| ఇతిహాసములు | మొల్ల రామాయణము | బాల కాండము |
| రాముఁడు రాక్షసులను జంపి తపసి జన్నమును గాచుట | ||
| క. |
ఆకాశ వీథి నెలకొని రాకాసులు గురిసి రమిత రక్తముఁ, బలలం బా కౌశికు యజ్ఞముపై భీకరముగ ముని గణంబు భీతిం బొందన్. |
58 |
| ఉ. |
అంబర వీథి నిల్చి త్రిదశాంతకు లెంతయు నేచి, రక్తమాం సంబులు గాధినందనుని జన్నముపైఁ గురియంగ, నంతలో నంబర రత్న వంశ కలశాంబుధి చంద్రుఁడు, రామచంద్రుఁడు గ్రంబుగఁ ద్రుంచెఁ జండబల గర్వులఁ దమ్ముఁడు దాను నొక్కటై. |
59 |
| వ. |
ఇట్లు రామచంద్రుండు సాంద్ర ప్రతాపంబు మించ నింద్రారులఁ ద్రుంచిన నమ్మునిచంద్రుఁడు నిర్విఘ్నంబుగా జన్నం బొనర్చి, రామ సౌమిత్రులం బూజించె నట్టి సమయమ్మున. |
60 |
| క. |
ధరణీ సుత యగు సీతకుఁ బరిణయ మొనరింప జనక పార్థిపుఁ డిల భూ వర సుతుల రం డని స్వయం వర మొగిఁ జాటించె నెల్ల వారలు వినఁగన్. |
61 |
| వ. |
ఇట్లు స్వయంవర మహోత్సవ ఘోషంబున సంతోషమ్ము నొంది, విశ్వామిత్రుండు రామ సౌమిత్రుల మిథిలా నగరంబునకుఁ దోడ్కొని, చనుచుండు మార్గంబున, |
62 |