| కవితలు | దీపావళి - వేదుల సత్యనారాయణ శాస్త్రి | అంకితము |
| అంకితము | |
| ప్రియమిత్రుఁడు శ్రీ నూతక్కి రామశేషయ్యచౌదరికి | |
| నీ కనుగోనలం దొలుకు నిత్యవినిర్మలమందహాసరే ఖాకమనీయకాంతికళికల్ పయి సోకిన యంత దుఃఖతా పాకులమైన నాయెద హిమాంబుసుశీతలమౌను; తమ్మిలే యాకులనీడ పైకొనిన యాతపతప్తమరాళముంబలెన్. | |
| నాకును నీకు నెన్ని జననమ్ముల సౌహృదమో, పరస్పరా లోకన మందె నా బ్రతుకులో నొక తీయనిస్వప్న మేదియో పైకొనినట్టు లయ్యె నెడఁబాయుకొలందిఁ బ్రవృద్ధినొందుస్నే హాకృతి కాటునే యుపద లల్పము లొక్క కృతజ్ఞతల్ వినా. | |
| నా కవితావనీ వికసనమ్మున కామనిపంటవైన సు శ్లోకుఁడ వంచుఁ గావ్యకళ లోతులు ముట్టిన మేటిశిల్పి వం చీ కృతి నీ కొసంగితి సుహృద్వర! కొంచెమొ గొప్పొ 'గౌతమీ కోకిల' పాట నీయెడఁదకుం బులకింపులకాన్క లీయదే. | |