| ఇతిహాసములు | ఉత్తరరామాయణము | ధనాధిపుఁడు దశగ్రీవునకు నీతిఁదెల్ప దూతం బంపుట |
| ఉ. | ఆతఱిఁగొన్నినాళ్లకు ధనాధిపుఁ డంతయు నాలకించి దు ర్నీతి వహించు తమ్మునకు నీతియు ధర్మువుఁ దెల్పఁ గూరిమిన్ దూత నతిత్వరన్ బనుప దుశ్శకునంబులతోడ లంకకున్ భీతిల కేఁగి వాఁడును విభీషణు ముందఱఁ గాంచెఁ గాంచినన్ | 302 |
| ఉ. | అన్నయశాలి వాని హృదయం బలరంగ బహూకరించి మా యన్నకు సేమమే? వదిన హర్షముఁ గాంచునె? పుత్రులెల్ల సౌ ఖ్యోన్నతులే కదా! కుశలయుక్తులె యాప్తులు మంత్రు లాశ్రితుల్? నిన్నిట కేల యంపెఁ బతి నేఁ? డన నంతయు వాఁడు దెల్పినన్ | 303 |
| తే.గీ. | కొంత చింతించి, మన హితోక్తులు సగౌర వముగ విననేర్చునే పంక్తివదనుఁ? డేల యన్న యిప్పనిఁ దలపెట్టె? నైన నేమి ? వచ్చితివిగద! రమ్మని వానిఁ గొనుచు | 304 |
| మ. | గణనాతీత నిశాచరస్తవము లాకర్ణించుచున్ గంకణ క్వణనంబుల్ దగఁ జామరంబు లమరీవారంబు వీవన్ సభాం గణ సమ్మర్దము వేత్రహస్తు లుడుపంగా నిండు కొల్వున్న రా వణునిం జేరి, విభీషణుం డెఱఁగి క్రేవన్ దూతఁ గాన్పించినన్ | 305 |
| కం. | ధనదుని దూతయు వినయం బున నించుక చేరి మ్రొక్కి ముకుళితకరుఁడై దనుజుల బహు సమ్మర్దం బున నొదుగుచు నిలిచి పంక్తిముఖుతో ననియెన్ | 306 |
| ఉ. | స్వామి! పరాకు, దైత్యకులచంద్ర! త్వదగ్రజుఁడైన కిన్నర గ్రామణి వంశవిత్తగుణ గౌరవయుక్తి సమానుఁడౌట మీ సేమము వేఁడి మీకొక విశేషహితం బెఱిఁగింపు మంచు న న్నీమెయిఁ బంచె నెయ్యము వహించి వినుం డది విన్నవించెదన్ | 307 |
| చం. | సమతఁ బరోపకరాకృతి సల్పుటయే సుకృతంబు ఘోరపా పము పరపీడసేయుటయ బ్రహ్మకులంబునఁబుట్టి దేవతా ప్రముఖ విరోధమున్ నెరపఁ బాడియె? ధర్మముచేతఁగాదె యీ సమధిక సంపదన్ దొరసి సంతత మందఱమున్ సుఖించుటల్ | 308 |
| ఉ. | నాస్తికుఁడున్ శఠుండుఁ గులనాశకుఁడున్ గను దుష్టవర్తనం బాస్తికతాధురంధరున కర్హమె? యద్భుతనిష్ఠచే నజో పాస్తి ఘటించినాఁడవు కృపాగుణశూన్యుఁడవై భుజాబల ధ్వస్తుఁ లజేయనేల సురవర్యుల నార్యుల ధర్మధుర్యులన్? | 309 |
| ఉ. | నందనమాదియై సురవనంబులఁ గూల్చితి వప్సరోవధూ బృందము బల్మిఁబట్టి చెఱఁబెట్టితి వార్యులు సేయు యాగముల్ మ్రందఁగఁ జేసి తార్తులగు మౌనులఁ జంపితి వస్మదాదులే మందురొ యన్ భయం బెఱుఁగవైతివి తెల్పెడిదెట్టు నీకిఁకన్? | 310 |
| ఉ. | గొట్టుతనానఁ దన్ వెడలఁగొట్టినఁ దిట్టిన రట్టడంచుఁ దోఁ బుట్టువ నౌట నొండనకపోయితిఁ, బల్మఱు బెట్టుఁజూపినం జుట్టములైనఁ దాళుదురె? శూరతయే జడదారి పెద్దలం బట్టి వధించు? టీ వెడఁగు భావము మానఁగదయ్యా తమ్ముడా! | 311 |
| మ. | హిమవత్పర్వత తుంగశృంగమున నేనిన్నాళ్లు శైవవ్రతం బమితశ్రద్ధనొనర్చి వచ్చి భవదీ యౌద్ధత్వ మాలించి ధ ర్మము గాదంచుఁ బ్రబోధసేసితి ననుంబాటించి వంశోచిత క్రమముం గైకొను మంచుఁ దెల్పుమనె యక్షస్వామి రక్షో-ధిపా! | 312 |
| మ. | అది గా కన్యుల కల్మిఁ గన్గొని యసూయామగ్నుఁడౌవాని కా పద సేకూరు నవశ్య మట్టి యశముంబ్రాపించె మీ యన్నయే యది తార్కాణగ విన్నవింతు వినుఁడం చద్దూత కేల్దోయి నె న్నుదుటంజేరిచి పల్కెఁ గ్రమ్మఱ మదాంధుండౌ దశగ్రీవుతోన్ | 313 |
| మ. | దితిజాధీశ్వర! యొక్కనాఁడు తుహినాద్రిం జేరి మీయన్న యం దతిసౌభాగ్యనిరూఢి శంకరుని యర్ధాంగంబునన్ మించు ప ర్వతరాట్కన్యక నట్టె చూచె నెటులం బ్రాపించె నీ భాగ్య మీ సతి కంచుం దన సవ్యనేత్రమున నీర్ష్యారోషమగ్నాత్ముఁడై | 314 |
| ఆ.వె. | ఇటుల కుటిలబుద్ధి వీక్షించు యక్షేశు సవ్యలోచనంబు క్షణములోన దివ్యయోగమహిమ దేవి దగ్ధము సేయ నేమి సేయువాఁడో నింక ననుచు. | 315 |
| కం. | విత్తవిభుఁ డడలి యగ్గిరి యుత్తరశృంగమున నియమయుక్తి నిలిచి య ష్టోత్తరదశశతవర్షము లుత్తమ శైవవ్రతంబు లొనరించునెడన్ | 316 |
| ఉ. | భూరిజటల్ ప్రవాళముల పొల్పుఁగనన్ ఘనబాహుశాఖలన్ మీఱి యపర్ణ పర్ణరుచి మేకొనఁ గ్రొన్నెలరేక కోరకా కారముఁబూన నీలగళకాంతులు తేఁటుల నీటుఁజెంద, మం దారములీల శూలి ధననాథునకుం గనుపించి యిట్లనున్ | 317 |
| ఉ. | మెచ్చితి నీ తపంబునకు మీఁటగు నిష్ఠకు నిమ్మహావ్రతం బచ్చపు బత్తి నెవ్వరుఁ బ్రయత్నముతో నిటు సంఘటింప లే రచ్చుగ మున్ను నే సలిపినట్టులె సల్పితి వీవొకండవే యిచ్చితి నా సఖిత్వము వహింపుము మత్తులితప్రభావమున్ | 318 |
| తే.గీ. | దేవినే దృష్టిఁగంటి వా దృష్టి యొకటి యును ధరారేణు పరివృతజ్యోతిగతిఁ బి శంగరుచిఁ గాంచు నేక పిశంగ నయనుఁ డనఁగ నందున వెలయుదు వనఘ! నీవు | 319 |
| చం. | అని వరమిచ్చి శూలి రజతాద్రికి నెచ్చెలికాని వెంటఁదో డ్కొని చనుదెంచె నట్లగుటఁ గోప మసూయయుఁ గీడు ధర్మవ ర్తనము సమస్తబాంధవహితంబగు నగ్రజు బుద్ధి మాటఁజే కొనుము శుభంబు మాన్చు చెడుగుందనమే? లని దూత తెల్పినన్ | 320 |