 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | స్వర్గారోహణపర్వము - ఏకాశ్వాసము |  |
ఫలశ్రుతి
| క. |
‘అలఘుమతులార! పర్వం | బుల నీ యితిహాస రత్నమును వినిన నఘం బులు వాయు; నాకలోకము | గలుగును; సిద్ధించు ముక్తి కాంక్షిత యైనన్. |
085 |
| క. |
ఆద్యంతంబును నీ యన | వద్యకథ వినంగఁ గనినవారికిఁ బాయున్ సద్యంబ బ్రహ్మహత్యా | వద్యము మొదలైన పాపవర్గం బెల్లన్. |
086 |
| క. |
సురపితృకార్యంబుల భూ | సురులకు దీని వినిపించు సుకృతాత్ముఁడు ద త్కరణ ఫలంబుల నధిక | స్ఫురితంబుగఁ బడయు మహితబోధనులారా! |
087 |
| క. |
మానసముల నింద్రియముల | నేనియుఁ జేయంగఁబడిన యేనః పుంజం బీ నిర్మలేతిహాసము | వీనుల నొక్కింత సిలుక విరియు సకలమున్. |
088 |
| ఉ. |
భ్రాజిత వృత్తిమైఁ బరఁగు భారత సంహిత సంయమీంద్రులా రా! జయనామకంబునను రాజితభంగి జగత్త్రయంబునం బూజిత కీర్తియై నెగడు భూరిజయోన్నతిఁ గండ్రు దీనిచే రాజు; లిలాసురుల్ మఱి యరాతుల గెల్తురు విన్న యంతటన్. |
089 |
| ఉ. |
భారతమర్థితో వినిన భక్తిఁ బఠించిన శ్రీయు నాయువున్ భూరియశంబునుం బ్రమదమున్ దృఢ విద్యయుఁ గల్గు; వారి కే కోరికలైన వేగ మొనఁగూడు; సుపుత్త్రునిఁ గాంచు సద్వరున్ గారవ మొప్పఁగాఁ బడయు గర్భిణియున్ వరుసన్ గుమారియున్. |
090 |
| ఉ. |
శిక్షిత చిత్తులార! శుభసిద్ధులు వొందు ననేక జన్మ పా పక్షపణంబునన్ వెలుఁగు భారత సంహిత కెల్లఁ బుండరీ కాక్షుని వాసుదేవుఁ బ్రకటార్థముగాఁ గని విన్న మానవుం డక్షయ పుణ్యలోకములయందు రమించు నిరామయస్థితిన్. |
091 |
| ఉ. |
వ్యాసమునీంద్ర సారకరుణాతిశయంబున భారతార్థ ము ద్భాసితమైనయట్టి నుతభాగ్యునకున్ సకలాగమార్థ సం వాసన మావహిల్లు జనపంక్తులు గీర్తనసేయ శశ్వదు ల్లాస సుఖానుభూతి నచలస్థితి నొప్పు నతం డుదాత్తుఁడై. |
092 |
| వ. | అని యిట్లు సమస్త పురాణ పారీణుండైన సూతుండు. | 093 |
| చ. |
పరమపదాప్తి హేతు వగు భారత సంహిత శౌనకాది భూ సురవరు లింపునం గరఁగు చొప్పునఁ జెప్పిన వారు మోదసం భరితతఁ బొంది యక్కథకు బ్రాఁతిగ నర్చితుఁ జేసి రర్మిలిన్; హరిహరనాథ! సర్వభువనార్చిత! నన్ దయఁ జూడు మెప్పుడున్. |
094 |
|
 |
|