 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
కవితలు | దీపావళి - వేదుల సత్యనారాయణ శాస్త్రి | 27. పూర్ణిమ |  |
| 27. పూర్ణిమ | |
| ఆ యుదయాద్రి నుండి యరుణారుణమౌ ముఖ మెత్తి గాఢల జ్జాయుత యౌ నవోఢవలె సందడి సేయక తొంగితొంగి లో లాయతదృక్కులన్ దశదిశాంతరముల్ పరికించి జీర్ణమై పోయిన నా కుటీరపథమున్ గుఱుతింతువు చాటుచాటుగన్ | |
| ఈ వలిగాడ్పు లెంత వడకించుచునున్నను, నీ ప్రవాళరే ఖావిలసన్ముఖమ్ము దడిగట్టెడు సిగ్గున సంచలించినన్ మోవగరాని ప్రేమను విముక్తగవాక్షపథమ్మునుండి నా క్రేవకు వత్తు వెట్లొ పులకింపఁగ నా తృణకీర్ణశయ్యయున్ | |
| పొంగులుదేరు తీయవలపుల్ హృదయమ్మును ముట్టడింపఁగా వంగి సుషుప్తిచే ముడుపువారిన నా కనుబొమ్మలన్ సుధా లింగితచుంబనమ్ములఁ జలింపఁగఁ జేసి సుఖోదయవ్యథా భంగములం గలంతువు భవన్మృదులోచ్ఛ్వసితానిలాహతిన్ | |
| ఆ నునుమబ్బు కౌఁగిళుల కందని నీ లవలీమనోజ్ఞమౌ మేని సుధాద్యుతు ల్నిదుర మేల్కొలుప న్నవమాఘ మాససం ధ్యానిల మట్లు నా తనులతం బులకింపులతో స్పృశింప, బా ధానిశితంబు నా పువుటెదం గదియింతువు నీ యెడందపై | |
| ఈ తృణశయ్యయందె నిదురించెద మిర్వురముం బరస్పరా ద్వైతగతాత్మవృత్తిని భవద్భుజవల్లుల నన్ను బంధితుం జేతువు నీవు, నే నపుడు నీ యమృతాసవ మెల్లఁ ద్రావుచున్ రాతిరి నొక్క స్వప్నమధురక్షణ మట్టుల వెళ్ళఁబుచ్చుదున్ | |
|
 |
|