 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
ఇతిహాసములు | ఉత్తరరామాయణము | దశగ్రీవుఁడు లంకం దన కిమ్మని ధనేశునితోఁ జెప్పఁ బ్రహస్తునిఁ బంపుట |  |
దశగ్రీవుఁడు లంకం దన కిమ్మని ధనేశునితోఁ జెప్పఁ బ్రహస్తునిఁ బంపుట
| శా. | ఆకర్ణించి యతండు రెండు గడియల్ ధ్యానించి మీ భాషితం బే కర్తవ్య మటంచుఁ దాత వదనం బీక్షించుచున్ లేచి బా హా కౌక్షేయకులై యమాత్యులు ప్రహస్తాదుల్ భటుల్ గొల్వ లం కాకాంక్షం జని నిల్చె దండధరదిగ్రాజత్త్రికూటంబునన్ | 234 |
| వ. | నిలిచియచ్చట | 235 |
| చం. | అతులవచః ప్రశస్తునిఁ బ్రహస్తునిఁ జూచి దశాస్యుఁడీ విఁకం బితృసము నస్మదగ్రజుఁ గుబేరుని శీఘ్రము చేరి నా యభీ ప్సితమును, లంక ము న్నసురశేఖరు లేచిన కార్యభంగియుం జతురతఁజెప్పి, యప్పుర మొసంగఁగ వే చని యాడి రమ్మనన్ | 236 |
| చం. | అతఁడు హసా దటం చతిరయంబున లంకకుఁబోయి కిన్నరీ శతమణి కంకణ క్వణన చారుకరోదర చామరా నిల ప్రతిహతకుంతలుం డయి సభాస్థలి నోలగమున్న దేవతా పతినిభునిన్ ధనప్రభుని భక్తిఁ గనుంగొని మ్రొక్కి యిట్లనున్ | 237 |
| ఉ. | దానదయాదిసద్గుణనిధాన! పరాకు భవత్ప్రియానుజుం డైన దశాననుండు వినయంబున మీదగు సేమ మారయం గా ననుఁబంచె మీ పదయుగంబునకున్ నతు లాచరించె మీ తో నొకమాట తెల్పుమనెఁ దోరపువేడ్క వినుండు దెల్పెదన్ | 238 |
| మ. | మన మాతామహు లాదికాలమున నిర్మాణంబు సేయించియుం డిన గేహం బఁట లంక, యెవ్వ రచటన్ లేకుండినన్ మీరు గై కొని పాలించితి రిప్పు డద్దనుజముఖ్యుల్ వచ్చినా రందఱున్ ననుఁగొల్వన్, బుర మేను మీవలెనె కొన్నాళ్లేలఁ గాంక్షించితిన్ | 239 |
| మ. | అని మీ కూరిమితమ్ముఁ డాడుమనినాఁ డా మాట యట్లుండె, యో జనయుం దెల్పెదఁ బంక్తికంధరుఁడు భాషానాథ దీవ్యద్వరం బునఁ దేజంబున మేటి నెయ్యమె తగున్ మూర్ఖుల్ విరోధంబు సే యన యున్నా రమితంబుగా నచట నయ్యా! నీదు చిత్తంబనన్ | 240 |
| శా. | ఆ యక్షేశుఁడు పంక్తికంధరు నమాత్యగ్రామణిం జూచి యే మో యంచుండితి నింతమాత్రమున కోహో! యింత సంకోచమే లా? యీ ప్రోలొకఁడెంత? నా ధనము నా యైశ్వర్యముం బ్రోవఁ దా నే యర్హుం డగుటేమి మీరెఱుఁగరే? యిమ్మేది భేదోక్తికిన్? | 241 |
| కం. | నేనై చేయఁగ వలసిన దాని నెఱింగించె మేలు తమ్ముఁడు నెమ్మిం దా నిప్పట్టణ మేలుట నేనేలుటకంటె వేడ్క యిబ్బడిగాదే! | 242 |
| వ. | అని కలయం బలికి | 243 |
| కం. | కాఁపురము సేయ కిఁక లం కాపుర మెడఁబాయవలసెఁగా యను బలువౌ తాపము దోఁపఁగ నీక ప్ర తాపము గల యనుజుఁ దలఁచి ధనదుఁడు మరలన్ | 244 |
| కం. | రమ్మనుమా తమ్మునిఁ దన సొమ్మనుమా లంక రాక్షసులతో మేల్ గై కొమ్మనుమా వలదనుమా నమ్మనుమా యనుచు దండనాథునిఁ బనిచెన్ | 245 |
| వ. | ఇవ్విధంబున మనుష్యధర్ముండు దుర్మదుండగు దశకంధరునకుఁ బ్రత్యుత్తరంబు వచియింప దూతం బంచి, తత్క్షణంబు | 246 |
|
 |
|