 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
ఇతిహాసములు | ఉత్తరరామాయణము | వాయుదేవుం డాత్మమూర్తి నుపసంహరించుట |  |
వాయుదేవుం డాత్మమూర్తి నుపసంహరించుట
| చం. | పడిన కుమారునిం గని ప్రభంజనుఁ డార్తిఁ దపించి యింద్రుపై నడరెడు కిన్కతో జగము లన్నియు నిండిన యాత్మమూర్తి న య్యెడ నుపసంహరించి ప్రజలెల్లను చేష్టలు దక్కి మిక్కిలిన్ జడిమ వహింపఁ బుత్రుఁగొని శైలమహాకుహరంబు సొచ్చినన్ | 112 |
| సీ. | యాజకుల్ వహ్ని హవ్యములు వ్రేల్వఁగఁ జాఁచు - హస్తముల్ సాఁచినయట్టు లుండె దివిజులు ప్రేరేప దివి కెగిరిన దేవ - యానంబు లెగిరిన యట్టు లుండె మునులు నదీతోయములఁ దోఁగ ముంచిన - యంగముల్ ముంచినయటుల నుండె పశుమృగనరముఖప్రాణు లుర్వినిఁ బెట్టు - నడుగులు పెట్టినయటుల నుండె | |
| గీ. | భానుమండల మొక్కచోఁ బాదుకొనియెఁ గాల గతి తప్పె సత్క్రియల్ గడచె వేద పాఠ ముడివోయె బాహ్య మాభ్యంతరంబు గాడ్పు బంధించి చనిన యక్కాలమునను | 113 |
| ఉ. | ఆ విపరీతముల్ గని భయంపడి కొందఱు తాపసోత్తముల్ దేవవరేణ్యుఁ డాదియగు దేవతలుం బరమేష్ఠి చెంతకుం బోవఁ దలంచి యుబ్బు కడుపుల్ నడువన్ వడిలేని పాదముల్ లావఱియున్న మేనులుఁ గలంగిన చిత్తములున్ గనంబడన్ | 114 |
| తే.గీ. | ఒక విధంబునఁ జతురాస్యు నొద్ద కేఁగి కడుఁబ్రయత్నంబుతో మ్రొక్కులిడి ప్రయాస మునఁ గరంబులు ముకుళించుకొని మొగంబు లెత్తి దగదొట్టికొన వార లిట్టు లనిరి | 115 |
| శా. | వాణీనాథ! చరాచరప్రముఖ జీవశ్రేణులం దొల్లి ని ర్మాణం బీ వొనరించి వానికి జగత్ప్రాణుం గదా సర్వధా ప్రాణప్రాయునిగా సృజించి తతఁడీ పట్లన్ విరోధించి త త్ప్రాణిక్షోభ మొనర్చె నేమిటికొ! యీ బన్నంబు వారింపవే! | 116 |
| మ. | వనజాతాసన! దేహనామ సదనద్వారావరోధంబు సే య నితాంతావ్యథ మా యసుప్రతతి శుద్ధాంతాంగనాశ్రేణితో నెనయై వేదనఁజెందె నీ యడరు నీ వెట్లైన వారించి య య్యనిలున్ స్వస్థునిఁ జేసి ప్రోవఁగదవయ్యా! లోకముల్ నావుడున్ | 117 |
| చం. | వనరుహసంభవుం డనియె వారలతో వినుఁ డంజనాఖ్యయౌ వనితకు వాయుతేజమున వానరవీరుఁ డొకండు పుట్టి చ య్యన నిను మండలంబుఁ గని యాఁకటి వెల్లువఁ బక్వమౌ ఫలం బని కబళింపఁగా నపుడె యాడకు రాహువు వచ్చి యుగ్రతన్ | 118 |
| సీ. | తనపాలి దాయమై తపనుని గ్రహియించు - నాంజనేయునిఁ జూచి యాగ్రహించి వెఱపింపఁబోయి తా వెఱచి శీఘ్రంబునఁ - బఱతెంచి యా దివస్పతినిఁగాంచి భానునిఁబొదువ స్వర్భాను వేఱొక్కని - నియమింపఁ దగవగునే యటంచు దూఱిన నీ మీఁదనా రాహు విదియేమి - యద్భుతం బని యింద్రుఁడలుక వొడమి | |
| గీ. | యపుడె రాహువుతో వచ్చి యర్కు చెంత నున్న కపిబాలుఁగని నిజాయుధము వైవ హనువు భగ్నంబుగా నతఁ డవశుఁడైనఁ బట్టిఁగని గాడ్పు శోకంబుఁ బట్టలేక | 119 |
| తే.గీ. | ఈ బలారాతి చేసిన యెగ్గుఁ దలచి యలిగి యాతఁడు పాలించు నఖిల జనులఁ దన సుతుని లీలఁ జేష్టలు దక్కఁజేసె నింక నగ్గాడ్పుఁ బ్రార్థింప నేఁగ వలయు | 120 |
| తే.గీ. | వాయు వధికుండు సకలదేవతలలోన వాయు వాధార మఖిలజీవంబులకును వాయువు బలంబు ప్రాణాది వాయులీల వాయుచె చరించుచుండు నిక్కాయములను | 121 |
| కం. | ఆయన లేకున్న శవ ప్రాయంబై యుండు జగము పఱతెండిఁ క న వ్వాయువుఁ బ్రార్థింపుద మని తోయజసంభవుఁడు వారితోఁ జనుదెంచెన్ | 122 |
| కం. | చనుదెంచి మారు తాశ్రిత ఘనశైల గుహాంతరంబుకడ నిల్చిన న వ్వనజభవు రాకఁ గనుఁగొని యనిలుఁడు గొడుకుఁ గొనివచ్చి యజునకు మ్రొక్కెన్ | 123 |
| తే.గీ. | మ్రొక్కిన సమీరుఁగని యేల యి క్కడింది పని యొనర్చితి వత్స! నీ పట్టి యేడి? వీఁడె కద! యని పవిధార వివశుఁడైన యక్కుమారునిఁ గనుఁగొని యాదరమున | 124 |
| తే.గీ. | పలుకుల వెలంది తళుకుఁజెక్కుల విచిత్ర పత్రముల వ్రాయనేర్చిన పాణి ననిల సుతుని నెమ్మేను నివిరిన శోషదీఱి వాఁడు లేఁబైరు వానచేవలెఁ జెలంగె | 125 |
| వ. | ఇవ్విధంబునన్ | 126 |
| తే.గీ. | మూర్ఛ దెలిసిన యంజన ముద్దుపట్టి నంకమునఁబెట్టి యజుఁడు ముద్దాడుచుండఁ గాంచి హర్షించి తన వక్రగతి యడంచి గాడ్పు జగముల కుత్సాహకారి యయ్యె | 127 |
| చం. | అనిలున కింపొనర్చి మది నంబుజసంభవుఁడెల్ల వేల్పులం గని సురలార! యీ కపిశిఖామణి లోకహితార్థి మీఁదటన్ మనకుఁ బ్రియం బొనర్చు మదమత్తనిశాటుల నుక్కడంచుఁగా వున నితఁడుగ్ర శౌర్యవిభవుండుగ మీరు వరంబు లీఁదగున్ | 128 |
|
 |
|