కవితలు దీపావళి - వేదుల సత్యనారాయణ శాస్త్రి 14. ఉత్కంఠ
14. ఉత్కంఠ
అనుపమప్రణయాతిథేయమ్ముతోడ
పారఁదెరచితి హృదయకవాట మిపుడె
మొయిలునీడలచీకట్లు ముసరుకొనిన
నీగృహము నీవె కైసేయ నేగుదెమ్ము
తేనెతావులబరు వోపలేని పూవు
ప్రొద్దుపొడుపునకై వేగిపోవు పగిది
బ్రదుకు బ్రదుకెల్ల తీయని వలపు నింపి
వేచియుంటి నీరాక కీ వేళ స్వామి!
వలపు లొలికెడు పూవులు వాడిపోయె
కనకపీఠిక హారతి కునుకుచుండె
తమ్మిరేకులసురటి పొంకమ్ము దొరగె
నొంటి నిఁక నెంతసే పిటు లోర్తు స్వామి!
ఏమి దోషమ్ము దలఁచి న న్నీ వియోగ
శోకమున ముంచి బాధింపఁ జూచె దీవు
చెప్పరా దొకొ, యిటకు రా నొప్పవేని
వెదకికొనివత్తు నేనె నీ పదముఁ జేర
కలసి త్రోద్రోపులాడెడు కారు మొయిలు
రాయిడి మునింగి భీకర మాయె రేయి
దివ్యతేజస్వి! నీ వరుదేర కునికి
ననదనై పడియుంటి శూన్యాలయమున
AndhraBharati AMdhra bhArati - kavitalu - dIpAvaLi - 14. utkaMTha - gautamI kOkila vEdula satyanArAyaNa Sastri ( telugu andhra )