 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | సౌప్తికపర్వము - ద్వితీయాశ్వాసము |  |
ఆశ్వాసాంతము
| స్రగ్ధర |
సాయంప్రాతర్హుత ప్రజ్వలిత హుతవహస్వైరనిర్ధూతజాడ్య స్ఫాయచ్చేతః ప్రసాద ప్రసృమరవిమలప్రౌఢబోధానుమోదీ! మాయావ్యాపారదూరా! మఖతతిహృతినిర్మాణసంపాద్యమానా! శ్రేయోరాజత్త్రిలోకాశ్రిత జనదురితక్షేపలీలావిలాసా! |
134 |
| క. |
సురనికరానందకరా! | సురారికాంతావిలాసశోభాపహరా! కరుణాసక్తమనస్కా! | సరిద్వరా బర్హి బర్హ చారు శిరస్కా! |
135 |
| మాలిని |
అకలుష హృదయాభివ్యక్త! సర్వోపయుక్తా! సకలనిగమవేద్యా! స్వాస్థ్యవిద్యోపపాద్యా! ప్రకృతివికృతిభావప్రాప్త సాంఖ్య ప్రదీప్తా! సుకృతమయ విలాసా! సుస్థిరానందభాసా! |
136 |
| గద్యము | ఇది శ్రీమదుభయ కవిమిత్ర కొమ్మనామాత్య పుత్త్ర బుధా రాధన విరాజి తిక్కన సోమయాజి ప్రణీతంబైన శ్రీమహాభారతంబున సౌప్తిక పర్వంబునందు సర్వంబును ద్వితీయాశ్వాసము. | 137 |
| శ్రీమదాంధ్ర మహాభారతంలో సౌప్తికపర్వం ముగిసింది. | ||
|
 |
|