 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
ఇతిహాసములు | రంగనాథరామాయణము | యుద్ధకాండము |  |
విభీషణ శరణాగతి
|
నంత విభీషణుఁడాకాశవీథి సంతసంబున మంత్రిజనులతో 233ఁగూడి[వా.రా. సర్గ 17] వచ్చుట గనుఁగొని వనచరులెల్ల నచ్చెరువడి చూచిరటు తలలెత్తి రెత్తినరాముచే నింద్రారి యింక నెత్తఁడు తలలు;234పేటెత్తుఁదత్కులము; నెత్తెడుభయముఁబోనిడి సురలార, యెత్తుఁడాత్మలఁ; దలలెత్తు డన్మాడ్కి.235 నప్పుడు సుగ్రీవుఁడగచరాధిపులఁ దప్పక కనుఁగొని తగవారి కనియె: “వనచరులార! యీ వచ్చు రాక్షసునిఁ గనుఁగొనుఁ236డదె వీఁడఖండవిక్రముఁడు, ఘనమైన పర్వతాకారంబువాఁడు, 237తనరార శస్త్రముల్ దాల్చినవాఁడు, మిక్కిలి 238పొడవున మెఱసినవాఁడు239 స్రుక్కక యిట వచ్చుచున్నాఁడు వీఁడు.” అనవుడుఁగడఁగి యయ్యగచరాధిపులు ఘనమైనగిరులు వృక్షములు సేపట్టి “మముఁబంపుసుగ్రీవ! మముఁబంపు దేవ! సమరంబులో దైత్యుఁజంపెద.”మనుడు నా విభీషణుఁడనె: “నగచరులార! మీవాఁడ; నిటు సంభ్రమింపంగ వలదు; రావణుతమ్ముఁడ! రాక్షసోత్తముఁడ! భావింప నేను నిష్పాపమానసుఁడ! శరణని యా రామజనపాలుఁగాన నరుగుదెంచినవాఁడ నా లంకనుండి రావణుతో నేను: “రామభూపాలు దేవి ని.”మ్మని పెక్కు తెఱఁగుల నంటి. ననవుడు నామాట కతఁడు గోపించి తన సభలోపలఁదన్నె నన్240బట్టి. తన్ని యంతటఁబోక తన వీటిలోన నున్నఁజంపెద నని241యోట లే కాడె. నేనును వెలువడి యీ రామచంద్రుఁ గానంగ వచ్చితిఁ; గాని చింతింపఁ గపటుండఁగాను; నిష్కపటమానసుఁడఁ గపులార! 242నా యెడఁగపటం బులేదు. సభయుండనగు నాకు సంప్రీతి వెలయ నభయ మిప్పింపుఁడీ యవనీశుచేత.” ననవుడు సుగ్రీవుఁడా రాముఁ243ఁగానఁ జని విన్నపము సేసె సవినయండగుచు: “రావణుతో244నల్గి రాయిడి వుట్టి దేవ! వీఁడొక్కఁడేతెంచియున్నాఁడు; మొత్తంబుతో నభంబున నున్నవాఁడు; చిత్తంబు మీ మీఁదఁ జేర్చియున్నాఁడు; “అమరారితమ్ముఁడ”ననుచున్నవాఁడు; విమలవాక్యంబుల వెలసినవాఁడు; “245ఆదిత్యకులనాథ! యభయ మి”మ్మనుచు మోదవాక్యంబుల మొనసినవాఁడు. మీ కృపకలిమి యెమ్మెయి నున్నయదియొ? నాకుఁజూడఁగ వీని నమ్మంగరాదు. నరనాథ! కపటంబునకుఁబుట్టినిల్లు లరయ రాక్షసులుగా కన్యులు గలరె? దనుజాధినాథుని తమ్ముండేమిటికిఁ జనుదెంచు? నిన్నీచుఁజంపఁగావలయు. ననుడు నంతటిలోన నాంజనేయుండు వినయసంభరితుఁడై విభున కిట్లనియె: |
|
 |
|