| ఇతిహాసములు | ఉత్తరరామాయణము | శివుఁడు విష్ణువును స్తుతించుట |
| శా. | శ్రీమంతంబు సనాతనంబు దితిభూజిద్బాణబాణాసనో ద్దామం బాశ్రితరక్షణక్షమము సీతాలక్ష్మణోపేత మా ర్యామోదప్రద మాంజనేయహిత ముద్యత్తారకం బౌభవ ద్రామాకారము నామనోంబుజమునన్ ధ్యానింతు నశ్రాంతమున్ | 315 |
| శా. | విశ్వాసంబున నార్తి మాన్పుఁ డని యీవేల్పుల్ మిమున్ వేఁడినన్ విశ్వామిత్త్రవిలుంఠనంబునకు నావిర్భావమున్ జెంది యా విశ్వామిత్త్రహితంబు ముందుగనె ఠీవిన్ జేసి చెల్వొందు మీ శశ్వచ్చిత్ర చరిత్రముల్ దలఁతు నశ్రాంతంబు స్వాంతంబునన్ | 316 |
| శా. | ఆదిత్యేందుహుతాశనప్రముఖదీవ్యత్కాంతిమచ్ఛ్రేణి కు చ్ఛేదింపంగఁ దరంబు గాక దరమున్ జేకూర్చునగ్గౌతమ స్త్రీదోషాంధతమిస్రమున్ క్షణములో ఛేదించి వెల్గొందు మీ పాదాంభోజనఖాంశువుల్ నిటలమున్ బ్రాపింపఁగా మ్రొక్కెదన్ | 317 |
| శా. | ధర్మారంభనిరూఢు లై జనపతుల్ దార్కొందు రెందేనియున్ శర్మంబుల్ ధరణీసుతాపరిణయేచ్ఛన్ మీరు మున్నుద్ధతిన్ ధర్మచ్ఛేదన మాచరించిన విచిత్రం బెంత వర్ణింతునో ధర్మాధ్యక్ష దిగీశరక్షణమహోదార ప్రభావోదయా | 318 |
| మ. | వితతప్రౌఢిమ జామదగ్న్యుమది నావేశించి దుష్టక్షమా పతులన్ దక్కక పెక్కుమార్లడఁచి భూభారంబు వారించి త ద్గతతేజంబు శరాసనంబు గొనువీఁకన్ గ్రమ్మఱన్ గొన్నమీ యతిగాంభీర్యపరాక్రమాదిగుణమాహాత్మ్యంబు లూహించెదన్ | 319 |
| కం. | గురువులకు నాదికారణ గురుఁడని ప్రఖ్యాతిఁ గనియు గురునాజ్ఞ వనాం తరమునఁ గాంతాసంగతిఁ జరియించిన మీచరిత్ర శక్యమె పొగడన్ | 320 |
| సీ. | అఖిలలోకములకు నభయప్రదాతవై - యలరియు మునులకు నభయమొసఁగి పుణ్యజనప్రీతిఁ బొరసియు ఖరదూష - ణాదిపుణ్యజనుల హతులఁ జేసి యమృతంబు గొనుపక్షి నాది నేలియుఁ - గాన నమృతంబు గొనుపక్షి నాదరించి యాదిత్యజాతకార్యముఁ బూని యుండియు - నాదిత్యజాతకార్యము వహించి | |
| తే.గీ. | వాలి నని నొంచి వనచరావళుల మన్చి వనధి బంధించి దానవేశ్వరు జయించి సీతఁ బ్రాపించి పురిఁ బ్రవేశించి మించి ధరణియేలినమిముఁ గొల్తుఁ బరమపురుష! | 321 |
| కం. | అని కొనియాడినశంభునిఁ గనుఁగొని దరహాసవదనకమలుండై య వ్వనజదళేక్షణుఁ డిటు లను ఘనవర్షాంభోదనాదగంభీరోక్తిన్ | 322 |
| మ. | గిరిజాధీశ్వర! నీవు నీయజుఁడు నీగీర్వాణరాజాదిది గ్వరు లీకిన్నరయక్షఖేచరమరుద్గంధర్వముఖ్యుల్ వనే చరరూపంబులు దాల్చి శత్రుహతికిన్ సాహాయ్యమున్ జెందుటన్ సురవిద్వేషణుఁ డీల్గెఁ దాపసమనఃక్షోభంబు దీఱెన్ భువిన్. | 323 |
| తే.గీ. | శిష్టజనరక్షణము దుష్టశిక్షణంబు నవని నొనరించుకొఱకు నే నవతరించి మత్కథాగాంగలహరి కామహిమ జనుల పాపజంబాల మడఁగింతు ఫాలనయన! | 324 |
| శా. | శ్రీరామాయణముఖ్యమామకకథా శ్రేణుల్ ప్రసంగింపుచున్ బారీణత్వము మీఱఁగాఁ జదువుచున్ బాటించి యాలింపుచున్ సారప్రజ్ఞ రహించు మానవులకున్ షడ్వర్గముల్ దీరుఁ జే కూరున్ కోరిక లాఱు ఘోరదురితాగ్నుల్ మీఱు నైశ్వర్యముల్ | 325 |
| తే.గీ. | అని ప్రియంబున హరునితో నానతిచ్చి, యబ్జగర్భాదిదివిజుల నాదరించి కొంతవడికందఱనువీడుకొని కళత్ర, ములుముగురుగొల్వహరియంతిపురముసొచ్చె | 326 |
| ఉ. | చొచ్చి మెఱుంగుకెంపునునుసోరణగండ్లఁ గడానిలోపలన్ బచ్చలతల్పులన్ స్ఫటికబంధుర కుడ్యములన్ శశాంకర త్నో చ్చయవేదులన్ వెలయునొక్కమహోజ్జ్వలసౌధమెక్కి యం దచ్చపుఁబువ్వుఁజప్పరపుటందములన్ దగుమందిరంబునన్. | 327 |
| తే.గీ. | కుందనపుఁదళ్కు చప్పరకోళ్ళఁగుల్కు మేలిసకినలమంచంబు మీఁద నీవి మ్రానిపూఁబాన్పుజిగి మించుమంజు శేష శయ్యఁ గూర్చుండె హరి రమాసహితుఁ డగుచు. | 328 |
| తే.గీ. | అపుడు భూనీళ లనురాగ మతిశయిల్ల సురఁటి యడపంబు గొని కొల్వఁ జూచి వెన్నుఁ డింతిడెందం బెఱిఁగి నవ్వి యిరుకరములఁ బట్టి వారల గూర్చుండ బెట్టుకొనియె | 329 |