శ్రీమహాభారతము - స్త్రీపర్వము - ద్వితీయాశ్వాసము - గాంధారి యభిమన్యు కళేబరంబు గనుంగొని ప్రలాపించుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

గాంధారి యభిమన్యు కళేబరంబు గనుంగొని ప్రలాపించుట (సం. 11-20-1)

వ.	అని మఱియు నిట్లనియె.	72
లయవిభాతి	అరయ నిది పెద్దయని యరుల మొనఁ జిత్తమున \| సరకుగొన కుగ్రమగు బరవస మెలర్పం ద్వరితగతిఁ జొచ్చి కురువరుఁడు దలరం గవిసి \| కరితతులుఁ దేరులనికరములుఁ దురంగో త్కరములును గాల్బలము నెరవులును గీటడఁగ \| శరగురుఁడుఁ గర్ణుఁడును గురుసుతుఁడు మద్రే శ్వరుఁడుఁ గృపుఁడుం బరవ బరఁగి దివిజుల్‌ వొగడ \| ధరఁబడి ముకుంద! మన నరతనయుఁ డొప్పెన్‌.	73
ఆ.	పాడి మాలి తన్నుఁ బలువురు పొదివినఁ \| బోరి తద్ద డప్పిఁ గూరి నిదుర పోయెనొకొ సుభద్ర పుత్రుండు! మృతుఁడైనఁ \| జెలువ మింత యేల కలుగ నేర్చు?	74
సీ.	ఉత్తర యిక్కుమారోత్తము నురమున \| వ్రాలి మోమునఁ దనవదనకమల మందంద చేర్చుచున్నది మున్ను గన్నంత \| మెలఁగంగనేరక చెలులమాటు గొను సిగ్గు పెంపున వనట నిట్లయ్యె ని \| ప్పుడు మాటిమాటికిఁ బొలఁతి ప్రియునిఁ గనుఁగొని బిగియారఁ గౌఁగిలించుచు శిర \| మూరుతలంబున నునిచి పాణి
తే.	పల్లవంబున నానన మల్లనల్ల \| దొడయుచును నిన్నుఁ జూచుచుఁ దోడుతోడఁ బొడము పెల్లునఁ గన్నీరు దుడిచికొనుచు \| నలఁత పెనువెల్లిఁ దేలెడు నంబుజాక్ష!	75
వ.	వింటె యవ్వనిత విలాపంబు?	76
సీ.	‘భద్రచారిత్ర! సుభద్రను నిర్జర \| ప్రతిమానులగు పాండురాజసుతులఁ బాసి యెం దరిగితి? పార్థుని పట్టి న\| చ్యుతుని యల్లుని సమరోర్విఁ జెనసి పరిమార్పఁ జాలిరెవ్వరు? పెక్కుభంగుల \| మాటలాడఁగ మఱుమాటలేల యాడవు నాతోడ? నస్త్రగురుండుఁ ద \| త్తనయుండుఁ గృపుఁడు రాధాసుతుండుఁ
తే.	బాడిమానసులండ్రు నిబ్బాలు నొకనిఁ \| బొదివి రిస్సిరొ! పెక్కండ్రు ప్రోడ లిదియు మగఁటిమియె? క్రించుపని కిట్లు దెగినయప్పు \| డుల్లములు వారలకు నెట్టులుండె నొక్కొ!	77
క.	పాండవులును బాంచాలురు \| దండిమగలు వారు సూడఁ దలఁకక నిన్నున్‌ భండనమునఁ బడవైవఁగ \| గండు గలుగు టద్భుతంబు గాదె తలంపన్‌!	78
క.	తనలేనిచోటఁ బలువురు \| నినుఁ జుట్టును ముట్టి యొక్కనింజేరి వధిం చిన వంచనకు ధనంజయు \| మన మెమ్మెయి నురియునొక్కొ! మన్మథమూర్తీ!	79
తరలము	అరుల నెల్లను గెల్చి మేదిని యంతయుంగొని తేజమున్‌ సిరియుఁ బెంపును గీర్తియున్‌ విలసిల్లఁగా వినుచుండియుం బురుషసింహులు పాండుభూవరపుత్రు లక్కట! మోదముం బొరయ నేర్తురె? నిన్నుఁ గోల్పడిపోయి పుష్కరలోచనా!	80
క.	నీ మూర్తియందుఁ బ్రాణము \| లేమిఁ దెలిసియుండఁ జంచలింపక జీవం బేమి కతంబునఁ గలిగియొ \| నామేను దొఱంగిపోదు నాథ! యెఱుంగన్‌.	81
సీ.	దేవలోకంబున నీ విప్పుడెవ్వతఁ \| దీపారు పలుకులఁ దేర్చి కురులు వుడుకుచుఁ దగ నన్న పోలె లోలాత్మఁగాఁ \| జేయుచున్నాఁడవు? చెలువు నేర్పు మెఱయంగ నచ్చర తెఱవల మనములు \| గలఁచి యాడుదు గాక యలఁతిఁ బోదె? యంగనాగోష్ఠి నున్నపుడు నా నడవడి \| బుద్ధిఁ దలంతె? ని న్బొందఁ గాంచి
ఆ.	యాఱు నెలలు వోయె నంతియ యింతియై \| కానిలేదె? తొంటి మేనఁ జేసి నట్టి మేలు మోహనాకార యభిమన్యు \| వీర నిర్వికార! వినుతసార!	82
వ.	అను చున్నది యిట్లు పలవింప విరాటనందనం దదీయ జననీప్రముఖ బాంధవస్త్రీ జనంబు లచ్చటువాయం దిగిచి పొగులుచుం గొనిపోయిరి వారలం గనుంగొనుము.	83
కవిరాజ విరాజితము	గురుని శరంబులు దాఁకిన మేదినిఁగూలి విరాటుఁడు పేరిన నె త్తురుల మునింగిన మేనును దానును ధూళి సమీరుఁడు మోము పయిం బొరిఁబొరిఁ జల్లఁగ నున్కి గనుంగొని పొడ్మఁగ నశ్రులు హా యనుచుం బురపురఁ బొక్కెద రెమ్మెయిఁ జోపినఁ బోవక మూఁగెడుఁ బక్షితతుల్‌.	84
క.	అకటకట! యుత్తరుఁడు గొం \| డొక కాంభోజుండునుం గడున్‌ బాలుఁడు వా లిక కైదువు లాడిన నే \| ల కొఱగి యొప్పి రభిమన్యు లక్ష్మణుల క్రియన్‌.	85
సీ.	పాండుపుత్రుల భుజాబలమున కులుకక \| యెవ్వీరు ప్రాపున నెదురు నడచె దుర్యోధనుఁడు గొంతి తొలిచూలి కెవ్వఁడు \| హృదయ శల్యంబయి నిదుర సెఱుచు నట్టి కర్ణుండు మదాంధసింధురము బ \| లోద్ధత ద్విరద మహోగ్రవిక్ర మమున గీటడఁగిన మాడ్కి నర్జును బలు \| గడిమిచేఁ దెగటార్పఁబడియె వీని
ఆ.	బాహు విలసనమునఁ బడిన మహాయోధ \| వరు లనేకు లితఁ డవార్యరోష భూషితుండు పరుషభాషణశీలుండు \| ధైర్యధనుఁడు దానశౌర్యశాలి.	86
వ.	విను మవ్వీరోత్తముండు.	87
క.	పిఱుఁదం గురుధరణీపతి \| నఱచేతం బ్రాణములు ఘనారాతి బలం బుఱని తెగువ ముందటఁ బె \| న్గొఱలుట చిత్తమునఁ బెట్టికొని విహరించెన్‌.	88
తే.	ఇతని చుట్టును గలకల మెసఁగ రోద \| నంబు సేయు పత్నీనివహంబులోనఁ గంటె వృషసేనుతల్లి యగ్గలపుటడలు? మూర్తియైన తెఱంగున నార్తిఁ దూలె.	89
వ.	ఈ రమణీరత్నంబు ధరణీతలంబునం బొరలుచు.	90
తే.	పరశురాముని శాపంబు బాణశక్తిఁ \| గ్రాఁప బ్రాహ్మణశాపంబు రథము సిక్కు వఱుప గాండీవధరుచేతి మెఱుఁగుటమ్ము \| మన్నిగొనియెనె యో కర్ణ! మగలరాజ!	91
వ.	అని మఱియుం బలుదెఱంగులం బలవించి యుత్థితయై యాలోకించి.	92
తే.	కాకులును గ్రద్దలును దిన్నఁ గడును ద్రెస్సి \| యపరపక్షచతుర్దశి యమృతకరుని కరణి నొప్పెడు కర్ణుమొగంబుమీఁద \| వనిత యందంద మోపెడుఁ దన మొగంబు.	93
ఉత్సాహవృత్తము	వాఁడిమగఁడు నిద్రపోవు వాలుమృగముఁ బోలె నై వీఁడె బాహ్లికుండు వృష్ణివీర! చూడు చచ్చియుం బోఁడి దొఱఁగ కున్నయట్టి పొల్పునన్‌ వెలింగె వె న్నీఁ డితండు బలము లెన్నియేనిఁ బెల్లు ద్రోచినన్‌.	94
తే.	మేనఁ బ్రాణము వాసినమీఁద మొగము \| బొఱసి యుండునె? యెందు నిత్తెఱఁగు కాంతి తోడఁ? బున్నమనాఁటి చందురుని చంద \| మమరెఁ జూడు మిక్కురువృద్ధు నాననంబు.	95