| ఇతిహాసములు | రంగనాథరామాయణము | సుందరాకాండము |
|
దన మదిఁ129గొండొకతడవు చింతించి వనభంగ మొనరించువాఁడునై పెరిగి తొడలందుఁబొడమువాతూలఘట్టనలఁ బడుగుఁబేకయుఁబోలెఁబడ మహీజమ్ము లా నిత్యకృతి యశోకారామభూమి మానైనహర్మ్యముల్ మహిఁగూలఁదన్ని మొనసి కేళీ 130గృహంబులు నుగ్గు సేసి వనమహీరుహములు వడి నేలఁగలపి కొమ్మలు ఖండించి కుసుమముల్ రాల్చి కమ్మ131ఁదేనెలు సల్లి కాలువల్ 132సెఱచి పూవుఁదీగలు ద్రెంచి పొదరిండ్లు సదిపి బావులు గలఁచి దోర్బలకేళిఁదేలి కలకంఠ బకబిసకంఠికా క్రౌంచ కలహంసశుకశారికామయూరాది[వా.రా. సర్గ 41] వనపక్షు లార్తరావములతోఁ బాఱ వనపాలకులు పరువడి మేలుకాంచి హనుమంతుచేఁతకు నగ్నులై మండి యనికి సన్నద్ధులై యతిశౌర్యమునను వినువీథి దిక్కులు వ్రీల నార్చుచును ననుపమ కరవాలహస్తులై కదియఁ దనపేరు తనరాక తన పరాక్రమము వినఁజెప్పి శ్రీరామవిభుకూర్మిబంటు నొక్కొక్క రాక్షసు నుద్దండ వృత్తి నొక్కొక్క తరువున నొగిఁగూలనేసి ప్రథమసంగరకలాప్రారంభుఁడగుచుఁ బృథివిపైఁబీనుఁగుపెంటలు గాఁగ భూరిసత్త్వంబునఁబొలుపొందుఘోర వీరుల నెనిమిదివేల రాక్షసులఁ బవమానతనయుఁ డప్రతిముఁడై పేర్చి యవలీలఁదెగటార్చి యార్చిన133బెదరి యేపఱి ధృతిదూలి యినవంశ్యుదేవిఁ గాపున్న రాక్షసకాంతలు పాఱి రావణు లోకవిద్రావణుఁ గాంచి: “దేవ! నేఁడొకక్రోఁతి తెగువమై వచ్చి తొలిఁదొలి వైదేహితో మాటలాడి కలగొన వనమెల్ల గాసిగాఁబెఱికి వెనుదన్ని 134యెనిమిదివేల రాక్షసుల వనపాలకులఁ జంపి వాలుచున్నాఁడు. వాఁడు రాఘవుఁడంప వచ్చినవాఁడు గాఁడేని యా సీత గాపుగానున్న తరువొక్కటియుఁదక్కఁ దక్కినవనముఁ గరమల్గి పెఱుకఁగాఁగారణంబేమి? వాని తెఱంగెల్ల వైదేహి నడుగఁ దా నెఱుంగనటంచు దాఁచుచున్నదియుఁ. గావున వాఁడు రాఘవుని దూతౌట యే విధంబున సిద్ధ; మిటమీఁద వాని నెట్టనఁగడిమిమై నీలావు మెఱసి పట్టి శిక్షింపుము ప్రాభవంబొప్ప.”[వా.రా. సర్గ 42] |