 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
ఇతిహాసములు | ఉత్తరరామాయణము | అగస్త్యాదిమునులు రాముని వీడ్కొని స్వస్వనివాసంబులకుఁబోవుట |  |
అగస్త్యాదిమునులు రాముని వీడ్కొని స్వస్వనివాసంబులకుఁబోవుట
| నిరోష్ఠ్యసీసము | జయ! దశరథ రాజ జఠర సాగరచంద్ర! - జయ! తాటకా కరంజక కరీంద్ర! జయ! ధరాదిక జగజ్జాల రక్షాదక్ష - జయ! దయారస నిరంజన కటాక్ష! జయ! ఘనాహల్యాఘ లయ దాంఘ్రి సరసీజ! - జయ! సహస్రాదిత్యసదృశతేజ! జయ! చంద్రధరశరాసన ధరాధర శక్ర! - జయ! నిరీక్షా సక్త జటిలచక్ర! | |
| గీ. | జయ! ఖరాది నిశాట శిక్షానిధాన! జయ! కిరాతీకృతార్చన సన్నిధాన! జయ! నిశాత శరాహత జలనిధాన! జయ! జనకకన్యకాధీన! జయనిధాన! | 236 |
| చం. | త్రిదశుల చింత జాఱె నమరీతతి వంతలు తీఱె మౌనిస మ్మదములు మీఱె నీవలన మార్తురఁద్రుంచి జయంబుగాంచి యే కొదవయు లేని నిన్నుఁగనుఁగొంటిమి వేడుకయయ్యెఁ బోయి వ చ్చెదమిఁక మమ్ముఁబంపు రఘుశేఖర! నిన్ను శుభంబులొందెడున్. | 237 |
| తే.గీ. | అనిన నానందకందళితాంతరంగుఁ డై రఘుస్వామి కలశజుం డాదియైన మునులకుఁగరాంబుజంబులు మొగిచి సూక్తి వినయము దహింప నిటులని విన్నవించె. | 238 |
| చం. | అతులతసోమహత్త్వనిధులార! భవత్కరుణాకటాక్షసం గతులకు నెల్ల సౌఖ్యములు గల్గుట వింతయె? మిమ్ముఁగన్న దు ష్కృతములు నిల్చునే? తలఁపనేటికి నిష్కృతులైన మీఁదటన్? గ్రతువులు నేనొర్చునెడ రావలయుం గృప మీర విందఱున్. | 239 |
| శా. | వీనుల్ సౌఖ్యముఁ జెందె మీ వచనముల్ విన్నందునన్, మిమ్ము స న్మానంబొప్పఁగఁజూచి లోచనము లానందించె, యుష్మత్పదా ధీనున్ నన్ గృపఁజూడుఁడంచని సభక్తిన్ మ్రొక్క దీవించి య మ్మానుల్ వీడ్కొని పోయిరంత రఘురామస్వామి హృష్టాత్ముఁడై | 240 |
| ఉ. | వారిగుఱించి కొంతవడి వర్ణనసేయుచునుండి విప్రులం బౌరుల నిష్టబాంధవుల భానుకుమారవిభీషనాదులం గూరిమి తమ్ములన్ సఖులఁగొల్చిన భృత్యుల సాదరాంచితో దార మృదూక్తులం బనిచి తానును లోపలికేఁగె నయ్యెడన్ | 241 |
| చం. | చరమదిశానురక్తి రవి జాఱెఁ, గుముద్వతి మీఱెఁ, బద్మినీ స్ఫురణలు దాఱెఁ, జక్రముల భోగము దీఱె, ద్విజాళి సంధ్యకున్ సరసులఁ జేరె, నీడముల చక్కికిఁ బక్షులు వాఱె, వేఁటకున్ దురుసుగ మీరుఁడస్త్రములు నూఱెఁ, దమంబును జేరె దిక్కులన్ | 242 |
| ఉ. | అంతకుమున్నె రామవసుధాధిపుఁ డంతిపురంబునందు సా యంతన సత్క్రియానిచయ మంతయుఁదీరిచి కేలికాగృహా భ్యంతరసీమ భూమితనయాకృతసేవల స్వాంతమెంతయున్ సంతసమంద నర్హమగుచందమునన్ నిదురించె నయ్యెడన్ | 243 |
| చం. | పులుగు నెచ్చరించి తీగపువ్వుల నిద్దురవుచ్చి తమ్ములన్ గలకల నవ్వఁజేసి వలిగాడ్పుల దిక్కులనించి తారకా విలసనవైభవం బడఁచి వేకువవేళ రహింప రాము మే ల్కొలుపఁగ వందిమాగధముఖుల్ చనుదెంచి యుదంచితార్భటిన్ | 244 |
| సీ. | చోఱవై వారాశిఁ దూఱి చోరునిఁ జీరి - మీఱు చారువిహార! మేలుకొనుము మేటి తాఁబేటి బూమెలు పూని మంథాన - శైల మెత్తిన ధీర! మేలుకొనుము ఘోణివై సంభృత క్షోణివై రిపుయుద్ధ - కేళిఁ గూర్చిన శూర! మేలుకొనుము భక్తు మాటలఁ బట్టి బలుకంబమునఁ బుట్టి - మెఱసిన నరసింహ! మేలుకొనుము | |
| గీ. | లీల వటువృత్తిఁ గను ధన్య! మేలుకొనుము మేదినీశ ప్రవర్ధన! మేలుకొనుము శూలికోదండ ఖండన! మేలుకొనుము నీల నీలాంబుద శ్యామ! మేలుకొనుము | 245 |
| చం. | మునుకొని దేవ! నీవు కనుమూసిన లోకము లస్తమించు నీ కనుఁగవ విచ్చి చూచిన జగత్త్రయి మేల్కను విష్ణుమూర్తి వౌ నినుఁగొనియాడఁగాఁదరమె? నిద్దురమాని జగంబుఁబ్రోవవే! మనుకులనాథ! యంచుఁ బలుమాఱును వారు నుతుల్ ఘటింపఁగన్ | 246 |
| కం. | విని మేల్కని తనకంటెను మును మేల్కని చెలువుఁబూని ముందట నిలుచుం డిన సీత మొగముఁగని పతి వెనుకను మణిదర్పణంబు వేడుకఁగనుచున్ | 247 |
| సీ. | వాడిన విరులతో వాసుధేయీ నేత్ర - కజ్జలకలితాలికంబుతోడఁ జిటుల మైపూఁతతో సీతాదృఢోరోజ - కాశ్మీరచారువక్షంబుతోడ జాఱు కైశికముతో జనకజాతాంబూల - రసరాగలసిత నేత్రములతోడ బడలు నెమ్మొగముతోఁ బంక్తిరథస్నుషా - గల్ల హరిద్రాంక గళముతోడఁ | |
| గీ. | గేళిగృహసీమ వెడలి భగీరథార్క కన్యకాది నదీ తోడ కలిత కనక కలశములు సీతసఖులూని కాచియున్న యల్ల మజ్జనశాలకు నధిపుఁడరిగి | 248 |
| చం. | జలకములాడి, క్రొంజిలుఁగు చల్వలు దాలిచి, పుణ్యవేదిపై నెలకొని సంధ్యవార్చి, జపనిష్ఠలు దీర్చి, కృతాగ్నిహోత్రుఁడై వలయు ధరామరేంద్రుల కవారిగ దానములిచ్చి పంచి, మా తలకు నమస్కరించి, కులదైవముఁగాంచి భజించి పిమ్మటన్ | 249 |
|
 |
|