కవితలు దీపావళి - వేదుల సత్యనారాయణ శాస్త్రి 36. ఆశాగానము
36. ఆశాగానము
ఏసడి లేక యీ ప్రకృతి యెల్ల నిశీథ తమోనిబద్ధమై
నీ సుకుమారహస్తముల నిద్దురవోయెడు మౌనవేళ, నీ
వే సరిజేసి యీ శిథిలవీణను బాడు మటంచు నాపయిన్‌
ద్రోసెద వేల? తీగె తెగునో, శ్రుతి దప్పునొ, పల్కదో ప్రభూ!
మావులగుంపులందు మధుమాసములన్‌ వికసించు కోకిలా
రావమువోలె రాగమధురమ్ముగ వీణ నదింపఁజాల, నన్‌
బోవఁగ నిమ్ము; ప్రేమరసపూరిత విశ్వవిలీనగాన మీ
వే వినిపింతువేని సుఖియించెద నే నది యాలకించుచున్‌
ఏవిధినైనఁ బాడు మనియే వచియింతువయేని ప్రేమమై
నీవె రచించి నాకుఁ గరుణించిన వీ ప్రణయార్ద్రగీతికల్‌
గావున, నావిశుష్కితగళమ్మున నీ కరుణాసుధారస
శ్రీవిభవమ్ము నింపి మధురింపుము నే శ్రుతిగల్పి పాడెదన్‌
AndhraBharati AMdhra bhArati - kavitalu - dIpAvaLi - 36. AshAgAnamu - gautamI kOkila vEdula satyanArAyaNa Sastri ( telugu andhra )