 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
కవితలు | దీపావళి - వేదుల సత్యనారాయణ శాస్త్రి | 22. దీపావళినాఁడు |  |
| 22. దీపావళినాఁడు | |
| నిశీథిని | |
| జగతి యీనాఁటి యీ మహోత్సవమునందు మునిగి యానందమునఁ బొంగిపోవుచుండ ఇటు రగులుగొల్పి రెవరు నీ హృదయమందు నణఁచుకొనియున్న ఘోరదుఃఖానలమ్ము | |
| నేను | |
| కాఱుకొన్న యమాసచీఁకటుల నడుమ నే నొకండనె యీ శూన్యనిలయ మందు అదురువడిపోయి, మరణవాద్యమ్ము లట్లు గుండియలు కొట్టుకొన నేడ్చుకొనుచు నుంటి | |
| ఇంతగ దహించుకొనిపోవు నీ యెడంద బాష్పములు జారిపడి చల్లఁబడునొ యనుచు మూసికొనిపోయె నా నేత్రములు తమంత రాత్రియే యింక బహిరంతరముల నాకు | |
| లోన జ్వలియించుచున్న మహానలమున కొక స్ఫులింగమె కాద యీ యుత్సవాగ్ని శైశవ మ్మాది ప్రేమశ్మశానమైన జీవి కొకఁనాటి కేటి దీపావళి యిఁక | |
| విస్మృతోదంతములు శూన్యవీథులందు నావలెనె మౌనముగ వెళ్ళిపోవుచున్న యో నిశీథిని! నీ వినీలోదరమున దొరకె నీ దురదృష్టవంతునకుఁ జోటు | |
| చిమ్మట | |
| బాణసంచుల ఫెళఫెళార్భటులు విరిసి దశదిశాంతరములఁ బ్రతిధ్వనుల నీన పేదవడియున్న మౌనజీవితపుటాశ లిపుడు మ్రోగించుకొను చుంటి వేల నీవు | |
| నేను | |
| నన్ను నిరసించు వారి యానందమందు నాకు భాగమ్ము వల దొక్కనాఁటి కైన చీఁకటుల జీల్చుకొని వచ్చు మీకరాళ గానరవములనే నా సుఖమ్ము గలదు | |
| దినములు పరస్పర ప్రతిధ్వనులు గాగ నిరువదైదేండ్ల నాబ్రదు కిట్టె గడచె ఈ రహోదుఃఖవీథులం దే నెరుంగ సఖుల యడుగుల జాడ లీ సరికిగూడ | |
| ఎడతెరిపిలేని కన్నీటిజడులఁ దడిసి పంకిలమ్మైన జీవనప్రాంగణమున శాంతిదేవతాచరణ లాక్షారసారు ణాంకలవలేశముల వెతుకాడుకొందు | |
| గొంతువిప్పక లోలోనఁ గుమిలి కుమిలి యెంతయేడ్చినఁ బగిలిపో దీ యెడంద ఆఁకొనిన యాశ లెప్పటి కప్పు డెవియొ కలయ ద్రిప్పును స్వప్నసాగరతటాల | |
| మృత్యుగర్జాప్రవాహ గంభీరమైన విధి నిదురవోవు ప్రేమజీవితములోన సంఘటిలిన ప్రవాసదుస్స్వప్న వ్యథల మడతలను సర్దుకొనుచుందు మాయకుండ | |
| తెగిపడిన పూలదండ లెత్తుగ నమర్చి యంధకారము సందిట నదుముకొనుచు నెవరికొరకో పదేపదే యెదురుసూచు నాయెద కొనర్తు కృత్రిమానందభిక్ష | |
| మ్రొక్కినకొలందిఁ గాలితోఁ ద్రొక్కివేయు నీ కఠినలోక మెల్ల బహిష్కృతమ్ము రండు, చిమ్మటలార! ఈ రాత్రివేళ నావలెనె పాడుకొను మీరె నాకు సఖులు | |
|
 |
|