కవితలు దీపావళి - వేదుల సత్యనారాయణ శాస్త్రి 10. పెంపుడు నెమలి
10. పెంపుడు నెమలి
మేదుర వినీల మేఘాల మేలిముసుగు
వేసికొని వచ్చె శ్రావణమాసలక్ష్మి
ధారుణి ధరించెఁ దొలకరి సారె యిడిన
యార్ద్రపురుగుపూవుల శాద్వలాంబరమ్ము
కడిమిపూల నెత్తావుల కసటు వార
వృష్టిముందటి తడిగాలి వీవసాగె
ఏల యింతటి చక్కదనాలవేళ
నెగురులాడ రెక్కలు రావు హృదయమునకు
నేఁ డిదేమొ మా పెంపుడు నెమలికొదమ
గోడమదురున మెడ రాచుకొనునె గాని
యురుము లురిమెడు మబ్బుల తెరువుకేసి
చూడఁబోవదు పురివిప్పి యాడఁబోదు
ఆడకున్ననుమానె గొంతైన విప్పి
కేకవేయ దాశల గిలిగింత లడర
కోడెత్రాచుల నరగించుకొనఁగ జాలు
ప్రకృతి కెటు గల్గెనో యెడబాటుబరువు
కన్ను తడియని మూకశోకమున ముంచి
నన్ను వెత నొంచె నీ పెంచుకొన్న ప్రేమ
వానకారునృత్యము చూడ వాంఛఁగొన్న
నాయెదఁ బ్రవాసవేదనాచ్ఛాయ లలమె
కుండపోఁతగ వర్షమ్ము గురిసె నేని
తేలిపోవును పో మింటి నీలిముసుగు
కాని, యెదలోని విరహదుఃఖంపుబరువు
తీరుటెట్లు నాకేని, మయూరి కేని
AndhraBharati AMdhra bhArati - kavitalu - dIpAvaLi - 10. peMpuDu nemali - gautamI kOkila vEdula satyanArAyaNa Sastri ( telugu andhra )