 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
ఇతిహాసములు | ఉత్తరరామాయణము | రాముం డశ్వమేధయాగంబు పరిసమాప్తి నొందించుట |  |
రాముం డశ్వమేధయాగంబు పరిసమాప్తి నొందించుట
| ఉ. | ఆ పలుకుల్ చెవిన్ బడినయంత నొకించుక ధైర్యమూని యా క్ష్మాపతి వామలూరుభవుఁగన్గొని “మీ నుడువుల్ వినంగ ని త్తాపసు లీ నృపాలకులుఁ దద్దయుఁ గోరుచునున్నవా రిఁకన్ రేపటినుండియున్ బ్రియము నివ్వటిలన్ జదివింపుఁ డవ్వలన్” | 131 |
| కం. | అని పలికి సకల జనముల ననిచిన నెయ్యమున ననిచి, నందనులను దో డ్కొని మఖశాలకుఁ జనియెన్ మనుకులమణి యంత గగనమణియును గ్రుంకెన్ | 132 |
| ఉ. | ఆ నిశయెల్ల జానకి గుణాతిశయంబులె చింత సేయుచున్ మానవభర్త నిద్రయను మాట యెఱుంగకయుండి, వేగినన్ స్నానము సంధ్యయున్ జపము జన్మపు నేమములున్ ఘటించి యా స్థానముఁ జేరి బ్రహ్మఋషి సంగములో వసియించి యచ్చటన్ | 133 |
| తే.గీ. | సుతులఁ గనుఁగొన్న వల్లకీ శ్రుతులు బెరయ శ్రుతుల కింపని యతులు భూపతులు మెచ్చఁ గతిపయ దినంబు లుత్తరకాండ కథలు వారు తుదముట్టఁ జదివి రధ్వరము నయ్యె | 134 |
| ఉ. | ఆ తఱి ఋత్విగావళికి సంచితదక్షిణ లిచ్చి యర్థిసం ఘాతము కోరినట్ల కుతుకంబున నీవు లొసంగి ధారుణీ నేతల దానవేంద్ర రజనీచరముఖ్యుల భూషణాదులన్ బ్రీతులఁ జేసి వీడుకొలిపెన్ బతి యందఱ నర్హరీతులన్. | 135 |
| తే.గీ. | ఇటులఁ గృతకృత్యుడై రాఘ వేశ్వరుండు ధరణికన్యా వియోగాగ్ని తప్త హృదయుఁ డగుచుఁ దనుజులు దనుజులు నాప్తు లార్యు లాశ్రితులు గొల్వఁగ నయోధ్య కరిగి యచట. | 136 |
| మ. | నయమార్గంబున రాజ్యమేలె నవనీనాథుండు దేవద్విజ ప్రియకార్యంబు లొనర్చుచున్ జగతిపైఁ బెక్కగ్రహారంబు లు చ్ఛ్రయ సంపన్నతఁ గల్గఁజేయుచు దురాచారస్థులన్ బాపుచున్ దయ నర్థార్థుల కోర్కు లిచ్చుచు ననాథశ్రేణి రక్షింపుచున్. | 137 |
| సీ. | అమితదక్షిణలతో నయుతాశ్వమేధముల్ - గొనకొని యొనరించెఁ గొన్నినాళ్లు శిష్టు లౌ ననఁగ నగ్నిష్టోమయజ్ఞముల్ - గురునిష్ఠ నొనరించెఁ గొన్నినాళ్లు భూరిదానముల విప్రుల తృప్తిగ ననేక - గోమేధము లొనర్చెఁ గొన్నినాళ్లు జేజేలలరఁ బెక్కు వాజపేయములు మి - క్కుటపుఁగల్మి నొనర్చెఁ గొన్నినాళ్లు | |
| గీ. | లెడ తెగని యాహుతులను వహ్నికి నజీర్తి యడర నతిరాత్ర పౌండరీకాది యాగ కోటుల ఘటించెఁబటు బుద్ధి కొన్నినాళ్లు హేమసీతాసమేతుఁడై యినకులుండు. | 138 |
| చం. | పొలుపఱి సీతవంటి సతి పోయిన పిమ్మట నింక నొక్క తెన్ వలయునె పెండ్లియాడ? నన వారని నెంజెలి నెవ్వరెన్ని భం గుల వివరించినన్ వినక క్షోణిజఁ బోలిన పైఁడి బొమ్మ ని శ్చలమతిఁ జెంతనుంచుకొని క్ష్మాపతి సేసె ననేకయాగముల్. | 139 |
| వ. | తత్కాలంబున | 140 |
| సీ. | అవని వసుంధరాఖ్యకుఁ దగ నెడలేని - హేమరాశుల కాంతి నెసక మెసఁగి వనధి రత్నాకరత్వము యథార్థముఁ జేసె - బలు తరఁగల రత్నపంక్తులూని యభ్ర నామము వ్యోమ మనురూపముగఁ దాల్చె - జనులు గోరిన వస్తు సమితిఁ గురిసి ధర్మాభిధాన మంతకుఁడు నిక్క మొనర్చె - ముదుసళ్ళనైనను గదియఁబోక | |
| తే.గీ. | వలసి నపుడెల్ల వానలు గలిగి యుండెఁ బ్రబలి రందఱుఁ బాఁడియుఁ బంట లెనసి నెట్టుకొని కొల్చు పోకకుఁ బుట్టె డమ్మె శ్రీరఘుస్వామి రాజ్యంబు సేయునపుడు. | 141 |
| కం. | తరణికులాధీశ్వరునకు భరియింపఁగ నపుడు రెండు భారము లొదవెన్ ధరణీభారము సీతా తరుణీ చిర విరహ భూరితరభారంబున్ | 142 |
| చం. | మఱవఁగ నేర్చు లోకు లథమస్థితిఁ బల్కినయట్టి నిందలున్ మఱవఁగ నేర్చు నాశ్రితులు మాటికిఁ జేసిన యన్ని తప్పులున్ మఱచిన మర్వరాక మదినాటినసీతవియోగదుఃఖమున్ మఱవఁగ నేరఁడయ్యె గుణమండితుఁ డా రఘువీరుఁ డయ్యెడన్. | 143 |
| సీ. | విద్యావయోరూప వినయ శౌర్యాదులఁ - బ్రబలులై కొడుకులు భక్తిసలుప హృదయానుగుణముగా నేమఱ కేవేళ - ననుజన్ము లఖిలకార్యములు నడప సకలదేశాధినాయకులుఁ గింకుర్వాణు - లై పదాబ్జము లెప్పు డనుసరింప హితమంత్రిగురుపురోహితబంధు సామంత - ముఖులు మనఃపూర్వముగ నుతింప | |
| తే.గీ. | భూమిఁ జిరకాల మేలుము స్వామి యనుచుఁ బ్రజలు జేవెట్టఁ గలిమియు బలిమి గలిగి యొప్పి యుండియు సీత లేకున్న కతన నన్నియుఁ గొఱంతలై తోఁచె నవని పతికి | 144 |
|
 |
|