| ఇతిహాసములు | రంగనాథరామాయణము | యుద్ధకాండము |
|
నంత నా వృత్తాంతమంతయు నెఱిఁగి యెంతయుఁజింతించి యిచ్చలో2160ఁగలఁగి విక్రమక్రమశక్తి విడిచి రావణుఁడు శుక్రుసన్నిధి కేఁగి స్రుక్కుచు 2161మ్రొక్కి: “2162చుట్టాల భృత్యుల సుతుల సోదరుల నెట్టన రఘురాముని శితబాణాగ్ని దరికొని కాలిచి దగ్ధులఁజేసి పరిగి యమోఘమై ప్రళయాగ్ని పగిది నున్నది; మాన్పరాకున్నది; పోర నన్నియుఁదెగటాఱె; నన్నియుఁబొలిసె; నేను బ్రాణములతో నెబ్భంగి నిలుతు నానతి యి”మ్మన్న నా శుక్రుఁడనియె: “నలఘుసంగరమున నరుల సాధింపఁ గల వుపాయంబులు; గలఁగ నేమిటికి! నే విఘ్నములు లేక యీవు హోమంబు గావించుపుణ్యంబు గలిగినఁజాలు! భీమసంగ్రామగంభీరంబు లగుచు హోమాగ్ని ముఖమున నుండి నీ కడకు నురురథాశ్వంబులు నుగ్రఖడ్గములు శరచాపకవచముల్ చనుదెంచు వేగ. నవి సాధనములుగా నరుల సాధింపు; మవి నీకు జయసిద్ధు.”లనుచు నాతనికి హోమమంత్రములెల్ల నుపదేశమిచ్చి హోమకృత్యములెల్ల నొగి నేర్పఱించి పొమ్మన వీడ్కొని పోయి రావణుఁడు క్రమ్మినకడఁకతోఁ గడు నుగ్రుఁడగుచుఁ బుర వప్రరక్షకు భూరిసత్త్వులను బరికించి చతురంగబలములఁ2163బనిచి యవధానతత్పరుఁడై వేగ లంక గవనులు2164వేయించి కలయ శోధించి యంత విద్యుజ్జిహ్వుఁడనుమహావీరు నంతకాకారు నుద్ధతశూరుఁబిలిచి: “నీవు నీ బలముతో నిష్ఠమై నగరుఁ గావు; మేమఱకుము; కదలకు;”మనుచుఁ |