| కవితలు | దీపావళి - వేదుల సత్యనారాయణ శాస్త్రి | 42. ప్రభూ |
| 42. ప్రభూ | |
| ఈ నవవేణుదండ మిటు లేటికిఁ జెక్కెద వేల చిల్లులై పో నొగిలింతు వం చడలిపోయితి, వ్యర్థపు టూర్పు గాడ్పులన్ గానముగాగ మార్చుటకెగా యని యిప్పుడె నే గ్రహించితిం గాని విశీర్ణ మీ హృదయనాళ మెటుల్ పలికింతువో ప్రభూ! | |
| నీ వెడయూర్పుతావుల జనించిన కమ్మదనమ్ము వ్యర్థమై పోవక మున్నె, యీ సుషిరముం గొని, తీయని స్వప్నవాసనా జీవన గీతముల్ విపినసీమలనైన సరే ధ్వనింపు మీ శ్రావణకృష్ణపక్షతిమిరమ్ములు పుల్కలతో వినన్ ప్రభూ! | |