ఉత్తరరామాయణము - విష్ణువుచే మాలి యనువాఁడు హతుఁ డగుట - ఆంధ్రభారతి

విష్ణువుచే మాలి యనువాఁడు హతుఁ డగుట

కం.	భ్రాంతములై రథాశ్వములు వాఱ సుమాలియు నిల్పలేక యు ద్భ్రాంతి వహించె నింద్రియ పరంపర నిల్వని భ్రాంతచిత్తున ట్లంతఁ బరాఙ్ముఖుండయిన యన్నఁ గనుంగొని మాలి వచ్చి శ్రీ కాంతునిఁ దాఁకె యుద్ధకుతుకంబున హైమరథాధిరూఢుఁడై	68
వ.	ఇవ్విధంబునం బ్రతాపజితాంశుమాలి యగు మాలి వనమాలిం దాఁకి మహాసాహసంబున	69
మ.	ఘనకోదండగుణారవంబు దశదిగ్భాగంబులన్‌ నిండఁ గాం చన పుంఖాంచిత బాణముల్‌ దొడిగి లక్ష్యంబైన శ్రీవత్సలాం ఛను వక్షంబునఁ దూఱనేయ నవి క్రౌంచంబుం ప్రవేశించు హం సనికాయంబుల లీలఁజొచ్చి చన నిచ్చం గుందె దేవౌఘముల్‌	70
ఉ.	మాలిధనుర్వియుక్త శితమార్గణముల్‌ శతకోటికోటుల వ్వేళ నిజాంగమున్‌ దొరసి వేదన సేయఁగ ధైర్యసంపదం దాళెఁ బయోజనాభుఁడు రణంబున నింద్రియజేత యాధులం దాలిమమై సహించిన విధంబున రామనృపాల! వింటివే!	71
కం.	ఈ క్రమమున మాలి భుజా విక్రమమున నొచ్చి మెచ్చి విష్ణుఁడు శారాఙ్గ వక్రజ్యారవ మఖిలా శాక్రోడము లావరింప సంరంభమునన్‌	72
చం.	కులిశసముజ్జ్వల ద్విశిఖకోటుల మాలి శరాళిఁ ద్రుంచి త జ్జలదనిభాంగముం గదియ శారిఙ్గ మెఱుంగులఁ బోలువాలుఁ దూ పులు నిగుడింపఁగా నవియుఁ బోయి తదీయ శరీరరక్తమున్‌ బలువిడిఁ గ్రోలె, ము న్నమృతపానము సేయు సురౌఘమున్‌ బలెన్‌	73
చం.	మదమిటు లార్చిపేర్చి వనమాలి చలంబున మాలిమౌళి ప ల్చిదురుపలై ధరం గలయఁజేసి శరాసము ద్రుంచి టెక్కెముం బ్రదరముపా లొనర్చి హయపాటనమున్‌ ఘటియించి సూతునిం తుదిఁగనఁజేయ వాఁడు విరథుండయి చండతరాగ్రహంబునన్‌	74
మ.	గద కేలంగొని శృంగివద్గిరి రహిన్‌ గ్రావంబుపైనుండి యు న్మదమై కేసరి డిగ్గులీల రథమంతన్‌ డిగ్గి పల్మాఱు న గ్గదఁ జక్రాకృతిఁ ద్రిప్పుచుం గవిసి నాగద్వేషి మూర్ఖంబు బి ట్టదరం గొట్టె మహాద్రి వజ్రహతి వ్రయ్యంజేయు జిష్ణున్‌ బలెన్‌	75
ఉ.	మాలిగదాహతిం బిలుకుమాలి విహంగమమౌళి ధైర్యముం దూళి పయోధి మున్‌ దిరుగు తోరపు గట్టువలెం జలించి య వ్వేళఁ బరాఙ్ముఖుండయిన వెన్నుఁడు నివ్వెఱనొందె నందునన్‌ మే లని యార్చి రాసురులు మింట సుపర్వులు పిచ్చలింపఁగన్‌	76
వ.	అప్పుడు	77
చం.	గరుడు పరాఙ్ముఖత్వమును గర్వితులై రిపులార్చు పేర్మియున్‌ సురల భయాకులస్థితియుఁ జూచి యిదేమి ఖగేంద్ర! యంచు శ్రీ హరి తన హస్తపద్మమున నాతని మస్తము సంస్పృశించి యా తురత హరించి శాత్రవు నెదుర్కొనఁజేసి పరాక్రమంబునన్‌	78
ఉ.	కేలి సుదర్శనాయుధముఁ గేశవుఁ డంప యుగాంతపావకా భీలమహాస్ఫులింగచయ భీషణకీలకరాళమై లయో ద్వేలఘనాఘనోద్గళిత దీర్ఘతరాశని భూరిఘోషమై మాలి శిరంబుఁ ద్రుంచె క్షణమాత్రములో దివి వేల్పు లుబ్బఁగన్‌	79
వ.	అంత	80
కం.	చక్రాహతి నీ క్రమమున నా క్రవ్యాదోత్తమోత్తమాంగము దెగి భూ చక్రము గ్రక్కదలంబడె శాక్రశతారచ్ఛితోగ్రశైలము లీలన్‌	81
శా.	ఈ లీలన్‌ హరి మాలిఁ ద్రుంచుటయు దేవేంద్రాది దిక్పాలకుల్‌ సాలన్‌ సంతసమంది దివ్యసుమవర్షంబుల్‌ ప్రవర్షించి ర వ్వేళన్‌ వాని వధంబుఁ గన్ను లెదుటన్‌ వీక్షించి శోకానల జ్వాలల్‌ గ్రాలఁ దదగ్రజుల్‌ వగచుచున్‌ సైన్యంబుతోఁ బాఱఁగన్‌	82
శా.	లంకామార్గము వట్టినట్టి రిపులన్‌ వీక్షించి తార్‌క్ష్యుండు సా హంకారస్థితి వెంబడిం బడి స్వపక్షాభీలవాతంబు న ల్వంకల్‌ దార్కొనఁజేయఁ దూలముల లీలన్‌ వార లుద్విగ్నులై బింకంబేది చనంగఁ గేశవుఁడు గంభీరాట్టహాసంబునన్‌	83
మహాస్రగ్ధర	బెదరించున్‌ బెట్టు మించున్‌ బెనుశరములచే భీకరస్ఫూర్తి ముంచున్‌ గుదియించున్‌ గోపగించున్‌ గురుముసలములన్‌ గొట్టి బాధించు వంచున్‌ గద నొంచున్‌ గండ డంచున్‌ ఘనపరిఘములన్‌ ఖడ్గమున్‌ గై ధరించున్‌ విదళించున్‌ వెంబడించున్‌ విసువ కసురులన్‌ విష్ణుఁడీ రీతిఁ ద్రుంచున్‌	84
వ.	అప్పుడు	85
మ.	జహదస్త్రంబు లుఠత్తురంగముఁ బతచ్ఛత్రధ్వజంబున్‌ క్షిప ద్బహుశీర్షంబు నటత్కబంధము గళద్రక్తంబు ధావద్భటం బు హసద్భూతము విస్రవచ్ఛ్రమపయఃపూరంబునై యిందిరా గృహిచే శత్రుబలంబు పెంపుసెడి పాఱెన్‌ దక్షిణాశాగతిన్‌	86
కం.	హరి వెనువెంటం దగిలిన కరి నివహము చందమునఁ గకావిక లగుచున్‌ హరి వెను దగిలినఁ బఱచిరి కరినివహముతోడ రిపులు కాకుత్‌స్థమణీ!	87
తే.గీ.	ప్రళయఝంఝాసమీరంబువలనఁ జెదరి పఱచు కాలాభ్రముల లీలఁ బద్మనాభు శారఙ్గకోదండనిర్ముక్త సాయకోగ్ర పవనహతి దైత్యసంఘముల్‌ పఱచెనపుడు	88
చం.	గరుడతురంగ నందక విఖండిత దానవరాట్తనుచ్యుతా భరణరుచుల్‌ దిగంతములఁబర్వె ఘనాఘనకోటినుండి భా సురగతి మించు మించు లన క్షోణిపయిన్‌ హరి కుంకుమాంబువుల్‌ గురియు తెఱంగునం దొఱఁగెఁ గ్రొత్తగ నెత్తురుటేఱు లత్తఱిన్‌	89
మ.	ఘనదైతేయ ఘనాఘనప్రచయ మాకాశంబునందా జనా ర్దన పర్జన్య నియుక్తిఁజెంది రణవర్షావేళ వర్షించె నూ తన కీలాలము హారమౌక్తికలసద్వర్షోపలవ్యాప్తి భూ తనికాయం బను చాతకప్రతతి కుత్సాహంబుఁ గల్పించుచున్‌	90
వ.	ఈ క్రమంబున	91
మ.	గమకంబుల్‌ సెడి కైదువుల్‌ విడిచి యంగంబుల్‌ సెమర్పన్‌ నిరూ ఢమహాప్రాణభయంబునన్‌ దలలు వీడన్‌ రక్తముల్‌ గ్రక్కుచున్‌ విముఖత్వంబునఁ బాఱు రాత్రిచరులన్‌ వెన్నాడి మున్నాడి వి క్రమముం జూపు త్రివిక్రమున్‌ మరలి చక్కం జూచి రోషంబునన్‌	92