 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
ఇతిహాసములు | రంగనాథరామాయణము | సుందరాకాండము |  |
మారుతి తన విశ్వరూపము సీతకుఁ జూపుట
|
ననిన నా హనుమంతుఁడాకాశమెల్లఁ దన మేనునిండ నుద్దండుఁడై పెరిగి మాలతీమల్లికా మాల్యమై మెడకు నాలోలతర తారహారమై కటిని గలధౌతమయ ఘంటికాదామ మగుచుఁ125 దళుకుఁజుక్కలపిండు దనమేన నలర నతిభీషణాకారుఁడగుచు నిల్చినను నతివచిత్తంబున నతిభీతిఁబొంది: “యసమానగాత్ర! యోయంజనాపుత్త్ర! విసుమాన మీ రూపు, వెసడాఁపు.”మనుచు హనుమంతుఁగొనియాడి యతనిదీవింపఁ దన విశ్వరూపంబు తగఁజూచి సురలు వినుతింప నది దాఁచువెన్నుండు వోలె ననిలజుఁడంతలో నలఁతియై నిలిచె. నిలిచినహనుమంతు 126నెమ్మిమైఁజేరఁ బిలిచి లోకొంగున బిగి127యంగ128ముడిచి యున్న శిరోరత్న మొయ్యన విడిచి యన్నాతి ప్రీతిమై నపుడొసగుటయు వనిత శిరోమణి వలనొప్ప నందు కొని మ్రొక్కి సీత వీడ్కొని వేడ్క నరిగి: “పంతంబుతోనింకఁబంక్తికంఠునకు నింతటఁదనరాకయెఱిఁగింతు.”ననుచుఁ[వా.రా. సర్గ 37-40] |
|
 |
|