శ్రీమహాభారతము - ఆశ్రమవాసపర్వము - ద్వితీయాశ్వాసము - పాండవులు బంధుసహితంబుగా ధృతరాష్ట్రుఁ జూడఁబోవుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

పాండవులు బంధుసహితంబుగా ధృతరాష్ట్రుఁ జూడఁబోవుట (సం. 15-29-18)

వ.	అమ్మానవనాథుండు కాననగమనంబు నిశ్చయించి పడవాళ్ళం బలిపించి ‘ధృతరాష్ట్రు దర్శింపఁ బోద; మనతి బహుళంబును బ్రధాన చతురంగ సముదీర్ణ భంగికంబునుం గా బలంబుల సమకట్టుం; డందలంబులునుం బాటబండ్లునుం గాఁ బెక్కాయితంబులు సేయుం; డనేక శకటంబులుం, బటకుటీరప్రకరంబును, నానావిధ భక్ష్య భోజ్యంబులునుం గొనివచ్చునట్లుగా నిపుణ పరిచారకుల నియమింపుండు; పౌర జనంబు లారాజుం జూచువేడ్కనెవ్వరు వచ్చినను వారల యోగక్షేమంబు లరసి సురక్షితంబుగా నడపింపం దగువారి నియోగింపుం; డెల్లి పయనం బని చాటింపుం’ డని పనిచిన వార లట్లు చేయ మఱునాఁడు యుయుత్సునిం గృపాచార్యుని ధౌమ్యుని రావించి ‘మీరు పురరక్షణంబునకు నిలువుం’ డని యత్యాదరంబునం జెప్పి,	026
సీ.	ఏనికగములతో నేతెమ్ము నీ వని \| బాహుదర్పోజ్జ్వలుఁ బవనతనయుఁ దేరులగమి చెలువారు నీచే నని \| దేవసమాను గాండీవధరుని, గుఱ్ఱపు దళముల కొమరు వీ కలవడు \| నని చారుతను మనోహారు నకులుఁ గాల్బల మమరు నీ కలిసి వచ్చుట నని \| సన్నుతచేష్టితుఁ బిన్నతమ్ముఁ
తే.	బనిచె; వార లమ్మెయిఁ దూర్య నినద మెసఁగ \| నాతపత్రావళి ధ్వజవ్రాత కలిత రత్నరోచులు రోదోంతరంబు నిండ \| నరుగుదెంచిరి వైభవ మతిశయిల్ల.	027
వ.	ద్రౌపదీ ప్రముఖ వధూజనంబులనుం దక్కునుం గల భరత భార్యల నందలంబులను గనకంపు బండ్లను నిడికొని రండని యంతఃపురాధికారుల నబ్భూరమణుండు నియమించిన, వార లట్ల చేసిరి; తానును మణిభా సమానంబును నీలవాలశోభిత షోడశ శ్వేతాశ్వ వ్యూఢంబును నైన రథం బెక్కి మౌక్తిక ప్రాలంబ మాలి కాద్యోతితంబు లగు నాతపత్రంబు లుల్లసిల్ల.	028
తే.	వేణువీణారవంబులు వివిధ గాన \| నాదములుఁ బాఠకారావ మేదురంబు లగుచు వంది బృందముల వాక్యాలి బెరసి \| దిశలు దీటుకొనంగఁ బ్రదీప్తలీల.	029
వ.	వెడలెఁ వివిధ వాహనారూఢు లయి పౌరు లప్పూరువంశవరు ననుగమించిరిత్తెఱంగున మెఱయు మహిమ నుజ్జ్వలుం డగుచుం జని భాగీరథి యుత్తరించి పాండవోత్తముండు కురుక్షేత్రంబు ప్రవేశించి చనుచుండ.	030
సీ.	సంయమివరుఁ డైన శతయూప మునిపతి \| యాశ్రమంబునఁ దదుపాంత భాగ మునఁ గదలీశోభియును మృగాకీర్ణంబు \| నగు ధృతరాష్ట్రుని యాశ్రమంబు నెఱిఁగిన వా రదె యిదె యంచుఁ బేర్కొని \| చూపి చెప్పిన ధర్మసుతుఁడు దేరు డిగిన భీమాదులు డిగ్గిరి; వాహనం \| బులు సర్వజనులు నప్పురుష వరుల
ఆ.	ననుసరించి; రజ్జనాధిపుఁ డయ్యాంబి \| కేయు నాశ్రమంబు డాయఁ జనుచు నచటిజనుల నడిగె ‘నయ్య వేఁడీ?’ యని \| గద్గదిక నెలుంగు గడలుకొనఁగ.	031
వ.	అనిన వార లప్పుడమిఱేనితోడ.	032
క.	‘యమునా స్నానంబునకును \| సుమతోయాహరణమునకు సువ్రతుఁ డా సం యమి చనియె’ ననుచుఁ దన్మా \| ర్గము సెప్పిరి నెమ్మిఁ దెలియఁ గౌరవముఖ్యా!	033