శ్రీమహాభారతము - స్త్రీపర్వము - ద్వితీయాశ్వాసము - గాంధారి సైంధవుని కళేబరము చూచి వాపోవుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

గాంధారి సైంధవుని కళేబరము చూచి వాపోవుట (సం. 11-22-7)

సీ.	పల్కుతప్పమి నెఱపంగఁ దలంచి యు \| త్సాహంబు వాటించి సవ్యసాచి దుర్యోధనుండును దొరలు ననేక సై \| న్యంబులు నంతంత నడ్డపడఁగ దెరలిచి వడి మెడద్రెవ్వ నేసినఁ బడి \| యున్నాఁడు సైంధవుఁ డుఱక ద్రుపద తనయఁ గాననమునఁ గొనిచన్ననాఁడ తాఁ \| దెగినాఁడు గాఁడె! కౌంతేయు లపుడు
తే.	దయ దలిర్పంగ దుస్సలఁ దలఁచి యలుక \| గ్రాఁచి మందలవిడిచిరి గాక దైవ కృతము తప్పింప రాకున్కి కతన నిపుడు \| వారు విడిచి రిమ్ముద్దియవలని కరుణ.	96
తే.	హృదయమున వగలేనియ ట్టిట్టునట్టుఁ \| దిరుగుచున్నది దుస్సల వరుని శిరముఁ గాన కీ కూఁతు నిమ్మెయిఁ గనుట కంటెఁ \| దలఁప నెక్కుడు దుఃఖంబు గలదె కృష్ణ!	97
వ.	నాఁటి రాత్రి యరులు చేసికొనిన ప్రతిజ్ఞ వేగులవారిచేత దుస్సల విని సైంధవునికి బుద్ధి చెప్పిన తెఱంగు లవి వినుము.	98
సీ.	విజయు ప్రతిజ్ఞకుఁ ద్రిజగంబులోపల \| నడ్డంబులేదు సు మ్మధికుఁ డంటిఁ గురురాజు సైన్యంబు బిరుదు నమ్మకు మంటి \| గురుఁడు పార్థునకు మార్కొనఁడ యంటి నరు డాయ నొకనికైనను బుద్ధిగొనదంటి \| సమరంబు నీకు నసాధ్యమంటి ధర్మపుత్రుఁడు నిన్ను దయఁగాచుఁ బొమ్మంటి \| నామాట వినఁగదె నాథ యంటి
ఆ.	రాజతిలక రాజ రాజకంఠీరవ \| రాజరత్న దివసరాజతేజ రాజరాజ!’ యనుచు రాజన్యుసైంధవ \| రాజుఁ బనవుచుండె నాజిలోన.	99
తే.	తోడఁబుట్టువు విధవయై తొలఁగి యునికి \| కోర్చి చలమునఁ బతిఁ దెగటార్చి సంత సించితిరె? తండ్రులార! మీరంచుఁ బాండు \| పుత్రకుల దూఱుచున్నది పొలఁతి వింటె?	100
ఉత్సాహవృత్తము	తనయుఁ గాచుపనికిఁబూని ధర్మపుత్ర వాయునం దనులుఁ గవలుఁ జేయఁ గలుగు దండిమగలు సేనలం గొని వడిం గడంగ సరకుగొనక నిల్చి యొక్కఁడుం బెనఁగి యాఁగె సైంధవుండు బిరుదు దక్షుఁడుంగదే!	101
తే.	తప్పు సైంధవుపైఁ బెట్టఁ దగునొ? తగదొ? పార్థు ప్రతినకు నొక్కండ పాత్రమయ్యెఁ దాన యందఱ నాఁగుట తప్పుగాదె? \| యదియ సౌభద్రు మృతి హేతు వగుట లేదె?	102
తే.	బోరగిలఁ బడ్డవాఁడు గపోలమొకటి \| పుడమి మోచినయది మోము పొలుపు సెడదు వీఁడె చూచితె శల్యుండు? వెడలియున్న జిహ్వ దినియెడు వాయస శ్రేణి కృష్ణ!	103
క.	ఇట్టవునె? మాద్రితోడం \| బుట్టె ననక యితని ధర్మ పుత్రునకుఁ గడుం బెట్టిదుఁడై చంపవలసెఁ \| జుట్టపుఁదనమేల రాజ సుతులకుఁ గలుగున్‌?	104
క.	సెల్లుఁడు యమతనయునితో \| నెల్ల గుణంబులను జాల నెనయుదు నని తా నుల్లమున నిశ్చయించుం \| జెల్లంబో! పోరఁ బగఱచే ని ట్లయ్యెన్‌.	105
వ.	అ మ్మహీవిభుండు.	106
భుజంగ ప్రయాతము	కురుక్షోణినాథుండు గోరంగ మైత్రిన్‌ \| ధురం దాల్చి తా నేర్పుతో సారథిత్వం బరిశ్రేణిసంత్రాసియై పూని కర్ణుం \| బరిక్షోభితుం జేసె భాషాస్త్రపంక్తిన్‌.	107
ఆ.	అధిక పంక పతితమై యున్న యాఁబోతుఁ \| బొదివియున్న మొదవు కదుపు వోలె నున్న వారు సూడు మువిదలు దైన్య మా \| స్యముల నెలవు కొనఁగ శల్యు బలసి.	108
మత్తకోకిల	చూచితే భగదత్తు? నీతఁడు శూరతామహిమన్‌ నరున్‌ వీచిసన్నిభబాణపంక్తుల వెఱ్ఱిఁ జేసె మహేంద్రుతో నేచి పోరుబలుండు వోలె సహింప కీతని నిట్లుగాఁ జూచి తాతనిమీఁది నెయ్యము సొంపునన్‌ మురమర్దనా!	109
క.	పులుఁగులును మెకంబులునుం \| దొలిచి తినిన నెలవుదప్పి తొలఁగియుఁ గంటే? తల నున్న కనక దామము \| పొలుపు దెగం బాయ దీ నృపుం గమలాక్షా!	110