| పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | శల్యపర్వము - ప్రథమాశ్వాసము |
| క. |
కురువిభుఁడు దనదు మొనలకు | బరవస మొప్పంగ మద్రపతి మును శౌర్యో ద్ధురుఁడయి కడఁగ నడరి య | వ్వరూథినిం దాఁకె ధరణి వడవడ వడఁకన్. |
236 |
| వ. | అట్టియెడ. | 237 |
| తే. |
పులులు దలపడిన యుబ్బును | బలుపును దోఁపంగ మద్రపతిధర్మసుతుల్ తలపడి యొండొరువులపై | నలఘుప్రదరములు వఱపి రధికరయమునన్. |
238 |
| వ. | వారి నాలోకించి యుభయసైన్యంబులు విజృంభించి సంరంభంబునం గలయం బెరసినఁ గ్రందుకయ్యం బయ్యె నందు. | 239 |
| ఉ. |
నీ తనయుండు సింహకమనీయతరం బగు భీమునుల్లస త్కేతన మర్ధచంద్రశరతీవ్రహతిన్ మణికింకిణీనినా దాతిశయంబుతోడఁ బడునట్లుగ నేసి శరాసనంబు బల్ వాతిశరంబునం దునిమె వారివరూథిని యేపడంగఁగన్. |
240 |
| చ. |
అతఁడు ప్రదీప్తకోపముఖుఁడై పటుశక్తి నురంబు వైచినం బతి యరదంబుపైఁ బడియె బల్వగుమూర్ఛమునింగి యప్పు డా యతధను వెత్తి సూతుతల యక్కురుఘస్మరుఁ డేసె డొల్ల వే గ తొలఁగ నీడ్చెఁ దేరు దురగంబులు మూఁక గలంగి సొం పఱన్. |
241 |
| క. |
కని యశ్వత్థామయుఁ గృపుఁ | డును గృతవర్ముఁడును నెక్కుడు బరవసమునన్ మరసేనకుఁ దలమిగిలిన | మనుజేశ్వర! కవిసెఁ గ్రీడి మద మెలరారన్. |
242 |
| క. |
అమ్ముఖమున సమరము రౌ | ద్రమ్ము పెనిచె మద్రవిభునిఁ దలకడచి యనీ కమ్ము బహులాస్త్రశస్త్ర చ | యమ్ముల ధర్మజునిఁ బొదివె నత్యుగ్రమునన్. |
243 |
| వ. | పొదివిన నయ్యుధిష్ఠిరుండు. | 244 |
| చ. |
అరదము చిత్రసంచరణ మక్కజమై విలసిల్లఁ దేరులుం గరులును ఘోటకంబులును గాల్బలముం దనచేతఁ గూలఁగాఁ బొరలఁగ మేదినిం దునియ ప్రోవులుగా రుధిరంపురొంపి బ్రుం గ రణవిహారముం జలిపెఁ గౌరవనాథ! యనేకభంగులన్. |
245 |
| క. |
నరులు మృదు వితఁ డనంగాఁ | బరఁగు యుధిష్ఠిరుఁడు శత్రుబలముల కతి ని ష్ఠురుఁ డయ్యె నపుడు సుర ల | చ్చెరువందిరి చూచి ద్రోణు శిక్షఁ బొగడుచున్. |
246 |
| క. |
మునుము బయలైన నలిఁ బే | ర్చినయమ్మనుజేంద్రుమీఁద శితవిశిఖము లే పున నిగిడించుచు శల్యుఁడు | దనరు భుజాబలముతోడఁ దఱిమెం బెలుచన్. |
247 |
| క. |
అవ్వీరుని వాలంపఱ | క్రొవ్వు నడఁచి తనదునంపకోల లడరఁగా నవ్వసుధాధిపుఁ డల్లని | నవ్వొలయఁగ మాఱుకొనె ఘృణారహితుండై. |
248 |
| వ. | ఇవ్విధంబున మార్కొని ధర్మజమద్రపతులు నిజశంఖంబులు పూరించిరి. భేరీప్రముఖతూర్యస్వనంబులు నింగి వొంగారఁ జెలఁగె నయ్యిరువురు నొండొరులపైఁ జండకాండపరంపరలు పరఁగించి తనువుల నెత్తురు లురలించి పూచిన బూరువుల పొలుపు దాల్చి రట్టి యెడఁ గనుంగొను జనంబులు. | 249 |
| చ. |
వెరవును లావుఁ జేవయును వీరల కారయ నొక్క రూప దు స్తరభుజశక్తి ధర్మజుఁడు శల్యుని రూపడఁగించి యివ్వసుం ధర గొను నొక్కొ? నేఁడితనిఁ దా సమయించి సమస్తమేదినీ శ్వరుఁడుగఁ జేయ నోపునొకొ శల్యుఁడు గౌరవరాజనందనున్? |
250 |
| వ. | అని సందేహడోలాయమానమానసులై; రప్పుడు. | 251 |
| తే. |
మద్రపతి ధర్మజుని విల్లు రౌద్రమెసఁగఁ | ద్రుంచి నూఱమ్ములేసి యుద్ధురతఁ బేర్చె నతఁడు వేఱొక్క ధను వెత్తి యతని ధనువుఁ | దునిమి వెస నేసె మున్నూఱు తూపు లధిప! |
252 |