శ్రీమహాభారతము - శాంతిపర్వము - పంచమాశ్వాసము - కుండధారుం డను దేవానుచరుని వృత్తాంతము - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

కుండధారుం డను దేవానుచరుని వృత్తాంతము (సం. 12-263-2)

సీ.	‘యజ్ఞార్థ మొక్క బ్రాహ్మణుఁడు ధనార్థియై \| తపము సేయఁగఁ గుండధారుఁ డనఁగఁ బరఁగెడు దేవానుచరుఁ డచ్చటికి వచ్చి \| ‘యభిలాష మేరూప’ మనుడు ‘నర్థ సిద్ధిఁ గోరెద’నని చెప్పినఁ బ్రీతి నా \| తఁడు మాణిభద్రుని ధనదభృత్యు నియతిఁ దలంప సన్నిధి సేసె నయ్యక్షుఁ; \| డతఁడు ‘మదాశ్రితుం డైన యితని
తే.	ధనసమగ్రునిఁ జేయవే’ యనిన ‘నెంత \| ధనము వలసిన నిచ్చెద’ ననియె మాణి భద్రుఁ డమ్మహాత్ముఁడు మర్త్యభావ మస్థి \| రత్వదూషిత మను విచారంబు వుట్టి!	347
క.	‘ధన మేటికి? నీ విప్రుని \| మన మొలయఁగ వలయు ధర్మమార్గంబున; దా నన సర్వసంపదలు నగు’ \| నని నిశ్చయ మొంది వినయ మతిశయ మందన్‌.	348
ఆ.	యక్షవరునితోడ నవ్విచారము మృదు \| వచన రచనఁ జెప్ప వాఁడు దాని కాత్మఁ బ్రీతిఁ బొంది యనుమతి సేయంగ \| నధికభక్తి నిరతుఁడై యతండు.	349
క.	దేవతలను బ్రార్థించిన \| నావసుధామరుని చిత్త మా ప్రొద్ద తప స్సేవనతత్పర మగుడున్‌ \| దేవానుచరునకు నిట్లనియె నతఁ డధిపా!	350
క.	‘అనఘా! భవదీయదయన్‌ \| మనంబు దెలివొందె నిపుడు నా; కే నొల్లన్‌ ధనము తపంబ యొనర్పఁగ \| ననుజ్ఞ సేయంగవలయు నాదరణమునన్‌.’	351
ఆ.	అనిన ‘నట్లకాక యాచరింపుము ధర్మ’ \| మనుచు నరిగె నిర్జరానుచరుఁడు భూసురుండు మూలములును బత్రములు నా \| హారములుగఁ జేసె నధికతపము.	352
క.	క్రమమున జల పవనము లశ \| నములుగఁ గొని తపము సేసినం గాయముఁ జి త్తము మానుషంబు లగు చం \| దములు విడిచి దివ్యమహిమధామము లయ్యెన్‌.	353
వ.	అట్లు సిద్ధుం డగుటయు.	354
క.	నను నెవ్వ రాశ్రయించిన \| ధన మొసఁగుదు, రాజ్యమిత్తుఁ; దద్దురితములం దునుముదు; నను నగ్గలికలు \| మనమున జనియింపఁజొచ్చె మనుజాధీశా!	355
వ.	అవ్విధంబున మహానుభావుండై.	356
తే.	ఆతఁ డతిభక్తిఁ దలఁచె దేవానుచరుని; \| నపుడ యక్కుండధారుండు నరుగుదెంచె; నరుగుదెంచిన నతఁడు నిజానుభావ \| జనితగంధ పుష్పములఁ బూజన మొనర్చి.	357
ఉ.	చక్కఁగఁ జాగి మ్రొక్కుటయుఁ జయ్యన నెత్తి మనం బెలర్పఁగా నక్కునఁజేర్చి యిట్లనియె నద్దివిజానుచరుండు ‘శంక దాఁ దక్కి ధనంబుఁ గామమును ధర్మముతోఁ గలయంగ నెన్నునే యక్కట! యిట్లు వేదమని యప్పురుషార్థమునూఁద మే లగున్‌.’	358
వ.	అని ధర్మం బగ్గించి.	359
క.	‘ఆ సుకృతముఁ గడయెయ్ది మ \| హాసత్త్వా యోగసేవ నారామత ను ద్భాసితుఁడ వగుచు నిష్ఠా \| వ్యాసంగ విహారి వగు మనామయలీలన్‌.’	360
క.	అని యతఁడు నిజనివాసం \| బున కరిగెను విప్రవరుఁడు మునిజనములు పూ జనము లొనరింప ఖేచరు \| లనుమోదింప విహరించె నప్రతిహతుఁడై.’	361