 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
ఇతిహాసములు | మొల్ల రామాయణము | అరణ్య కాండము |  |
| ఖర దూషణాది రాక్షస సంహారము | ||
| ఆ. |
ఖరుఁడు వచ్చినట్టి కలకలం బాలించి, రాఘవుండు తనదు రమణియొద్దఁ దొలఁగ కుండ ననుజుఁ దోడుగాఁ గాఁపుంచి, బెదర కంతఁ గలని కెదిరి నిలిచె. |
10 |
| శా. |
ఆ వేళన్ ఖరుఁ డుగ్రవృత్తి లయకాలాభీల ఘోరాకృతుల్ దైవారన్, గజవాజి సంఘములతో, దైత్యాళితో, భూరి రో షావిర్భూత మనస్కుఁడై నడిచె గర్వారంభ సంరంభుఁడై దేవవ్రాతము భీతి నొంది కలఁగన్ దేజంబు సొంపారఁగన్. |
11 |
| వ. | ఇట్లు ఖరుండు సనుదెంచి భయంకరంబుగా రణంబు సేయు సమయంబున. | 12 |
| ఉ. |
అప్పుడు రామచంద్రుఁడు భయంకర రౌద్ర రసంబు కన్నులన్ నిప్పులు రాల్చుచున్ నెరయ, నిర్జరులార్వ, విచిత్ర శస్త్రముల్ కుప్పలుగాఁగ నేయుచును, గుంజరవాజి రథావళుల్ ధరన్ దప్పక కూల్చుచున్, రుధిరధారలఁ దేల్చె సురారి సంఘమున్. |
13 |
| వ. | అట్టి సమయంబున. | 14 |
| క. |
కరితురగ స్యందనములుఁ బరివారముఁ దెగిన పిదపఁ బటు రోషమునన్ గరకర పడుచును నెదిరిన ఖరకరవంశజుఁడు ద్రుంచె ఖరుని శిరంబున్. |
15 |
| వ. | త్రుంచినం గని తీండ్రంబుగా. | 16 |
| క. |
ఘోషించి, రామచంద్రుని దూషించుచు వచ్చినట్టి దూషణు మీఁదన్ రోషించి, సురలు కడు సం తోషింపఁగ వాని కరముఁ ద్రుంచెఁ గడంకన్. |
17 |
| ఆ. |
త్రిశిరుఁ డంతఁ గనలి దివ్యాస్త్ర సంపద రాముమీఁద జూపి రణ మొనర్చె, మూఁడు శరము లతఁడు ముదలించి యట వాని మూఁడు తలలఁ ద్రుంచె మొగ్గరముల. |
18 |
| వ. |
ఇట్లు ఖరాది రాక్షసుల శిక్షించి, జయంబు గొని, ధను వెక్కుడించి, మరలి పర్ణశాల కేతెంచి, తమ్ముఁడును దానును సమ్మదంబునం గలసియున్న సమయంబున. |
19 |
|
 |
|