ఉత్తరరామాయణము - తృణబిందుఁడు పులస్త్యదర్శనముచే గర్భిణియైన తన పుత్త్రిని బులస్త్య బ్రహ్మ కొసంగుట - ఆంధ్రభారతి

తృణబిందుఁడు పులస్త్యదర్శనముచే గర్భిణియైన తన పుత్త్రిని బులస్త్య బ్రహ్మ కొసంగుట

సీ.	మునిచంద్ర! సద్గుణంబున మించు నీ కన్య - హస్తాభియుక్తి నీ కగు వహింపు వ్రతిమహేశ్వర! సతీత్వము గన్న దీ శ్యామ - మహిభృత్‌ కుమారిఁ బ్రేమమున నేలు జటిల భాస్కర! చారుసంజ్ఞ యీ పద్మిని - ఛాయానుసారిణి సమ్మతింపు మపరాత్మ భవ! నిర్మలాంగి యీ మృదువాణి - విద్యావతి దయార్ద్ర వీక్షఁ జూడు
గీ.	యోగిచక్రేశ! విను మిప్పయోజపాణి శ్రీ విలాసినిఁ బోలుఁ బరిగ్రహింపు శమధవర్షభ! కామితార్థము లొసంగు సురుచిశుభరాశి యీబంధుసురభిఁ బ్రోవు	144
కం.	ఆతపమునందె నిలిచి మ హాతపము లొనర్చి బడలి యరుదెంచిన మీ కీ తరుణి కల్పలత వలె శీతల సత్క్రియల నింపు సేయక యున్నే	145
శా.	అశ్రాంతశ్రుతి పాఠయత్నజనితాయాసంబు పంచాగ్ని మ ధ్యశ్రద్ధాసహితప్రకల్పిత తపస్యాకార్శ్య మత్యుగ్రయో గశ్రాంతిస్ఫురణంబు మాన్పఁ గల దీ కన్యాలలామంబు మీ శుశ్రూషార్థము దీనిఁ గైకొనుఁడటంచుం బుత్రి నర్పించినన్‌	146
ఆ.వె.	ఆ మహర్షి మిగుల హర్షించి రాజఋ షీంద్రు సుతఁ బరిగ్రహించి మామ సత్కరించి పనుప శౌరికి మామయౌ నబ్ధికరణిఁ బొంగుఁ చతఁడు సనియె	147
సీ.	స్నానంబు గావించి చనుదెంచు నంతలో - జపవేదిఁ దగురీతిఁ జక్కఁ జేయు జపనిష్ఠ యొనరించి చాలించునంతలోఁ - జక్కఁగా దేవపూజకు నమర్చు దేవపూజ యొనర్చి తిలకించు నంతలో - షడ్రసాపూర్ణ భోజనము వెట్టు భోజనంబై కరంబులు గడ్గునంతలోఁ - బర్ణాజినములచేఁ బా న్పొనర్చుఁ
గీ.	బాన్పుపైఁ జేరునంతలో బడలి రని మ నంబునఁ దలంచి తాలవృంతమున విసరి తొడలపై నంఘ్రు లుంచి యొత్తుచు ననేక సేవ లొనరించుఁ దపసి కచ్చిగురుబోఁడి	148
ఉ.	తోయము లాడుచో నొడలు తోమెడు కూర్మి కొకింత యాఁకటన్‌ గాయము డయ్యనీక యొడికంబుగ నన్నము వెట్టు ప్రేమకున్‌ రేయిఁ బగల్‌ సపర్య లొనరించుటకుం గరఁగెం దపస్వి లేఁ బ్రాయపుటాలిసేవలఁ గరంగరె? ఎంతటి వారు రాఘవా!	149
చం.	పలికినచో సదుత్తరము వల్కుటె కాని బహూక్తు లాడఁగాఁ దలఁకుట కెప్పుడేది యుచితం బది సేయుటకున్‌ మనోగతుల్‌ దెలిసి మెలంగ నేర్చుటకు దీమసమున్‌ వినయంబుఁ దాల్మియున్‌ గలుగుట కుబ్బి తాపసుఁ డొకానొకనాఁ డల కన్యతో ననున్‌	150