 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | శాంతిపర్వము - పంచమాశ్వాసము |  |
కపిలుఁడు స్యూమరశ్మికి వేదంబులు ముఖ్యప్రమాణంబులుగాఁ జెప్పుట (సం. 12-262-14,1)
| క. |
‘అరయంగా శబ్దంబును | బరంబు నన రెండు సూవె బ్రహ్మములు; గుణో త్తర! శబ్దబ్రహ్మ భజన | పరుఁడు పరబ్రహ్మ మహిత పదమున్ బొందున్. |
332 |
| క. |
మనమున నెద్దియుఁ గోరం | డనసూయయు శమము దమము నతులజ్ఞానం బును గల గృహపతి ధర్మం | బని నడపును వేదచోదితాచారములన్. |
333 |
| క. |
భూతదయయు ననహంకా | రాతిశయముఁ గలుగు విమలుఁ డప్రాయశ్చి త్తాతురుఁడు సూవె! విధులు సు | నీతములైనను దృఢాత్మనిష్ఠ కతమునన్. |
334 |
| క. |
విను శాంతులైన విప్రులు | మనుజేంద్రులు గృహమునంద మహితవ్రత సం జనిత పరిజ్ఞాన నిరం | జనులై పడయుదురు సూవె శాశ్వతపదమున్. |
335 |
| తే. |
బ్రహ్మచర్యాదు లగు నాల్గుఁ బాదమహిమ | గాఁగఁ బరఁగెడు ధర్మ మొక్కటియ చూవె! యెవ్వఁ డెందు వర్తించిన నేమి? సకల | కర్మఫలరూపకత్వ మొక్కటియ కాదె! |
336 |
| క. |
సంతోషామృత సుఖిత | స్వాంతుం డగు నేని నట్టివాఁడు గృహంబుం గాంతారదేశమును నొ | క్కంతగ నిశ్చింతవృత్తి నక్షోభ్యుఁ డగున్. |
337 |
| క. |
విను తృష్ణారాహిత్యం | బున నాలవు నాశ్రమంబుఁ బొందుదురు మహా జను; లది యుపనిషదుక్తం | బనక యవైదిక మనంగ నగునే నీకున్? |
338 |
| క. |
జ్ఞానము ధర్మమున కధి | ష్ఠానము మూలంబు పరమసంతోషము భ వ్యానూనత్యాగము రూ | పానందము ప్రాఁకు దాని కను వేదంబుల్. |
339 |
| క. |
ఏదియుఁ దలఁప నసేవ్యము | గా దాశ్రమసమితిలోనఁ గావున శుచులై యేదాన నున్న సంసా | రోదధి యాదరికిఁ బోవ నోపుదురు బుధుల్. |
340 |
| క. |
సంతోషంబున నేగతి | శాంతాత్మున కొదవు దాని సద్గతిగా వే దాంతవిదులు గొనియాడుదు; | రింత నిజము; దీని నీవు నెఱుఁగు మనింద్యా! |
341 |
| తే. |
వేద తాత్పర్య మారసి వేదితవ్య | మెఱుఁగు వారలు వేదజ్ఞు; లిట్లు గాని వారు వేదపాఠకులు; సర్వంబు నరయ | వేద పరినిష్ఠితము సూవె విప్రవర్య! |
342 |
| క. |
త్యాగ మొక నెలవు; శమసం | యోగం బుత్తరము దాని; కూర్ధ్వము సంతో షాగమము; మోక్షలాభో | ద్యోగికి నివి గమ్యభూము లుత్తమధిషణా!’ |
343 |
| వ. | అని యి ట్లుపదేశించి. | 344 |
| సీ. |
‘వేదితవ్యంబన విదితంబు నా ఋతం | బనఁగ సత్యంబన నతిశయిల్లి, సంభృతస్థావర జంగమం బనఁగ స | ర్వాత్మకంబన శుభం బనఁగ వెలసి, యవ్యక్త మనఁగ బ్రహ్మంబునా నుత్తర | మనఁగ శివంబన వినుతి కెక్కి, ఫ్రభవం బనంగ నవ్యయ మన శాంతి నాఁ | దేజంబు నా నెందుఁ దేజరిల్లి, |
|
| తే. |
క్షమ యనంగ నంబర మనఁగా ధ్రువంబు | నా ననామయ మన నొప్పి లీనరూప బుద్ధి సంప్రాప్య మగు తత్త్వమునకు వేద | మానిత బ్రాహ్మణులకు నమస్కరింతు.’ |
345 |
| వ. | అని పలుకుటయు స్యూమరశ్మి ప్రీతుఁడగుచుఁ గపిలునిం బ్రశంసించె; నియ్యితిహాసంబు తాత్పర్యంబు నీవుం గనికొను’మని చెప్పినం దద్దయుఁ బ్రియంబంది ధర్మనందనుండు ‘ధర్మార్థకామంబులు మూఁడును వేదశంసితంబులు; వీనిలో నెద్దాని లాభంబున విశేషంబు గలిగియుండు నెఱింగింపవే !’ యనిన గాంగేయుండు గుండధారుం డనువాఁడు నిజభక్తున కుపకారంబు సేసిన ప్రకారం బితిహాస రూపంబునం బ్రవర్తిల్లునది భవత్ప్రశ్నంబునకు నుత్తరంబై యుండు; వినుము చెప్పెద’నని యప్పుడమిఱేని కిట్లనియె. | 346 |
|
 |
|