| ఇతిహాసములు | మొల్ల రామాయణము | అరణ్య కాండము |
| శ్రీ రామాయణము - అరణ్య కాండము | ||
| క. |
మునిదత్త ధనుర్వేదా! మునినాథ ప్రియసతీ సుపూజిత పాదా! జనకార్చిత గుణధామా! సనకాది స్తవ్య నామ! జానకి రామా! |
1 |
| వ. | శ్రీ నారద మునీశ్వరుండు వాల్మీకి కెఱింగించిన తెఱంగు వినిపించెద. | 2 |
| పంచవటిలో సీతా రాముల మధుర జీవనము | ||
| చ. |
"ఇతనికిఁ బాదచారితన మేటికి వచ్చెనో? పట్టభద్రుఁ డీ సతి నవ రూప రేఖలను జక్కని దయ్యును నిట్టి దుర్దశల్ ప్రతివసియించు టెట్లో? రతిరాజ సమానుల వీరి నేల యీ గతిఁ బడఁద్రోచె బ్రహ్మ?" యని కాంతురు చెంచెత లమ్మహాత్ములన్. |
3 |
| సీ. |
నడువనేరని కొమ్మ యడుగులు పొక్కులై-శర్కర స్థలముల శ్రమముఁ జెందె, వీచిన చేతుల వ్రేళ్ళు నెత్తురు గ్రమ్మి-పొటమర్లు కెంపుల పోల్కి నమరె వడి గాలి సుడివడి వాడిన లేఁదీఁగ-భావంబునను మేని చేవ తఱిగెఁ, బూర్ణ చంద్రుని కాంతి పున్నమ వేకువఁ-గనుపట్టు గతి మోము కళల విడిచె. |
|
| తే. |
ధవుని నడుగడుగునకుఁ గైదండఁ గొనుచు-నెగడు దప్పిని నిట్టూర్పు లెగసి చిగురుఁ బెదవు లెండఁగ, నీడకు నుదిలగొనుచు-మనసులోఁ జేవ యూఁతగఁ జనెడు వేళ. |
4 |
| వ. |
ఇట్లా సీతయు రాముండును సత్యఋషిం బోని సౌమిత్రియుఁ గతిపయ ప్రయాణంబులఁ బంచవటికిం జని, సంతోష భరితాంతరంగులై, |
5 |
| క. |
అచ్చటఁ గొన్ని దినంబులు ముచ్చటపడి యుండఁ దలఁచి ముని ముఖ్యులచే మచ్చికఁ దమ్ముఁడుఁ దానును గ్రచ్చఱ నొక పర్ణశాలఁ గావించి తగన్. |
6 |
| ఆ. |
అందు రామచంద్రుఁ డనుజన్ముఁడును దాను గొన్ని వాసరంబు లున్నవేళ వికృత వేషధారి వేవేగ నట శూర్ప ణఖ యనంగ దైత్య నారి యోర్తు. |
7 |