండు నిజపరి \| జనములు దాను హర్షం బెలర్ప
తే.	నందుఁ బోయె; సరస్వతి యనఁగఁ బరఁగు \| ఘననగరమున సాత్యకి తనయు నట్ల నెయ్యమును గారవంబును నెఱయ నిలిపి \| యనుప ముదమున నందుల కతఁడు చనియె.	192
సీ.	తక్కటివారి నింద్రప్రస్థనగరంబు \| నకుఁ గొని చని వజ్రు నాథుఁ గాఁగ నందుఁ బట్టము గట్టి హస్తితురంగ ర \| థంబుల విభజించి తగిన భంగి నమ్మువ్వురకును సమర్పితంబులు సేసి \| యయ్యయి బంధుల నందు నందు నందును నిలుచు నట్లొందఁగ నియమించి \| యక్రూరుభార్యల నాత్మజులను
తే.	వజ్రునకు నప్పగించె; నవ్వాసుదేవు \| పౌత్రుఁ డతి వినయంబునఁ బట్టువఱుప వారు నిలువక పోయిరి వలచు నెడకు; \| దాని విని యూరకుండె భీమానుజుండు.	193