కవితలు దీపావళి - వేదుల సత్యనారాయణ శాస్త్రి 03. కాంక్ష
03. కాంక్ష
ఈ సుమజన్మ మెట్లొ ఘటియిల్లెను నా కొకనాటిపాటిదై
వాసన లీను సోయగము వాయని తీయని పోడుముల్‌ క్షణం
బో, సగమో, విచారపడఁబో నయినన్‌ విడివడ్డ నాయెదన్‌
మోసులువారు నూతనమనోరథ మామని వేడిపొంగులన్‌
పేదల రక్తమాంసములఁ బెంపు వహించి దయాసుధారసా
స్వాదదరిద్రులైన ధనవంతుల పెద్దరికమ్ముకై మతో
న్మాదము పెంచు దేవునికి మారుగ నిల్చిన రాతిబొమ్మలం
దూదరవోవు పాడుబ్రదు కొక్క నిమేషము సైప నాయెదన్‌
తేనెలకోసమై కొదమతేటులదాటు లొనర్చు నృత్య గీ
తానునయమ్ము గాని, మలయానిలు కౌఁగిటఁ బుల్కరించు సౌ
ఖ్యానుభవమ్ము గాని, తరుణారుణరాగకదుష్ణచుంబన
శ్రీనవకమ్ము గాని పరితృప్తి యొసంగవు నా కొకింతయున్‌
నాకుఁ దలంపు లేదు లలనాజనతాకబరీభరైకభూ
షాకలన\న్‌, సతీమృదుభుజాంతరతల్పకుచోపగూహబి
బ్బోకమున\న్‌, వధూసితకపోలగళచ్ఛ్రవణావతంసహే
వాకమున\న్‌, విలాసినుల పాపట చెందిర కావిపూఁతల\న్‌
కానుకనై ధరాధిపుల కాళ్ళకడం బొరలాడి వాడిపో
లేను, ధరాపరాగపటలీమలిన మ్మగు ద్వారతోరణా
స్థానమునం దురింబడఁగఁ జాలను, దోసిటపేరి ఘోరకా
రానరకమ్మునం దుసురు రాల్పగ లేను నిమేషరక్తికై
నీచపు దాస్యవృత్తి మన నేరని శూరత మాతృదేశసే
వాచరణమ్మునం దసువు లర్పణఁజేసిన వారి పార్థివ
శ్రీ చెలువారు చోటఁ, దదసృగ్రుచులన్‌ వికసించి, వాసనల్‌
వీచుచు, రాలిపోవగ వలెం దదుదాత్తసమాధిమృత్తికన్‌
AndhraBharati AMdhra bhArati - kavitalu - dIpAvaLi - 03. kAMxa - gautamI kOkila vEdula satyanArAyaNa Sastri ( telugu andhra )