 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
ఇతిహాసములు | మొల్ల రామాయణము | అరణ్య కాండము |  |
| రావణుఁడు సన్యాసి వేషమున సీత నపహరించుట | ||
| క. |
సన్యాసి వేష మలరఁగ నన్యాయము తలఁచుకొనుచు నసురేంద్రుఁడు దాఁ గన్యారత్నముఁగని సౌ జన్యమునన దీవన లిడె శాంతము దోఁపన్. |
37 |
| క. |
దీవించుడు, మునియే యని భావింపుచుఁ జేర వచ్చు భామిని, నపు డా రావణుఁడు రథము మీఁదికి వే వేగము తిగిచి గగన వీథిని జనియెన్. |
38 |
| వ. | అయ్యవసరంబున. | 39 |
| ఆ. |
అసుర గొంచుఁ బోవ నవనీ తనూభవ వెఱచి పలికె దిశలు వినఁగ నంత "సీత నాదు పేరు, శ్రీరాము భార్యను నన్నుఁ గావరయ్య మిన్న కిపుడు" |
40 |
| వ. | అని మఱియును, | 41 |
| ఆ. |
"దేవ గణములార! దిక్పాల వరులార! వృక్ష జాతులార! పక్షులార! కుటిల దానవుండు గొంపోవుచున్నాఁడు కరుణతోడ నన్నుఁ గావరయ్య!" |
42 |
|
 |
|