| కవితలు | దీపావళి - వేదుల సత్యనారాయణ శాస్త్రి | 30. ఆషాఢమేఘము |
| 30. ఆషాఢమేఘము | |
| ఏ విరహార్తుఁడేని హృదయేశ్వరి సన్నిధి కేగజాలు వా ర్తావహుఁ గోరి, యే గిరినితంబతటమ్మున నేని చిక్కి, వా పోవుచునుండెనేమో యని, పొంచి దెసల్ పరికించి చూచుచు న్నావె ప్రవాసదుఃఖితమనఃప్రవణోత్సవమా, పయోదమా! | |
| ఈ యచలేంద్రు డౌదల ధరించిన మేలి హొరంగు నీలి పా గాయటు, వేగుబోక చిరుగాలికి నట్టిటు లూగు ని న్గనన్ నా యెద కాళిదాసకవినాటి యొకానొక యక్షువేదనా ఖ్యాయిక జ్ఞప్తివారి కరుణార్ద్రమగున్ స్వగతానుభూతిగన్ | |
| లే దలనాటి యుజ్జయిని, లే దలకాపురీ ప్రయాణ స మ్మోదము, లేడు ప్రేమభరముగ్ధుడు నాటి గిరిప్రవాసి, భా నూదయచిత్రితేంద్రధనురుజ్జ్వలమూర్తివి నీవె నాటి మ ర్యాద ప్రవాసిబాంధవుడవై కనుపించెదవోయి నేటికిన్ | |
| తరుణీదూరులు, ప్రేమజీవనదరిద్రాణుల్, నభోమాస కా తరులౌ దీనుల దుఃఖబాష్పకణముక్తాపాళి వార్తాక్షరో త్కరముంబోలె వహించి, యంబరపథాంతర్నిత్యయాత్రాధురం ధరతన్ మానవు నేటికిన్ ప్రణయదౌత్యం బీవు మేఘోత్తమా! | |
| తొలకరి పాటపాట జడితుంపరలన్ పయిపై గ్రసింపగా దలచి, బలాకలున్ కలరుతమ్ముల నావలె నీకు స్వాగతో క్తులు పచరించుచున్న వవిగో! తడిదుక్కిపొలాల తావులం గలసిన పైరగాలితరగల్ చలచల్లగ సేదదేర్పగన్ | |
| కాటుకలేని సోగతెలిగన్నుల ముత్తెము లట్లు జారు క న్నీటికణాలజాలు కుచనిర్గుణహారత బూనగా, ఎడం బాటువగన్ నినుం గనెడు భామల పాటనలేని పాపటన్ నీటుగ తీర్చి దిద్దెదవు నీ తొలినీటి మెరుంగు ముత్తెముల్ | |
| నీ యతసీప్రసూనరమణీయనవాకృతి పండువట్లు క న్దోయికి కానరా, అగరుధూపసుగంధిలమౌ ప్రియావినీ లాయత కేశపాశము హృదంకితమై వలపుంగలల్ కనం బోయెడువారె యిప్పటిఘనుల్ నవనాగరకత్వకింకరుల్ | |
| మాసినవాసనామధురిమమ్ముల భౌతికశుష్కజీవన గ్రాసపుమేరలన్ గడచిరాని తలంపుల బోవు ప్రేమ స న్యాసుల నీరసంపు హృదయంబుల కేమిటి కిప్పు డీ నభో మాసనిరీక్షలున్, విరహమాధురులున్, దయితాప్రవృత్తులున్ | |