| ఇతిహాసములు | ఉత్తరరామాయణము | రాముని కడకు గార్గ్యమహాముని వచ్చుట |
| చం. | అలరుచుఁ గేకయాధిపతి యంపిన గార్గ్యునికిన్ వినీతి హె చ్చిల నెదురేఁగి వందనముఁ జేసిన దీవన లిచ్చి యాతఁడున్ విలసిత లీల మించు పదివేల హయంబుల రత్నభూషణా వళుల ధనంబులన్ వివిధవస్తుచయంబు లొసంగెఁ గాన్కగన్. | 153 |
| ఆ.వె. | అవి పరిగ్రహించి యివి యేల దెచ్చితి రింతవింత చేతురే యటంచు నతనిఁ దోడితెచ్చి యర్ఘ్యాదు లిచ్చి య ర్హాసనమున నుంచి యధిపుఁ డనియె | 154 |
| చం. | లలితగుణాబ్ధి! మీకుఁ గుశలంబు గదా? ఘనుఁ డస్మదీయమా తులుఁడు సుఖించునే? వినయదోహలుఁ డాయనతండ్రి వైభవో జ్జ్వలుఁడయి యున్నవాఁడె ? శుభవంతులె పుత్రులు ? కూర్మి మా పయిన్ గలదె ? త్వదాగమనంబునకుఁ గారణమేమి గణింపవే? యనన్ | 155 |
| మ. | మృదువాక్కోవిదుఁ డమ్మునీంద్రుఁ డనియెన్ మీమాతులుం డయ్యుధా జిదిలాధీశ్వరుఁ డార్యబంధుయుతుఁడై క్షేమాన నున్నాఁడు ప్రే మ దలిర్పన్ శుభశీలురన్ మిముఁ బరామర్శింప నన్ బంపినాఁ డది గా కింకొకవార్త దెల్పు మనినాఁ డాలింపు ముర్వీశ్వరా! | 156 |
| శా. | గంధేభప్రతిమాన విగ్రహు లుదగ్ర స్యందనుల్ బాహుగ ర్వాంధుల్ సింధుతటోభయాశ్రితులు మాయాయుద్ధబద్ధాశయుల్ గంధర్వుల్ శరచాపధారులు ప్రజన్ గాఱింపుచున్నారు దు స్సంధుల్ వారలఁ బట్టి చంపి బుధులన్ సంరక్ష సేయన్ దగున్ | 157 |
| ఉ. | ధారుణికిన్ భరం బయిన దారుణచిత్తుల సంహరించినన్ భూరియశంబు పుణ్యమును బొందెడినే కద గల్గు రాజ్యముల్ శూరతమించు నీ సుతులలోపల నెవ్వరినైన నిర్వురన్ వారకయచ్చటన్ నిలుపవచ్చుఁ బ్రజావళి మెచ్చు నందునన్ | 158 |
| తే.గీ. | అనియు నీ మామ పనిచినాఁ డనిన రాముఁ డెవ్వని కుమారు లవ్వీరు లెందఱు గల రనిన వారెల్ల మూఁడుకో ట్లవనినాథ ఖలులు శైలూషసుతు లంచు గార్గ్యుఁ డనిన | 159 |
| చం. | విని కడు సమ్మతించి రఘువీరుఁడు గార్గ్యునిఁ జూచి పల్కె నో మునివర! యద్దురాత్ముల నమోఘశరాహతి నుక్కడంచి శౌ ర్యనిధుల దక్షపుష్కరుల నాత్మతనూజుల నందు నిల్ప నా యనుజలలామునిన్ భరతు నంపెద రేపు బలాన్వితంబుగన్. | 160 |
| తే.గీ. | విభవముల మించు గంధర్వవిషయములకుఁ బట్టములు గట్టఁ బనిచెద భరతసుతుల నీక్షణంబున నని వారి కిర్వురకును జెలఁగి పట్టాభిషేకముల్ సేసె విభుఁడు. | 161 |