 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
ఇతిహాసములు | మొల్ల రామాయణము | బాల కాండము |  |
| దశరథరాముని గని పరశురాముని యధిక్షేపము | ||
| ఆ. |
పరశురాముఁడడ్డుపడి వచ్చి, మీ నామ మెవ్వ రనిన, మొలక నవ్వుతోడ నేను దశరథుండ, నితఁడు నా పుత్త్రుండు, రాముఁ డండ్రు పేరు, భీమ బలుఁడు. |
85 |
| వ. |
అని వినిపించినఁ గ్రోధావేశ వశంవదుండై యప్పు డప్పరశు రాముండు రాముం గనుంగొని యిట్లనియె. |
86 |
| క. |
రాముఁడు నేనై యుండఁగ నామీఁద నొకండు గలిగెనా మఱి? యౌఁగా కేమాయె, రణ మొనర్పఁగ రామా రమ్మనుచుఁ రహిఁ బిలిచెఁ దగన్. |
87 |
| వ. | పిలిచినతోడనే రామచంద్రుం డతని కిట్లనియె, | 88 |
| ఆ. |
బ్రాహ్మణుఁడ వీవు పరమ పవిత్రుండ వదియుఁ గాక భార్గవాన్వయుండ వైన నిన్నుఁ దొడరి యాహవ స్థలమున జగడ మాడ నాకుఁ దగునె చెపుమ? |
89 |
| వ. | అనిన విని పరశురాముం డిట్లనియె. | 90 |
| ఉ. |
శస్త్రముఁ దాల్చినం దగునె? సన్నుతి కెక్కిన భార్గవుం డనన్ శాస్త్రము గాదు, నా కెదిరి సంగర భూమిని నిల్చినంతనే శాస్త్ర ముఖంబులన్ నృపులఁ జక్కుగఁ జేయుఁదు గాఁన నిప్పుడున్ శస్త్రము శాస్త్రముం గలవు సాహస వృత్తిని రమ్ము పోరఁగన్. |
91 |
| వ. | అనిన రామచంద్రుం డిట్లనియె. | 92 |
| మ. |
విను, మావంటి నృపాలురైనఁ గలనన్ వీరత్వముం జూపఁగా ననువౌఁగాక, మహానుభావుఁడవు, ని న్నాలంబులో మీఱఁగా నెనయన్ ధర్మువె మాకుఁ జూడ? మఱి నీ వేమన్న నీ మాటకుం గనలన్, బంతము కాదు మా కెపుడు దోర్గర్వంబు మీ పట్టునన్. |
93 |
| వ. | అనిన విని యెంతయు సంతోషించి భార్గవరాముం డారఘురామునితో నిట్లనియె | 94 |
| ఆ. |
శివుని చివుకు విల్లు శీఘ్రంబె యలనాఁడు విఱిచినాఁడ ననుచు విఱ్ఱవీఁగ వలదు, నేఁడు నాకు వశమైన యీ చాప మెక్కు పెట్టి తివియు మింతె చాలు. |
95 |
| ఉ. |
రాముఁడు గీముఁ డంచును ధరా జనులెల్ల నుతింప దిట్టవై భీముని చాపమున్ విఱిచి ప్రేలెద వందుల కేమిగాని, యీ శ్రీమహిళేశు కార్ముకముఁ జేకొని యెక్కిడుదేని నేఁడు నీ తో మఱి పోరు సల్పి పడఁద్రోతు రణస్థలి నీ శరీరమున్. |
96 |
|
 |
|