 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
కవితలు | దీపావళి - వేదుల సత్యనారాయణ శాస్త్రి | 26. ఆహ్వానము |  |
| 26. ఆహ్వానము | |
| నిత్యహింసారిరంసావినిద్రరుద్ర భవనవాటికాద్వారకవాటములను దెరచుకొని, యో యమృతశాంతి! దివ్యకాంతి! నీ సుఖస్వప్నలోకశోభాసమీర చాలితవిశాలపక్షాంచలాలు సోకి తూలిపడిపోవు బాధాతివేలహృదయ వేదనాజాలములఁ ద్రోసివేసికొనుచు అస్తగిరివాసినీ! జీవితావసాన శైశిరతమోభిసారికా! స్వప్నరాజ్ఞి! ప్రేయసీ! యొకమారు విచ్చేయు మిటకు | |
| లోకలోకాల శాంతి వెల్లువలువారు నెఱ్ఱజీరల వాల్గను లెత్తి నవ్వి చారుహేమంతసంధ్యాతుషారసార శీతలకృపామృతాసారసేచనములఁ దప్తహృదయమ్మునకుఁ జల్లదన మొసంగ ప్రేయసీ! ప్రేయసీ! దయచేయు మిపుడు | |
| సకలలోకాధినాథపూజాసనాథ కనకపీఠికోజ్జ్వలదలంకారమైన నీ జిలుగు పైట చెరఁగు లేనీడలందె జీవలోకనిరంతరాశావికాస వాసనోచ్ఛ్వాసములఁ బ్రోవు చేసికొనెడు కోమలాశ్రుమౌక్తికమాలికామనోజ్ఞ మైన నీ హృదయాన న న్నదుముకొనఁగ ధిక్కృతప్రేమచరమాతిథీ! మహాబ్ధి పారదూరప్రవాసినీ! ప్రాణశాంతి గాయనీ! ప్రేయసీ! దయసేయు మిటకు | |
| మరణదేవతవో, సుధామధురవిధుర జీవశాంతివో, ప్రేమైకజీవకళవొ విలయసౌందర్యధాత్రివో, విశ్వగాన మోహినివొ, యిహదుఃఖతమోనియతివొ ఎవతె వైన సరే; క్షణమేనిగాని కష్టనిష్ఠురశోకలోకమ్మునందు వలపు తొలఁగిన యీ పాడుబ్రతుకుబరువు నీడ్వలే కేడ్వలే కిట్టు లేడ్చు నన్ను త్వద్భుజాశ్లేషమృదులబంధమునఁజేర్చి కాలజలధితరంగాల జోలఁ బాడి మాతృవక్షమ్మువోలె ప్రేమప్రసన్న మైన యద్వంద్వకాంతి సీమాంతరమున శాశ్వతసుషుప్తి ముంచి ప్రశాంతుఁజేయ ప్రేయసీ! ప్రేయసీ! దయసేయు మిపుడె | |
|
 |
|